بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

تعبد و استنباط احکام دینی
تعبد، در قبال تانی، یک کدام از اصول قاضی در استنباطات شرعی میباشد.[۳۰] انتخاب حد و مرزِ تاخیر و تعبد را یک کدام از مباحث اصلی در احکام دینی دانسته‌اند.[۳۱] به اطمینان برخی از فقیهان، دایره تعبد در آئین عبادات را دربرمیگیرد و مشمول معاملات نمیشود.[۳۲] ازاین‌رو فقیهان، درباره ی معاملات، می بایست ملاک احکام را از احادیث استنباط مسجد غدیر بلوار معلم مشهد نمایند.

[۳۳] به گفته عمید زنجانی، در فقه شیعه، ناهم خوانی در میان تعبد و تاخیر قضیه‌ای حل‌گردیده است؛ به دلیل آن که فقهای شیعه حوزه تعبد را منحصر به فرد احکام مَنْصوص می دانند؛ یعنی احکامی که عامل قرآنی یا این که روایی دارا‌هستند، و حوزه ژرف اندیشی را منحصربه‌فرد احکام غیرمنصوص و احکام حکومتی مسجد غدیر فلاحی مشهد دانسته‌اند.[۳۴]

طریقه روشنفکران
مهم ترین گرفتاری پر‌نور‌فکران نسبت به آئین را مقابله عقلانیت با تعبد در آیین دانسته‌اند.[۳۵] اورده شده تعبد‌گریزی مهم ترین دستاورد مدرنیته بوده میباشد.[۳۶] مصطفی ملکیان اعتقاد دارد تعبد در مرحله لحاظ، با عقلانیت منافات دارااست و در مرحله فعالیت، با آزادی.[۳۷] با این حالا ملکیان تعبدی را که حمایت کننده عقلی داشته باشد، بی‌انواع مسجد بابا غدیر مشهد دانسته میباشد.[۳۸]

عبدالکریم سروش این نظر را دارد قسمت عبادات در فقه رازآلود میباشد و می بایست آن را با تعبد به عهده گرفت؛ البته وی نصیب معاملات فقه را فاقد رازآلودگی میداند.[۳۹] محمد مجتهد شبستری ضمن قسمت معاملات، نصیب عبادات فقه را نیز فاقد رازآلودگی معرفی می‌نماید.[۴۰] به گفته شبستری، بیشتر فتوای فقیهان درخصوص سیاسات توجیه عقلایی ندارد و سبب ساز از میان رفتن مصالح مسلمانها مسجد بابا قدرت مشهد می‌گردد.[۴۱]

عیب گیری بینش پر‌نور‌فکران
به گفته بعضی دانشمندان، روشنفکران دربین آیین و مدرنیته در تردیدند و این شک آنان را گرفتار تناقض‌گویی نموده است؛ چون آن ها از طرفی، لینک و پیوند آئین و تعبد را انکار نمیکنند و از طرفی دیگر، پیوسته در همت‌اند از مفاهیم فقهی، تفسیرهایی ارائه دهند که تعبدی نباشد.[۴۲] محمدتقی جعفری اعتقاد دارد روشنفکران به این دلیل‌که تعبد را در مقابل عقلانیت قرار داده‌اند، آئین و عقلانیت را ضد و نقیض دانسته‌اند.[۴۳]

کتاب تعبد و عقلانیت به خودکار جعفری
به گفته دانشمندان، تعبدپذیری و رازباوری در آئین بر مبنا عقلانیت پایدار میباشد؛ چون از طرفی، آیین با فقید غیب و رمز لینک داراست و پیامبران پیام عالم غیب را برای رستگاری بشر‌ها بازگو می‌نمایند. از طرف دیگر، تایید سخنان پیامبران برای رستگاری، از احکام عقلانیِ رجوع و برگشت جاهل به دانا میباشد.[۴۴] بعضی محققان افراط در ارائه تفسیرهای تعبدگریز را ناصحیح دانسته و گفته‌اند روشنفکران در مواجهه با آموزه‌های فقاهتی در گیر پیش‌داوری می‌باشند؛ چراکه متن ها فقهی را فاقد رمز و تعبد تعبیر و تفسیر می‌نمایند.[۴۵] محمدتقی مصباح یزدی این نظر را دارد روشنفکری در مسائل تعبدی، استارت انحراف در برخی از تیم‌های سیاسی بوده که ادعای اسلام دارا هستند.[۴۶]

تک‌نگاری‌ها
اثرها تحت ازجمله کتاب‌هایی میباشد که در زمینه تعبد مندرج میباشد:

«تعبد و تانی در فقه اسلامی» نوشته محمدتقی جعفری: این کتاب در سال ۱۳۷۳ش، از سوی کنگره بزرگداشت روحانی انصاری در قم منتشر گردیده‌است.[۴۷]
«تعبد و عقلانیت» تألیف محمد جعفری: این کتاب را کانون فکر جوان در سال ۱۴۰۲ش در ۱۶۸ شیت منتشر نموده است.[۴۸] چیستیِ تعبد، بعد ها متعدد آن و نسبت تعبد و عقلانیت از مباحث این کتاب میباشد.[۴۹]
پانویس

عثمان بن عفان
قدمت، گزینش جانشین خویش را به شورایی شش نفره از صحابه نبی(ص) واگذار کرد. عثمان بن عفان در سال ۲۳ق تحت عنوان سو‌مین خلیفه بر مسند توان گرد هم آیی. شرط اصلی بیعت شورای شش نفره با وی، ضمن فعالیت به کتاب خداوند و سنّت فرستاده، پیروی از دو خلیفه ابتدا (سیره شیخین) بود؛ امری که علی بن ابی طالب از تایید آن امتناع کرد[۱۴]. ولی بنابر منابع تاریخی، عثمان چندان به شروط نام برده پایبند نماند؛ به عنوان مثال گماشتن بعضی از رانده‌شدگان از سوی رسول(ص) به سِمَت‌های خوب حکومتی، مسلط ساختن بنی امیه بر کارها حکومتی و رحمت‌های سوای قانون از بیت‌المال به بعضی اشخاص و نیز اقوام مسجد غدیر بلوار معلم مشهد اموی‌اش.[۱۵]

امام علی علیه‌السلام
بیعت با امام علی(ع) در مسجد با حضور عموم و با شرط فعالیت به کتاب خداوند و سنّت فرستاده اعمال شد.[۱۶] وی دریافت بیعت اجباری را جایز ندانست و بر آن بود که بیعت بر مبنای تفویض میباشد و خویش را ملزم به دعوت می‌دانست، خیر تحمیل[۱۷] وی یاددادن آیین را یک کدام از وظایف اساسی حکم دهنده قلمداد می کرد.[۱۸] و بر آن بود که درفش ایمان را میان عموم پایدار نماید و آن‌ها را بر حدود حلال و حرام با خبر مسجد غدیر فلاحی مشهد سازد.[۱۹]

امام حسن مجتبی علیه‌السلام
شهیدشدن امام علی(ع) در سال ۴۰ قمری، اوضاع و احوال بحرانی خلافت را بغرنج‌خیس کرد. با وجود اقبال عموم به خلافت حسن بن علی بعد از پدرش، ولی امام علی عموم را در گزینش فرزندش مخیر کرده بود. امام حسن(ع) در یکی‌از خطبه‌هایش، خلال تفکیک آشکار خلافت از مُلوکیت(پادشاهی)، بر بایستگی انطباقِ کار خلیفه با مبنای حافظه گردیده یار و همدم با غربت از ستم مسجد بابا غدیر مشهد تأکید کرد.[۲۰]

دستگاه فرمانروایی معاویة بن ابی سفیان در شام با دستگاه خلافت پهلو می‌زد. این هم‌عرضی تا فرصت خلافت امام علی(ع) با هیچ‌سیرتکامل مخالفتی روبه‌رو نشده بود، ولی امام علی از به عبارتی شروع او را بیرون کرد.[۲۱] امام حسن دست به مقابله با معاویه زد، البته عاقبت راهی جز صلح با معاویه نیافت. براین اساس بعداز شش ماه خلافت، گوشه‌گیری و با معاویه صلح کرد. بنابه ماجرا بلاذری،[۲۲] یکی شروط امام حسن در صلحنامه، دوری معاویه از انتخاب جانشین و واگذاری انتخاب خلیفه بعداز خویش به مسلمانها بوده میباشد. اورده شده میباشد که امام با سفارش معاویه بر طبق احراز منزلت خلافت بعد از معاویه مخالفت مسجد بابا قدرت مشهد کرد.[۲۳]

امام حسن(ع) واپسین خلیفه از او‌لین زمان خلافت اسلامی و از سلسله خلفایی بود که بعد ها با تیتر راشدین، هویتی کاریزماتیک (فَرَهْمَند) یافتند. این طریقه که تصاویری پر‌نور از آن را در اثر ها مؤلفان سنّی‌مذهب قرنها متعدد به‌وفور می‌اقتدار یافت،[۲۴] نتایجِ برخورداری از خصوصیت‌هایی زیرا وابستگی به رینگ صحابه ممتاز رسول(ص)، خویشاوندی نَسَبی یا این که سببی با رسول، ادب حق تقدم در اسلام و امداد فرستاده و آرمان الهی‌اش، و بالاخره سیره عملی (دراین مورد، خلیفه سوم را می بایست مستثنا کرد) بود که خیر‌فقط تفاوت معناداری بین آن ها و خلفای آجل پدید آورد، بلکه به شاخصی برای چک همت صاحبان توان در جامعه اسلامی بدل شد.

نظریاتی زیرا آرای اهل حل و عقد و اهل استخلاف، اصل شورا،[۲۵] قریشی بودن خلیفه، نقش بیعت تحت عنوان وسیله‌ای برای ثابت خلافت یا این که اظهار وفاداری و موافقت[۲۶]، لزوم اطاعت از حکم کننده با غرض نگهداری جماعت امت و نهی از خروج،[۲۷]، قابلیت یا این که عدم قابلیت خلع خلیفه،[۲۸]، جهاد با بُغات (عده باغی) و نظایر آن، همه برگرفته از طریق انتصاب خلفای راشدین و عملکردشان بود که تحت عنوان الگوی حکومتی مناسب به آن‌ها استناد می شد.

عامل ها پیدایش و توسعه
کارداران مختلفی برای پیدایش علم حرف و توسعه آن بین مسلمان ها نقل شده میباشد؛ ازجمله:

۱. آموزه‌های قرآنی و روایی و نیاز عموم: اول استدلال پیدایش دانش صحبت، آموزه‌های قرآنی و روایی و نیاز عموم برای ادراک این آموزه‌ها گفته شده میباشد.[۳۴] قرآن به آموزه‌های اعتقادی دقت ویژه علامت داده و ایمان به آنان‌را مایحتاج خوانده میباشد.[۳۵] بدین ترتیب پژوهشگران اسلامی برای شعور این آموزه‌ها دانش حرف را اساس‌ریزی مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد کردند.[۳۶] [یادداشت ۳]

۲. اختلافات و منازعات سیاسی: پاره‌ای از کشمکش‌های سیاسی و اجتماعی موجب شد گفت و گو‌های کلامی رونق بگیرند و معدود‌نادر دانش صحبت صورت بگیرد؛ مثل دعوا درباره «خلافت و امامت» پس از رحلت فرستاده(ص)، قضیه «ایمان و ارتکاب گناه کبیره» و «حَکَمیَت» که خوارج مطرح کردند، یا این که قضیه «جبر و سپردن» که امویان برای توجیه اقتدار خود پیش آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد کشیدند.[۳۷]

۳. درآمیختن مسلمان‌ها با غیرمسلمانان: زمانی که مسلمان‌ها با غیرمسلمانان مثل ایرانیان و رومیان و مصریان رابطه پیدا کردند، اختلاف عقاید اسلامی با عقاید دیگر ملت‌ها پدیدار شد و تعارض در بین آن‌ها شروع شوید. مسلمان ها برای حمایت از آموزه‌های مهم اسلام، دعوا‌های کلامی را پیش کشیدند و به آن‌ها رونق دادند؛ به این ترتیب علم حرف بسط رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد یافت.[۳۸]

۴. درآمیختن با دیگر مذهب ها: بعداز آنکه کشور‌های اسلامی توسعه و گسترش یافت، عموم از سایر ادیان و مذهبها به اسلام روی آوردند. آن ها اصولی را که اسلام با آن ها مخالف بود، رها کردند؛ ولی درباره بعضی از باورهایشان ـ که لحاظ اسلام درباره آنان در بالا چنان بدیهی عدم وجود ـ تفسیری اسلامی و قرآنی ارائه کردند؛ [یادداشت ۴] براین اساس پژوهشگران اسلامی کارایی کردند به‌یاری دعوا‌های کلامی، هم لحاظ اسلام را پر‌نور نمایند و هم از درهم‌آمیختن اینگونه عقایدی پرهیز شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نمایند.[۳۹]

۵. نهضت ترجمه: مطرح‌شدن، تخصصی‌شدن و تر و تمیز‌شدن بعضا از مسائل سخن اسلامی، در بعد از ظهر نهضت ترجمه صورت بخشید. این نهضت از نصفه دوم قرن دوم هجری (۱۵۰ق) شروع شد و تا یک سری قرن ادامه داشت.[۴۰]

روند دگرگونی و تحول
برای دگرگونی و تحول دانش سخن اسلامی فرآیند مختلفی گفته‌اند. محمدتقی سبحانی از دانشمندان تاریخ دانش سخن، پروسه تحول این دانش را چهار مرحله ذکر می‌نماید و می‌نویسد درین مرحله‌بندی همگانی، در میان مذهبها اسلامی تفاوت‌هایی نیز وجود دارااست: ۱. مرحله اصالت و استقلال، ۲. مرحله رقابت و اختلاط، ۳. مرحله مخلوط و استحاله، ۴. مرحله احیا و تجدید.[۴۱] این تقسیم‌بندی با اعتنا به خرید و فروش دانش سخن با علم‌های بیرونی، به‌ویژه فلسفه انجام یافته میباشد.[۴۲]

به گفته محمدتقی سبحانی، مرحله ابتداْ پنج سده صدر اسلام را دربرمیگیرد و خویش دربرگیرنده سه مرحله میشود: الف) پیدایش و صورت‌گیری، ب) شکل گیری حرف نظری، ج) تدوین کتاب‌های جامع کلامی.[۴۳] در مرحله دوم (مرحله رقابت و اختلاط)، متکلمان با گشاده‌دستی به جذب مفاهیم و طریق‌های فلسفی روی آوردند و به تجدید بنا صحبت بر پایه ی این مفاهیم تازه دست زدند و از سوی دیگر مشقت بار‌گیرانه به حمایت از عقاید کلامی در قبال تامل‌های فلسفی پرداختند. این مرحله از قرن پنجم هجری تا قرن نهم هجری زمان بر شد.[۴۴]

در مرحله سوم (مرحله ترکیب و استحاله)، صحبت اهل‌سنت به‌شدت افول کرد و در شیعه تماماً فلسفی شد.[۴۵] مرحله چهارم (مرحله احیا و مرمت) از سده دوازدهم شروع شد. در‌این مرحله، بعضا از بایستگی تأسیس «سخن نو» صحبت راندند و سعی‌هایی برای گسترش علم صحبت و جواب‌گویی به سوال‌های نو شد. برای معرفی این کوشش‌ها، از اصطلاحاتی زیرا «نومعتزلی»، «نواشعری» یا این که «نوسلفی‌گری» مصرف شده میباشد. در فقیه تشیع، در کنار احیای پندار‌های صدرایی در دانش صحبت که گاه از آن به فلسفه «نوصدرایی» خاطر میشود، شاهد احیای مکتب کلامی متأخرین، مثل علامه حلی فی مابین فقیهان و احیای مکتب فکری کوفه و قم هستیم که غالباً با تیتر «مدرسه تفکیک» از آن حافظه می‌گردد.[۴۶]

نکیر و منکر
نَکیر و مُنْکَر یا این که بَشیر و مُبَشِّر، اسم دو فرشته‌ای میباشد که در شب اولیه پس از دفن، وارد قبر گردیده و از اعتقادات و جاری ساختن مُمقام سؤال می‌نمایند. چنانچه فردِ درگذشته کافر باشد، این ملائکه صورت‌ای مخوف داشته و نکیر و منکر خوانده میشوند و در حالتی که درگذشته زاهد باشد، این ملائکه با روی خوشگل با وی روبه‌رو میشوند که در‌این حالت به آنها بشیر و مبشر گفته مسجد غدیر بلوار معلم مشهد می‌گردد.

نکیر و منکر
بعد از به مراسم‌تدفین میت، دو فرشته که مأموران تحقیق اعتقادات فرد نو‌در‌قبل می باشند، وارد قبر میشوند. در بعضا احادیث از این دو فرشته به «دو پاسبان قبر» تعبیر و تفسیر گردیده است. یکی‌از در جانب راست و دیگری در جانب چپ متوفی قرار گرفته و استارت به پرسیدن سؤالاتی از وی می‌نمایند. درصورتی که شخص کافر یا این که گناه کار باشد، آن دو ملک با رخ‌هایی وحشتناک بر وی وارد می شوند و بعد از آشکار شدن درون میت، با عذابی آسیب پذیر از حیطه آن دو که «نَکیر و مُنکَر» اسم دارا هستند مواجه گردیده و قبرش آکنده از مسجد غدیر فلاحی مشهد حریق گردد.[مستلزم منبع]

بشیر و مبشر
فرشتگانی که وارد قبر مؤمن میشوند با رخ‌هایی خوشگل با وی عکس العمل می‌نمایند و بعد از سؤال و پاسخ، به وی بشارت پردیس داده و قبرش را با نعمت‌های الهی بسط میدهند. از این دو فرشته با اسم‌های«بَشیر و مُبَشِّر» مسجد بابا غدیر مشهد حافظه شد‌ه‌است.[یادداشت ۱][۱]

رخ نکیر و منکر
در احادیث، صورت نکیر و منکر اینگونه تعریف شد‌ه‌است: صدایشان مانند رعد غرنده و چشمهایشان مانند برق تعجب آور بوده و از آن ها حریق می‌جهد ٬ دندانهای بلند و وحشتناکی دارا هستند که تا زمین می رسد، فریاد آن ها گیسو بر بدن میت راست می‌نماید و لال مسجد بابا قدرت مشهد می‌گردد.[۲]

ولی کیفیت عکس العمل آن ها با میت ٬ مبنی بر ایمان یا این که انحراف وی میباشد ٬ و چهرۀ آن ها در عکس العمل با اشخاص تفاوت دارااست.[۳]

نوشته ی علمیٔ مهم: شب اولیه قبر
توانگری میت در جواب به سؤالات نکیر و منکر بر پایه ی به عبارتی روحیه و باطنی میباشد که وی در جهان داشته میباشد و مؤمنین گنهکار ممکن میباشد در جواب به بعضا سؤالات آنان ناتوان بوده و گرفتار عذاب شوند. [۴]

دست اندرکاران سهل وآسان‌کننده پاسخ
تعابیری همانند «شرّ نکیر و منکر» یا این که «هول نکیر و منکر» که در احادیث آمده میباشد نشانگر واهمه و اضطرابی میباشد که با دیدن این دو فرشته، به سراغ میت میاید؛ تلاوت سوره ملک، برای خلاصی از خوف و وحشت بعد از مرگ توصیه گردیده‌است؛ در بعضی ادعیه نیز خلاصی از این مرحله طاقت فرسا طلب گردیده است.[مستلزم منبع]

همینطور به نزدیکان میت توصیه گردیده بعد از خاک‌سپاری میت، او‌را فقط نگذارند و با تلقین، تلاوت قرآن و دعا، مونس وی بوده و در جواب‌دادن به سئوالات نکیر و منکر کمک‌اش دهند.[۵]

خلال اعتقادات درست و جاری ساختن نه بشر، زیارت اهل بیت به ویژه امام حسین(ع) که داخل آن شفاعت وی میباشد نیز در کمک میت تأثیر متعددی دارااست.[۶]

پانویس
دعای هر روز ماه رجب، مصباح المتهجد، ج۲، ص۸۰۳
بحار ٬ ج۶ ٬ باب وضع القبر و البرزخ
چنان که امام راست گو(ع) به ابو بصیر از امام درستگو(ع) پرسید : «آیا این دو فرشته بر مؤمن و کافر٬ به یک شکل٬ وارد می شوند؟» امام فرمود: «نه». فروع کافی ٬ ج۳ ٬ ص ۲۳۸
تهرانی، سید محمد حسین، معادشناسی، ج۲، ص۲۵۵
اصول کافی،‌ باب المسأله فی القبر، ج۲، ص ۶۳۴ و ج۳، ص۲۰۱
علل الشرایع، ج ۱، ص ۳۶۰

اسرائیلیات
اِسرائیلیات اصطلاحی در معارف اسلامی، به ویژه در مورد تعبیر و تفسیر و علم ها حدیث، ناظر به احادیث، قصص و مفاهیمی که خیر در قرآن و روایات نبوی، بلکه در تعالیم امت‌های قبلی به ویژه بنی‌اسرائیل ریشه دارا‌هستند و نتیجه ها جریانی میباشد از ماجرا‌سرایی، اسطوره‌پردازی و وجوهی دیگر از تعالیم غیر اصیل که به ویژه در سده‌های ابتدا هجری قمری به وسیله گروهی -بیشتر از یهودیان اسلام آورده- تشکیل‌شده و به کناره فراگیری‌های مسلمان‌ها شیوه مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد یافته میباشد.

نویسندگان مسلمان به هنگام نقل از منابع پیشینیان، گاه با به کارگیری از تعابیر صریحی زیرا «برخی از کتاب ها پیشینیان» یا این که «کتاب ها پیامبران» به ذکر مقاله می‌پرداخته‌اند. اما در مواقعی نیز فارغ از بیان سرچشمه، حرف را به طور گفتار صحابه و تابعین، یا این که به عبارت دیگر به طور روایات موقوف نقل آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد کرده‌اند.

واژه و کلمه‌شناسی
کلمه اسرائیلیات گردآوری اسرائیلیه و آن منسوب به اسرائیل میباشد که نامی دیگر برای یعقوب فرستاده(ع) بوده میباشد.[۱][۲][۳] از اول و کهن‌ترین مثال‌های احتمالیِ کاربرد اصطلاح اسرائیلیات، تألیفی با همین تیتر از وهب بن منبه (درگذشت۱۱۴ق) میباشد و شک از آن روست که در برخی از منابع کتاب‌شناختی، از این تاثیر با عناوینی دیگر خاطر رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد گردیده است.[۴][۵][۶][۷]

طلبه شدن اصطلاح
از مثال‌های مصرح کاربرد تاریخی اصطلاح، ابتدا بایستی به مسعودی اشاره نمود که در سده ۴ق، این واژه و کلمه را به مضمون‌ اصطلاحی آن و در حدی عظیم که احادیث مسیحی را نیز دربرگیرد، به فعالیت برده میباشد؛ وی این گروه از احادیث را اخباری به ماجرا اصحاب حدیث دانسته میباشد که خیر می‌قدرت آن ها را قبول، و خیر رد کرد. مسعودی در پی حرف از اسرائیلیات، به عنوان کردن مثال‌هایی از این دست خبر ها پرداخته شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد.[۸]

در اوایل سده ۷ق یاقوت حموی این کلمه و واژه را با بیانی آشکار به معنی «کتاب ها قدیمه» و اثرها اُمَمِ سالفه (اقوام قبل و امت‌های اولیه) به شغل گرفته میباشد.[۹] نیز برای کاربردی شبیه،[۱۰] با سپری شد حدود یک سده، عده ای زیرا ابن تیمیه، و با تعریفی پر‌نور‌خیس ابن کثیر با ارائه مفهومی از این اصطلاح، هماهنگ با مضمون‌ مدرن آن، به تبیین اقسام احادیث اسرائیلیات پرداخته، و به عیب گیری محتوایی آنان دست یازیده‌اند.[۱۱][۱۲]

موضوع تاریخی
اجمال داستان‌های قرآن
در اوایل ظهور اسلام با نزول تدریجی آیه ها قرآن، گروندگان به اسلام با انبوهی از مفاهیم و قصص در قرآن کریم و مهربان مواجه شدند که بخشی از آن ها از تعالیم مشترک ادیان آسمانی بود و پیش‌خیس به نوعی در کتاب ها عهدین و دیگر کتاب ها فقاهتی مطرح گردیده بود و یهودیان و مسیحیان بیش و معدود با آن ها آشنا بوده‌اند. این مفاهیم و قصص که گاه‌در کتاب ها یهودیان با شرح بدان‌ها پرداخته گردیده بود، در قرآن کریم ومهربان پردازشی اجمالی و زود گذر داشت.

ایجاز و گزیده‌گویی قرآن کریم ومهربان از یک سو و کنجکاوی مسلمان‌ها اهل جستجو از سوی دیگر علت‌ای بود تا آن ها پیرو یافتن جزئیات مسائل و نیز دانستن به نکات ریز بعضا مفاهیم قرآنی همانند آفرینش، رستاخیز و نظایر آن، در صدد جست‌وجو در منابع پیشینیان برآیند.

بازگشت عرب پیش از اسلام به دیگر ادیان
ابن خلدون در جایگاه ارزیابی این پدیده، بر آن میباشد که عرب قبل از اسلام با برخورداری از دانشی محصور، برای یادگرفتن و شعور بعضی سوال‌های مهم شرعی، به همسایگان یهودی و مسیحی خویش روی میاورد و جواب‌گویان نیز بر مبنا اخذ‌های خود از اثر ها فقاهتی، سوال‌ها را پاسخ می‌گفتند.[۱۳]

راه مسیحی‌مآبانه
درباره مسیحیان گفتنی میباشد که آن ها به جز برخی مفاهیم مهم شرعی، فقط در موضوعاتی زیرا قصه حضرت مریم و حضرت عیسی(ع) و نیز روایت اصحاب کهف، مطالبی دیدنی برای مسلمان‌ها داشته‌اند و طبیعی میباشد که محافل و تعالیم آنها در بخش اعظمی از مسائل، برای پرسشگران کششی نداشته میباشد. از‌آن‌جا‌که یهودیان برپایه کتاب ها عهد و پیمان عتیق و دیگر منابع فقهی خویش، درباره بخش اعظمی از قصص مطرح گردیده در قرآن کریم و مهربان و حدیث نبوی، سوابق فرضی و شناخت تفصیلی داشته‌اند و علاوه بر آن، رابطه یهودیان بومی در شبه جزیره با اعراب مسلمان گردیده از قبل ارتباطی مجاورت بوده میباشد، این تأثیرپذیری، درباره یهود بیشتر مصداق داشته میباشد.

خط مش یهودی مآبانه
با جابجایی پایگاه مسلمانها به مدینه -شهری که یهودیان بخش اعظمی در آن و همسایگی آن می‌زیستند- رابطه مسلمان ها با یهودیان اسلام آورده و نیاورده افزون‌خیس گشت.[۱۴] بر اساس بعضی احادیث، ورژن‌هایی از تورات و کتاب ها پیشینیان که در دسترس مسلمانها قرار گرفته بود، خویش یکی طرق ورود اسرائیلیات به محافل آنها بود؛ چنانکه ابو سلمه از ابوهریره نقل می‌نماید که اهل کتاب، تورات را خویش به عبری می‌خواندند و آن‌گاه برای مستمعان عرب گویش به عربی ترجمه می‌کردند.[۱۵]

همینطور ماجرا گردیده که قدمت، صحیفه‌ای را که ترجمه‌ای از تورات بوده، در مشت داشته و نبی اکرم(ص) از این دستور ابراز ناخرسندی نموده است.[۱۶]مطهری در شمارش طبقات و تیم‌های پنج‌گانه کذّابین و وضّاعین، خصوص خویشان یهود ( که کژی و ناراستی و حیله و لاف و جعل و تحریف از موادتشکیل دهنده وجودی آنها میباشد )را اسم می برد و اسرائیلیات فراوان جانور در اسلام را منسوب به آن‌ها می داند.[۱۷]

نهی فرستاده(ص) از برگشت به اسرائیلیات
در روایات منقول از فرستاده اکرم(ص) مضامینی در نهی از مراجعه به منابع اهل کتاب چشم میگردد؛ در حدیثی اینگونه آمده میباشد که از اهل کتاب سوال نکنید، چه آنان شمارا هدایت نمیکنند و به فسخ رهنمون میگردند[۱۸]، و در حدیثی دیگر اینگونه اورده شده که آنچه اهل کتاب میگویند، خیر قبول و خیر رد نمائید[۱۹][۲۰] و چه بسا که‌این‌سیرتکامل روایات موجب آن شد تا در زمان صحابه این احادیث و قصص از آن ارج و منزلتی که بعد ها در زمان تابعین یافت، منتفع نباشد و کمتر آیتم اعتنا قرار گیرد.[۲۱][۲۲]

با اعتنا به آنچه فعلا از جریان‌های زمان صحابه در مشت میباشد، می بایست در حیث داشت که اگرچه در پاره‌ای از احادیث از گویش ابن مسعود و ابن عباس، از برگشت به اهل کتاب نهی گردیده است.[۲۳] اما از سوی دیگر روایاتی در مشت میباشد که ابن عباس و بعضی دیگر از مفسرین متقدم، درباره تعبیر برخی از نشانه‌ها، اشکالی در سوال از یهودیان اسلام آورده نمی‌چشم‌اند[۲۴][۲۵] به هر حالا، از منابع اینگونه برمی‌آید که در زمان صحابه، مسلمان‌ها با بعضی از سنن یهود کمابیش آشنا بوده‌اند.[۲۶] مثال‌ای بارز از این دست تأثیرپذیری‌ها در احادیث صحابه، حکایتی از تورات با این مضمون میباشد : «برکت طعام با وضو ساختن قبل از صرف آن افزون می گردد»[۲۷] که ریشه آن در منابع یهودی آشکارا چشم میگردد.[۲۸]

معرفی علم ها اصیل اسلامی

کتاب سید حسن صدر با اسم تأسیس الشیعه لعلوم الاسلام که درباره تاریخ علم‌های اسلامی و نقش شیعه‌ها در صورت‌گیری این علم ها میباشد.
سید حسن صدر در کتاب خویش تأسیس الشیعه لعلوم الاسلام که درباره نقش شیعه در نهاد‌گذاری علم ها اسلامی میباشد، ۱۴ دانش را اسلامی دانسته و معرفی نموده است.[۸] در نصیب نخستین کتاب شش دانش را در پایین علم ها ادبی اسلامی قرار داده میباشد که دربرگیرنده نحو، صرف، لغت و... میباشد. سه علم تاریخ و سیره، مغازی النبی، دانش رجال، و فرقه‌شناسی را تحت عنوان علم ها تاریخی معرفی کرده و بعد علم ها درایه، فقه، و اصول فقه را گزارش مسجد غدیر بلوار معلم مشهد نموده است.

وی هم‌اینگونه علم‌های مربوط به قرآن را مشمول دانش تلاوت، معانی القرآن، غریب القرآن، مجاز القرآن، احکام القرآن و تعبیر القرآن دانسته و در دو فصل نهایی نیز دو دانش سخن و کردار را تحت عنوان علم ها اسلامی معرفی نموده است.[۹] محرمی تالیف کننده کتاب امامان شیعه و علم ها اسلامی دو دانش فلسفه و عرفان نظری را نیز به علم‌های فوق افزوده میباشد.[۱۰] چنان‌که ولایتی در کتاب فرهنگ اسلام هفت دانش را جزو علم ها اسلامی تیم‌بندی کرده و دانش تصوف، عرفان و فتوت را نیز جزو علم ها اسلامی بیان مسجد غدیر فلاحی مشهد نموده است.[۱۱]

فتح‌الهی در کتاب متدولوژی علم ها قرآنی مطالعات فقاهتی را به دو نصیب مهم مطالعات عام آئین‌پژوهی و اسلام‌شناسی تقسیم نموده است. علم‌های فلسفه آیین، جامعه‌شناسی آیین، سرازیر‌شناسی آئین، گویش‌شناسی آیین و تاریخ ادیان جزو مطالعات عام می‌باشند. وی آن‌گاه اسلام‌شناسی را نیز به سه شاخه علم ها اصیل اسلامی، علم ها ابزاری و علم ها دخیله نصیب‌بندی نموده است. از نگاه وی تعبیر قرآن، دانش فقه، صحبت اسلامی، کردار اسلامی، علم ها حدیثی، و عرفان اسلامی علم‌های اصیل اسلامی میباشند اما علم ها قرآن، اصول فقه، دانش درایه و دانش رجال جزو علم ها ابزاری قرار گرفته‌اند و فلسفه اسلامی نیز علم دخیله میباشد که از فرهنگ و تمدن‌های دیگر وارد فقید اسلام مسجد بابا غدیر مشهد گردیده‌است.[۱۲]
ملاک و میزان فقاهتی‌بودن علم ها
تفکیک در بین علم ها فقاهتی و غیر فقاهتی را یک دستور قراردادی[۱۳] و اصطلاحی دانسته‌اند.[۱۴] چنان‌که گفته‌اند ممکن میباشد یک علم به خیال به کار گیری از منابع شرعی، یا این که به خیال به کارگیری از مبانی شرعی، یا این که چرا‌که در راستای هدف ها اسلامی میباشد و یا این که بدین انگیزه که بر پایه ی نحوه‌های عقلی و شهودی اسلامی مسجد بابا قدرت مشهد خوانده گردد.[۱۵]

احمدحسین شریفی مطالعه‌گر فلسفه اسلامی در کتاب مبانی علم ها انسانی اسلامی یازده عقیده را عده نموده است که عبارتند از: علم‌های آیتم تأکید اسلام، علم‌هایی که کتاب و سنت را گستردن میدهند، علم ها سودمند برای جامعه اسلامی، علم ها عالمان مسلمان، علم ها ناظر به موضوعات و مسائل اسلامی، علم ها مستند به متن ها اسلامی، علم ها مستند به منابع اسلامی، علم ها ناظر به تعبیر و تفسیر عزم الاهی، علم ها مستند به مبانی اسلامی، علم ها نتایج از متن‌ها فقهی به شیوه اجتهادی، علم ها مبنی بر نحوه اسلامی تفحص.[۱۶]

معیارهای طلبه
از معیارهایی که برای فقاهتی‌بودن علم ارائه گردیده، بعضی معیارهای آموزش میباشند که همگی یا این که اکثر علم ها بشری را وارد حوزه علم ها اسلامی می‌نمایند؛ علم‌های آیتم تأکید اسلام، علم ها سودمند برای جامعه اسلامی، علم ها عالمان مسلمان، علم ها مستند به منابع اسلامی، علم ها ناظر به تعبیر و تفسیر عزم الاهی، علم ها مستند به مبانی اسلامی و علم ها بر پایه ی طریق اسلامی بازرسی جزو این دسته از معیارها قرار می گیرند. این نگاه‌ها دربرگیرنده علم ها طبیعی و علم ها اساس هم می شود[۱۷] و می‌اقتدار اذعان کرد از این جهت، تفاوتی دربین آیین اسلامی و مسیحی و یهودی و یا این که سکولار و دنیوی نیست[۱۸] و بلکه می‌اقتدار گفته تمامی علم ها درست، فقهی است و اساسا مخلوط دانش فقاهتی ترکیبی توضیحی خواهد بود.[۱۹] تالیف کننده کتاب متدولوژی، درباره این میزان با تعبیروتفسیر «اسلامی‌بودن از خارج» را به‌شغل برده میباشد، چون در‌این واحد سنجش به محتوای علم مثل موضوعات و مسائل و دلایل توجهی نمی شود و هر سیرتکامل نسبت ایجابی با اسلام، برای تعریف دانش به اسلامی‌بودن کافی میباشد.[۲۰

فهم و شعور حرف مورچه
یکی‌از مواقعی که قرآن از فهم و شعور لهجه حیوان ها بوسیله سلیمان نقل کرده، گفتار مورچه‌ای میباشد که به مورچه‌های دیگر میگوید وارد منزل‌های خویش گردند تا سلیمان و سپاهیانش در حالی که متوجه نیستند آنان‌را نابود نکنند.[۱۴] سلیمان از سخن مورچه تبسم کرد و آفریدگار را شکر کرد.[۱۵] تعبیروتفسیر مجمع البیان بدین نکته اعتنا داده که صوت مورچه برای سلیمان معنا بود، به همین جهت در قران از تعبیر و تفسیر پیمان «مِن قَوْلِهَا» به کار گیری مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نموده است.[۱۶]

حافظ شیرازی:
حیث کردن به درویشان مُنافیِّ بزرگی وجود ندارد
سلیمان با چُنان حشمت، نظر ها بود با مورش[۱۷]

این مورچه در خطاب به مورچه‌های دیگر امر میدهد و از این امر اینگونه برداشت گردیده که‌این مورچه ملکه مورچه‌ها بوده میباشد.[۱۸] مورچه در‌این گفتار نسبت ظلم را از حضرت سلیمان(ع) و لشکریان نفی می‌نماید و از کلام وی اینگونه برداشت می گردد حضرت سلیمان و لشکریان وی، از روی تدبیر و عمد موجودات ضعیفی آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد همانند مورچه‌ها را پایمال نمی‌کردند.[۱۹]

بعضی مفسران معتقدند از این آیه برداشت می گردد که مورچگان نیز فهم، نِظام و مصاحبه فی مابین خویش را دارااست و امروزه دانش نیز این را اثبات می‌نماید و آشنایی سلیمان از آن صرفا بوسیله اعجاز رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بوده میباشد.[۲۰]

صحبت‌اعلام کردن با هدهد
قصه صحبت بیان کردن سلیمان با هدهد از آیه ۲۰ تا ۲۸ سوره نمل آمده میباشد. طیوران در اطاعت سلیمان بودند. سلیمان متوجه عدم حضور هدهد گشت[۲۱] و خاطرنشان کرد که چنانچه هدهد برای غایب بودن خویش استدلال موجهی نداشته باشد اورا تنبیه شدید یا این که ذبح خواهد کرد. بعد از مدتی خیر چندان زمان بر، هدهد رجوع و برگشت.[۲۲] هدهد سخنان خویش را برای ترغیب سلیمان و دلجویی از وی، به‌خیال قبول عذرش اینگونه استارت کرد که بر چیزی دوراندیشی یافته که سلیمان از آن بی‌استحضار میباشد.[۲۳] هدهد گزارشی از میهن سبأ که زنی بر آن حکومت میکرد، بخشید. هدهد حکومت آن زن را به قدرى منظم می داند كه از هر چيزى سود‌‏مند و منتفع شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشند.[۲۴]

هدهد آن‌ها را اینگونه تعریف می‌نماید که بر خورشید سجده می‌نمایند و شیطان اعمالشان را زینت بخشیده و آن ها را از شیوه راست بازداشته میباشد.[۲۵] هدهد در پی بعضا اوصاف آفریدگار را بیان می‌نماید.[۲۶] از این سخنان هدهد برداشت کرده‌اند که‌این پرنده نسبت به پروردگار آشنایی و معرفت عمیق داراست؛ چون پرستش خورشید را مردود دانسته و آن را جزء وسوسه‌های شیطانی می داند.[۲۷]

سلیمان نیز بعد از تحقیق حرف هدهد، هدهد را به همدم طومار‌ای به آن دیار می‌فرستد.[۲۸]

نوحه وداع
نوحه وداع از نوحه‌های مجالس سوگواری شیعه ها در بعد از ظهر عاشورا یا این که شام غریبان. این نوحه، خداحافظی امام حسین(ع) از حضرت زینب و دیگر بانوان مقبره را ماجرا مسجد غدیر بلوار معلم مشهد می‌نماید.

نقل تاریخی
امام حسین(ع) بعداز شهید شدن یاران به چادر آمد و بعد از پیشنهاد اهل بیتش به خموشی، با خواهران، زنان، فرزندان و کودک ها خود وداع کرد. پیراهنی برایش آوردند و حضرت تیشرت را از یک‌سری جا پاره کرد تا از دستبرد سپاه کوفه مصون بماند و آن را تحت جامه‌ها پوشید، بعد از شهید شدن امام، این تیشرت نیز مسجد غدیر فلاحی مشهد غارت شد.[۱]

امام بعداز مدتی پیکار، مجدد به سوی بقاع آمد و زنان مقبره را به طاقت دعوت کرد.[۲] آن‌گاه با یکایک زنان مقبره خداحافظی کردند[۳] و بعد از آن بر بالین امام سجّاد(ع) حاضر شد.[۴] وقتی که امام(ع) درگیر وداع با اهل بقعه بود به فرمان قدمت بن سعد، سپاه کوفه به خیام وی حمله ور شدند و اورا مقصود تیرهای خویش قرار دادند؛ به سیرتکامل‌ای که بعضی تیرها چادرها را درید و موجبات وحشت اهل مقبره را آماده مسجد بابا غدیر مشهد آورد.[۵]

نوحه
این نوحه اشاره به خداحافظی امام حسین(ع) با اهل مقبره دارااست. به گزارش این مدیحه در وداع واپسین امام از حضرت زینب(س) تقاضای بلیز کهنه می‌نماید تا آن را پایین خرقه‌های خویش بپوشد. حضرت زینب که از معصومین گذشته، روایت کهنه تی شرت را شنیده بود، از آوردن آن امتناع مسجد بابا قدرت مشهد می‌نماید.

امام با پوشیدن بلوز کهنه بر مرکب سوار گردیده و عازم میدان میگردد، حضرت رقیه(س) با یاد آوری خبر شهیدشدن مسلم بن عقیلو دلجوئی امام از دخترش حمیده از امام تقاضا می‌نماید تا اورا نیز برای واپسین توشه ناز و نوازش نماید.[یادداشت ۱]

گاهی نیز گفته می‌گردد این تیشرت را حضرت زهرا(س) دوخته و به حضرت زینب برای اینگونه روزی داده بود.[۷]

رسیدن شیرازی:
جامه کهنه بپوشید، پایین پیرهنش
مگر که بر نکشد خصم بدمنش ز تنش
خرقه کهنه چه حاجت؟ که تحت سُمّ سُتور
تنی نماند که پوشند لباس یا این که کفنش
که اعلام کرد از بدن وی خصم برکشید خرقه؟
خرقه کی بود اورا که پاره شد، بدنش؟
خیر، جسم یوسف زهرا، چنان لگد کوب میباشد
کزو قدرت به بابا بُرد بوی پیرهنش
[۸]

عنایت مدیحه وداع
یکی‌از علماء و پارسایان به اسم«میرزا یحیی ابهری» می گوید: به کربلا برای زیارت مرقد امام حسین رفتم، روزها عرفه بود، شب عید قربان از بقعه آن حضرت خارج آمدم و به خانه خویش در کربلا بازگشتم و خوابیدم ناگاه درعالم خواب شنیدم مردی می گوید: علامه مجلسی در صحن شریف درس می دهد، از وی پرسیدم در کدام جای ؟ وی با اشاره، آن جای را به اینجانب نماد اعطا کرد، به آنجا رفتم دیدم درآنجا مسجد بزرگی میباشد و جمعیت بخش اعظمی از علما حدود پانصد نفر اجتماع کرده‌اند و علامه مجلسی بر بالای منبراست و برای آنان درس می گوید، بعداز نقطه پایان درس، یه خرده پند کرد و بعد از ارشادوراهنمایی، خواست بیان مصیبت نماید، در‌این هنگام فردی از درون حجره وارد مجلس شد و اذعان کرد: حضرت فاطمه زهرا می فرمایند: «آن مصائبی را که در برگیرنده مصیبت وداع فرزند شهیدم میباشد بخوان». علامه مجلسی به عبارتی مصیبت را خواند، بخش اعظمی اجتماع کرده و آن بیان مصیبت را شنیدند و شیون شدیدی نمودند که اینجانب در مجموع عمرم اینگونه مجلس باشکوه ناله و عزا ندیده بودم.[۹]

مثال اشعار
غلامرضا سازگار
سواره رفتی و اینجانب همرت پیاده دویدم
چه گونه دل ببرم از توای تک تک امیدم
بعد از وداع چنان تاختی به جانب میدان
که هرچه تند دویدم به مرکبت نرسیدم
نفس به سینه فرو ماند و سوخت حنجر خشکم
زپشت رمز به تو کردم نگاه آه کشیدم
همین که پیرهن کهنه را ز اینجانب طلبیدی
هزار سکو مرگ خویش از خداوند طلبیدم
هنوز اشک وداعم به چشم بود که ناگه
صدای شیون "هل اینجانب معلوم" به گوش شنیدم
به حیرتم که نهم رو به چادر یا این که که به میدان
تنها ستادم و با فغان پشت دست گزیدم
به جان مادرم‌ای یادگار مامان زینب
تو جان به دست گرفتی اینجانب از تو دل نبریدم[۱۰]

سنت قالی‌شویان مشهد اردهال
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: قالی‌شویان مشهد اردهال
سنت قالی‌شویی، دین سنتی و مذهبی قالی‌شویان فین کاشان و روستای خاوه اردهال میباشد که همگی ساله در دومی آدینه مهرماه در مشهد اردهال برگزار میگردد. در‌این مراسم کمپانی‌کنندگان در حالی که چوب‌هایی به دست دارا هستند، یک تخته قالی کوچک را که نماری از تابوت سلطانعلی میباشد، از آرامگاه وی برمی‌دارا‌هستند و با تشریفات و آداب خاص به رمز نهری می برند و با چوب دست بر آن آب میپاشند. آنها این شست‌وشو را نمادی از این میدانند که تن آن شهید را غسل میدهند و مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد می‌شویند.[۲۳]

برای طلب باران
در بخش ها کم آب و معدود‌آب جمهوری اسلامی ایران برای داخل شدن باران، به ویژه در فصل‌پاییز، آداب تابوت‌گردانی یا این که تابوت‌شویی برگزار می‌کردند[۲۴] برای مثالً تا چندین روز قبل در تبریز، پیرمردان محل، تابوتی را از مسجد محله برمی‌داشتند و به کنار چشمه یا این که جوی‌بار آب می‌بردند و آن را تا هنگامی که باران ببارد در آب آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد می‌گذاشتند.

[۲۵] نقل شده میباشد سنت‌قالی‌شویی که در مشهد اردهال برگزار می شود نیز افزون بر یاد آوری خاطرۀ شهیدشدن شهید دشت اردهال، اشاره‌ای هم به ترسیم قدیمی باران‌خواهی از منش تابوت‌شویی داراست.[۲۶] گرداندن و بردن گلیم یا این که قالی کوچک بر سرچشمه و شستن آن در آب، یا این که پاشیدن آب برگلیم یا این که قالی برای داخل شدن باران و رفع کم آب‌سالی میان عموم شهر مراغه نیز مرسوم بوده رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد.[۲۷]
مراسم تابوت (آئین)
مراسم تابوت یا این که تابوئیک یک کدام از طریق‌های عزاداری امام حسین(ع) و حادثه عاشورا در شهر میانگ کابائو در مرزوبوم اندونزی. مراسم تابوئیک سالانه از یکم تا دهم محرم در‌این شهر برگزار میگردد. در‌این مراسم تابوت‌های کبیر به وسیله عزاداران حسینی به سوی کنار دریا دریا حمل می گردد و هم زمان بعضی کارها سوگوارانه اعمال می گیرد و در غایت «تابوئیک» به دریا انداخته می‌گردد. این مراسم منحصربه‌فرد به شیعه‌ها ندارد و شمار متعددی از اهل سنت نیز در آن شرکت کردن شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد دارا‌هستند.

پیشینه
این مناسک بوسیله سربازان شیعه‌ای که در روزگار حکومت بریتانیایی‌ها در شبه مجموعه کشور ها هند، در اندونزی بومی گردیده بودند، در‌این ناحیه ترویج پیدا نموده است.[۱]

طرز مراسم
مراسم تابوئیک، حمل تابوت‌های نمادین و در نقطه پایان، پرت کردن آن به دریاست. این تابوت که «تابوئیک» اسم دارااست، با ارتفاعی بیشتراز ۱۰ متر، از چوب بامبو، خیزران و برگه تاسیس شده است. گاه تابوئیک از نوعی چوب طاقت فرسا، پارچه، کاغذهای رنگی و حتی از طلا جواهرات ساخته میگردد. در نوک تابوت درست شده، نمادی از بُراق (اسب تیزرو) جای‌دارد.

نبوت اسلام
نوشته ی علمی‌های مهم: نبوت و پیامبران در اسلام
نبوت که از کلمه و واژه نبأ به معنای خبر گرفته شده است، به شخصی گفته می‌گردد که از غیب خبر داراست و تحت عنوان فرستاده مبعوث شده است. پیامبران گیرندگان وحی می باشند و به همین جهت فرستاده نیز تیتر گرفته‌اند. مبنی بر تعالیم اسلامی، پیامبران به دلیل آنکه وحی را با فهم و شعور باطنی خود آمیخته نکنند، معصوم میباشند. یک کدام از خصوصیت‌های پیامبران که برای آشنایی آن ها از سایر افراد و حقیقت گفته‌هایشان وجود دارااست، داشتن اعجاز مسجد غدیر بلوار معلم مشهد میباشد.

از بین پیامبران قبل از اسلام، چهار بدن که پنجمی آن ها محمد، رسول اسلام میباشد؛ تحت عنوان اولوالعزم خاطر شده است که مالک کتاب و شریعت بوده‌اند. مبتنی بر نگرش اسلامی، محمد از دیگر پیامبران، برتری دیده‌گیری دارااست. از خصوصیت‌های محمد که نسبت به بقیه پیامبران او‌را ممتاز کرده‌میباشد، خاتم پیامبران کنیه دریافت کردن وی بوسیله مسلمان‌ها میباشد. بر این محور بعداز محمد دیگر پیامبری مبعوث نخواهد شد. از معجزات محمد تحت عنوان رسول اسلام؛ قرآن مهم ترین اعجاز وی قلمداد مسجد غدیر فلاحی مشهد شده است.[۳۵]

در پس قضیه نبوت، دستور رهبری و جانشینی محمد که به امامت نیز آوازه داراست، تحت عنوان یک فرمان اعتقادی-کلامی گزینه اعتنا منابع اسلامی قرار گرفته‌میباشد. این دستور موجب او‌لین افتراق‌ها در عالم اسلام شد و پیرو آن دو فرقه اصلی شیعه و سنی صورت گرفتند. تیم نخستین بر این نظریه بودند که علی بن ابی‌طالب جانشین بر حق محمد میباشد و تیم دوم در‌پی بیعت سقیفه با ابوبکر دیگر صحابه محمد بیعت کردند. علی خویش با بیعتش با خلفای دیگر، سعی بر محافظت یکپارچگی امت اسلامی داشت البته خلافت را حق خود مسجد بابا غدیر مشهد می‌دانست.[۳۶]

در تعالیم اسلام، نبوت پیامبران قبل از اسلام پذیرفته گردیده و عیسی، واژه خداوند و متولد گردیده از مادری باکره و معصوم رسم شده است. مسلمان‌ها برخلاف مسیحیت، به شدت الوهیت عیسی را رد می‌نمایند و بر این باورند که عیسی از روی صلیب به افق عروج کرده‌میباشد و کشته نشده‌میباشد و در روز موعود، بازخواهد گشت. ابراهیم نیز تحت عنوان او‌لین مسلمان رسم گردیده و آیتم حمد مسلمانها میباشد. در منابع اسلامی از ماجرا‌های زندگانی موسی حافظه مسجد بابا قدرت مشهد شده است.[۳۷]

معاد
نوشته‌علمیٔ اساسی: معاد
انکار معاد در اسلام، نیازمند انکار دستور و نهی، وعده و وعید، نبوت و وحی میباشد. بیش تر از یک چهارم از آیه‌های قران به زمینه معاد اشاره دارا هستند و انکار معاد در قرآن تحت عنوان یکی صفات کافران به شغل رفته‌میباشد. مرگ تحت عنوان اولی مرحله از فرآیند معاد در حیث گرفته شده است. بر پایه ی آموزه‌های اسلام، مرگ به معنای معدوم شدن وجود ندارد و صرفا جابجایی بشر از دنیا دنیوی به دیگر دنیا ماورای آن میباشد. مرگ در اسلام به معنای به دست آوردن روح بشر به وسیله ملائکه از جسم آدمی میباشد. بعد از مرگ معاش آدم در دانا برزخ ادامه می یابد و بشر تا شروع قیامت در فقیه برزخ باقی خواهد ماند. بنابر تعالیم قرآنی، آدم‌ها در برزخ نسبت به رفتار خویش در عالم، از نعمات یا این که عذاب‌های اخروی بهره مند خواهند بود. بعداز آن قیامت با نفخ صور استارت میگردد و با نفخ صور اولین، همگان خواهند مرد و با نفخ صور دو‌مین، همگان زنده خواهند شد. تعابیر بخش اعظمی برای کیفیت هلاکت دنیا و از دربین رفتن آدمیان در قران به تصویر کشیده شده است که از آن در بین به سکوت شدن خورشید، شکافته شدن کوه‌ها، زمین لرزه‌های کبیر و هلاکت ستارگان اشاره نمود. میان منابع اسلامی، میان اینکه معاد به طور جسمانی شکل خواهد به عهده گرفت یا این که صرفا روضه خوان‌میباشد اختلاف‌هایی وجود داراست با این وجود در آیاتی زیرا آیه ۷ سوره حج و آیه ۴ سوره انفطار؛ معاد جسمانی خواهد بود. بعداز محشور شدن همگان در قیامت، جاری ساختن اشخاص در ترازوی عدل الهی وزن گردیده و نسبت به آن پردیس و دوزخ تقسیم میشود. مبنی بر نشانه‌ها قران، ایفا آدم‌ها در جهان در دفتری تصویب میشود و در قیامت به آن تحقیق شود. در قرآن از صراط تحت عنوان مرحله‌ای از قیامت حافظه شده است که راهی میباشد که از روی دوزخ و جهنم می‌گذرد و تمامی بشر‌ها بایستی از آن عبور نمایند. به نظریه اسلامی، عده ای که به دوزخ و جهنم محکوم خواهند شد، لزوماً به طور ابدی در دوزخ وجهنم نخواهند ماند.[۳۸]