بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

کمتر کسی در مشهد میباشد که نام مسجد غدیر باباعلی (اشخاصی آنرا پدر غدیر و پدر اقتدار نیز صدا می نمایند) را نشنیده باشد. مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد مساجد غدیر باباعلی در پنج نقطه مشهد با معماری نسبتا شبیه به کارایی بنیاد خیریه غدیر باباعلی تاسیس شده است. آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد مسجد غدیر باباعلی خیابان راهنمایی (غدیر شماره سه) را می شود به نترسی یک کدام از سه مسجد گران قدر مشهد دانست که دارنده ظرفیتی نزدیک به 1500 نفر میباشد.

مهم ترین خصوصیت مسجد غدیر باباعلی ارشادوراهنمایی را می قدرت مکان پارک عالی آن دانست و شما گرفتاری ای بابت این قضیه نخواهید داشت. رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بنای این ساختمان در یک طبقه تاسیس شده است و در جلوی آن یک تراس جای دارد که جای قابل قبولی برای نصب بنر و قرار دادن تاج گل ها میباشد. مسجد غدیر باباعلی راهنمایی در دو نصیب آقایان و بانوان مبله میباشد و به دور تا به دور مسجد، صندلی و میز عسلی چیده شد‌ه‌است.

رزرو مسجد غدیر باباعلی نیز مانند بقیه مساجد از روش هیات امنا ایفا می گردد و می اقتدار آنرا برای برگزاری مراسم ختم در سه کشیک صبح، بعدازظهر و شب رزرو نمود. هزینه رزرو مسجد غدیر باباعلی در سال 1403 حدود 6 میلیون تومان میباشد.

تماس جهت رزرو مسجد غدیر باباعلی
نشانی مسجد غدیر باباعلی پند مشهد شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد
مسجد غدیر باباعلی ارشادوراهنمایی در حیطه ششصد دستگاه (بلوار ارشادوراهنمایی، موعظه 1/16 ) واقع گردیده‌است. برای عظیمت به مسجد غدیر باباعلی موعظه می‌توانید از روش بلوار فردوسی، فردوسی 2 نیز بدین مسجد رسید. بلوار ارشادوراهنمایی در میان بلوار شهید صادقی و بلوار خیام واقع گردیده است.

برای مسیریابی عالی می‌توانید از نقشه آرم فوق به کار گیری نمایید.

نشانی مسجد غدیر باباعلی ارشادوراهنمایی مشهد
ویژگی ها مسجد غدیر باباعلی ارشادوراهنمایی مشهد
❇️ نشانی: بلوار راهنمایی، ارشاد۱/۱۶ (بلوار موعظه فی مابین بلوار خیام و شهید صادقی واقع گردیده‌است)

❇️ گنجایش مسجد: حدود 1500 نفر (800 نفر نصیب آقایان و 700 نفر قسمت بانوان)

❇️ تعداد صندلی نصیب بانوان: 70 عدد

❇️ تعداد صندلی بخش آقایان: 70 عدد

❇️ کشیک کاری: آحاد روزها هفته در سه کشیک صبح، بعد از ظهر و شب

❇️ مکان پارک: مطلوب

❇️ محل نصب بنر و تاج گل: دارااست

❇️ مجاورت ترین مسجد: مسجد المنتظر شهید صادقی و مسجد قبا

❇️ بالابر: ندارد، همکف

❇️ آبدارخانه و کفشداری: دارااست

رزرو مسجد غدیر باباعلی پند مشهد

خصوصیت های مسجد غدیر پدر علی موعظه مشهد
✔️ مسجد غدیر باباعلی در یک حوزه‌ خلوت و فرعی واقع گردیده است لذا دارنده مکان پارک مطلوب میباشد.

✔️ ساختمان مسجد بصورت همکف درست شده و فقط یک سری پله کوتاه برای ورود به مسجد داراست که برای ورود اشخاص سالمند و معدود اقتدار مطلوب میباشد.

✔️ با اعتنا به داشتن تراس، این مسجد دارنده فضای مطلوب برای نصب بنر و قرار دادن تاج گل میباشد.

✔️ گنجایش بالای مسجد (حدود 1500 نفر) سبب میگردد برای مراسم ختم نامرتب مطلوب باشد.

✔️ دارا بودن آبدارخانه، کفشداری در دو نصیب آقایان و بانوان و ورودی مجزای بانوان.

✔️ مسجد غدیر باباعلی موعظه در نصیب بانوان دارنده حسینیه میباشد لذا ورود بانوان دارنده بهانه دینی بلامانع میباشد.

تصاویر مسجد غدیر پدر علی موعظه مشهد
نشانی مسجد غدیر باباعلی راهنمایی مشهد
مسجد غدیر باباعلی راهنمایی مشهد
مسجد غدیر باباعلی راهنمایی مشهد
مسجد غدیر باباعلی بلوار موعظه مشهد
مسجد غدیر باباعلی راهنمایی مشهد
مسجد غدیر باباعلی موعظه مشهد
مسجد غدیر باباعلی مشهد
مسجد غدیر باباعلی راهنمایی مشهد
داده ها بیشتر در زمینه‌ی مسجد غدیر پدر علی پند مشهد
مسجد غدیر باباعلی پند مشهد یکی مساجد دارای اسم و رسم و پرطرفدار در ناحیه راهنمایی شهر مشهد میباشد. این مسجد با فضای کبیر و پیاده سازی خوشگل، مورد‌ای ایده‌آل برای برگزاری مراسمات مذهبی و اجتماعی برای مثال مراسم ترحیم و یادبود به حساب می آید. شرایط مکانی مطلوب آن در حیطه ارشادوراهنمایی، این جای را به انتخابی دوست داستنی برای ساکنان محلی و زائران تبدیل نموده است.

مسجد غدیر باباعلی در حوزه‌ موعظه مشهد واقع گردیده و از دسترسی خوب به وسایل حمل و نقل همگانی و مسیرهای اساسی شامل است. قربت به هتل‌ها و رستوران‌های دارای اعتبار، این جای را برای مراسم‌هایی با حضور مهمانان از شهرهای دیگر مطلوب می‌سازد. محوطه گشوده و ادب‌نصیب مسجد نیز فضایی دلنشین برای برگزاری مراسم ترحیم و یادبود مهیا می آورد.

بقیه مساجد غدیر باباعلی مشهد
غدیر باباعلی شماره یک
مسجد غدیر پدر علی شماره یک
مسجد غدیر پدر علی شماره یک در بلوار استاد، در میان مدرس 33 و 35 واقع شد‌ه‌است و دارنده ظرفیتی نزدیک به 800 نفر میباشد.

مسجد غدیر باباعلی شماره دو
مسجد غدیر باباعلی شماره دو
مسجد غدیر باباعلی شماره دو در بلوار کامیاب، در بین کامیاب 11 و 13 واقع شد‌ه‌است و حدود 500 نفر گنجایش داراست.

غدیر باباعلی شماره سه
مسجد غدیر باباعلی شماره سه
مسجد غدیر پدر علی شماره سه در بلوار پند واقع شد‌ه‌است و یکی‌از سه مسجد گران قدر مشهد میباشد که نزدیک به 1500 نفر گنجایش دارااست.

مسجد غدیر پدر علی شماره 4
مسجد غدیر باباعلی شماره چهار
مسجد غدیر پدر علی شماره چهار در بلوار شهید فلاحی، نبش فلاحی یک واقع شد‌ه‌است و نزدیک به 800 نفر گنجایش داراست.

دُرُست بن ابی‌منصور واسطی، راوی امامی در قرن دوم قمری؛ وی از امام باقر(ع)، امام راستگو(ع) و امام کاظم(ع) داستان نموده است. برخی از اصحاب اجماع از وی ماجرا کرده‌اند. بیشتر احادیث منقول از او در مباحث مسجد غدیر بلوار معلم مشهد فقاهتی میباشد.

بعضی رجالیان نسبت واقفی به وی داده، البته وثاقتش را پذیرفته‌اند. اسم وی در ورقه ها کتاب ها اربعه شیعه آمده و کتابی از وی نقل مسجد غدیر فلاحی مشهد شد‌ه‌است.

اسم و کنیه
در سندها احادیث اسم وی دُرُست بن ابی‌منصور واسطی مذکور میباشد. نجاشی اسم اورا به طور صحیح بن ابی منصور محمد الواسطی تصویب نموده است[۱] بعضا از دانشمندان از این عبارت نجاشی اینگونه برداشت کرده‌اند که نامش «محمد» و لقبش «صحیح» بوده میباشد[۲] ولی در مقابل بعضی دیگر، محمد را اسم بابا وی دانسته‌اند.[۳] وی به منجر انتساب به شهر واسط به واسطی معروف میباشد.[۴] علامۀ حلی [۵] به اشتباه اسم پدرش مسجد بابا غدیر مشهد را منصور ضبط نموده است.[۶]

از سال میلاد و درگذشت او اطلاعی در مشت وجود ندارد. البته زیرا در شمار اصحاب امام درست گو(ع) و امام کاظم(ع) نام برده[۷] در قرن دوم می‌زیسته مسجد بابا قدرت مشهد میباشد.

وثاقت
برخی او‌را واقفی دانسته[۸] و در شمار ضعفاء بیان کرده‌اند.[۹] بههبانی در واقفی بودن صحیح شک وتردید کرده و قصه بزرگانی زیرا ابن ابی عمیر از اورا دالّ بر وثاقتش دانسته میباشد.[۱۰]

فقهای شیعه به احادیث منقول از او متکی بودن داشته و طبق آن فتوا داده‌اند.[۱۱]خویی نیز داستان علی بن حسین طاطری از وی و قرار به چنگ آوردن او در ورقه ها تعبیروتفسیر علی بن ابراهیم را برهان بر وثاقت او می‌شمارد.[۱۲]

سندها کتاب ها اربعه
اسم صحیح در سندها قریب به ۱۴۰ قصه از کتاب ها اربعه شیعه آمده میباشد.[۱۳] در دیگر کتاب ها روایی شیعه، برای مثال المحاسن برقی[۱۴] بصائر الدرجات صفّار قمی[۱۵] و امالی ابن بابویه[۱۶] روایاتی از او نقل شد‌ه‌است.

محمدبن اسحاق مشهور به ابن‌ندیم مؤلف کتاب الفهرست، کتابشناس، فهرست‌نگار و متفحص بغدادی سده ۴ق. او با علم ها متفاوت شناخت نسبی داشته و آورده شده که احتمالاً در بعضی موضوع‌ها مثل ادبیات عرب و علم ها اوائل، به‌ویژه فلسفه و تاریخ فلسفه مالک‌حیث مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بوده میباشد.

درباره مذهب ابن‌ندیم اختلاف و شک وتردید وجود دارااست. توده‌ای او‌را به خیال و خاطر بعضا از مطالب تالیفاتش، به معتزله متمایل دانسته و بعض دیگر با اعتنا به شواهد گوناگون، او را شیعه میدانند؛ ولی رجال‌شناسان شیعه همانند طوسی و نجاشی، اورا جزو شیعه ها آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نمی‌دانند.

منابع استیناف درباره معاش او
کهن‌ترین منبع درباره حال و روز ابن‌ندیم، گزارش موجز ابن‌شهر آشوب (وفات ۵۸۸ق) در معالم العلماء[۱] میباشد. بعداز او یاقوت حموی (درگذشت ۶۲۶ق) در تفصیل حالی مختصر و برگرفته از الفهرست، به ثنا از ابن‌ندیم و اینکه این تاثیر، علم مؤلف را در کتابشناسی و علم ها متعدد نشانه می دهد، رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد پرداخته میباشد.[۲]

دربین منابع متأخرتر، می بایست از لسان المیزان ابن حجر[۳] خاطر کرد که مشتمل بر تفصیل درحال حاضر نسبتاً کامل تری از ابن‌ندیم بر مبنای گفته‌های ابن نجار، ذهبی و نظارت انتقادی الفهرست میباشد. نقد تند از شخصیت ابن‌ندیم خصوصیت شغل ابن حجر به شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد حساب میآید.

نسب
درباره نسب و خاستگاه ابن‌ندیم نمی‌اقتدار به طور قطعی حرف اظهار‌کرد، البته با دقت به اینکه او در نسبت یا این که تعلق خویش به خویشاوندان‌ای از قبایل عرب در الفهرست مطلبی نیاورده، می‌اقتدار اعلام کرد که احتمالاً عرب نبوده میباشد.

همینطور شواهدی زیرا نپرداختن ابن‌ندیم به ادیان اهل ایران در نصیب مرتبط با مذهبها و ادیان الفهرست و نیز مطالبی که در صفحه ها ۲۳۹-۲۴۰ آن آورده میباشد، قادر است احتمال اهل ایران نبودن او را تقویت نماید.

از سوی دیگر، عشق و علاقه ابن‌ندیم به علم ها اوائل و دوستی او با عالمان مسیحی بغداد[۴] و آشنایی درخور ثنا وی از شرایط فی مابین النهرین قبل از اسلام، شاید بتواند شاهدی برای انتساب وی به اقوامی باشد که پیش از ظهور اسلام فی مابین النهرین مستقر بودند، چنانکه اسم بابا و جدش اسحاق و لقب‌های خویش وی و پدرش ابوالفرج و ابویعقوب بدین احتمال قوت می بخشد.

میلاد و وفات
ابن‌شهرآشوب در کتاب معالم العلماء، نامش را محمدبن اسحاق‌بن ندیم آورده میباشد.[۵] یاقوت حموی نامش را محمدبن اسحاق ندیم آورده میباشد. [۶] قِفطی در انباه الرواه، اورا پر اسم و رسم به ابن‌ندیم [۷] و در تاریخ الحکماء، در صفحه ها مختلف ندیم [۸] آورده میباشد. ذهبی در تاریخ الاسلام، ابن‌ندیم [۹]. و ابن حجر عسقلانی در لسان المیزان اسحاق ندیم[۱۰] معرفی می‌نماید. البته در خویش کتاب الفهرست همواره از او با تیتر محمد بن اسحاق الندیم پر اسم و رسم به ابواسحاق وَرّاق حافظه می گردد[۱۱] از زادگاه ابن‌ندیم نیز اطلاعی در اختیار وجود ندارد، صرفا میدانیم که در بغداد می‌زیسته و مدتی در موصل اقامت داشته میباشد.[۱۲] در منابع قدیم و تازه که نامی از ابن‌ندیم برده‌اند بر بغدادی بودن او حادثه لحاظ دارا هستند. دربین نویسندگان متقدم ابن ابی اصیبعه در قسمت‌های متفاوت کتاب عیون الأنباء فی طبقات الأطباء، به بغدادی بودن ابن‌ندیم اشاره می‌نماید.[۱۳] بعد از آن وفيات الأعيان ابن خلکان [۱۴] و الوافی بالوفیات صفدی [۱۵] و در منابع جدیدتر، الأعلام زرکلی[۱۶] ریحانة الادب تاثیر معلم تبریزی، [۱۷] و الكنى والألقاب روحانی عباس قمی، [۱۸] به عنوان مثال منابعی می باشند که بر بغدادی بودن او صحه گذارده‌اند.

کردار
بهتر‌ترین و بارزترین ویژگی نبی(ص) بعد از آن اخلاقی وی بوده میباشد. قرآن دراین مورد میگوید که «تو بر اخلاقی گران قدر و گرانمایه توکل مسجد غدیر بلوار معلم مشهد داری».[۱۶۱]

در وصف کردار و صفات نبی(ص) گفته‌اند که اکثر وقت ها بی صدا بود و جز در توا‌ن نیاز حرف نمی‌اعلام کرد. هیچ وقت تک تک دهن را نمی‌گشود، بیشتر تبسم داشت و هیچ‌گاه به صدای بلند نمی‌خندید، زیرا به کسی می‌خواست مسجد غدیر فلاحی مشهد روی نماید

، با مجموع بدن خود برمی‌گشت. به پاکیزگی و خوشبویی بسیار عشق‌مند بود، چندان‌که زیرا از جایی گذر میکرد، رهگذران بعد از وی، از تاثیر بوی خوش، حضورش را درمی‌یافتند. در کمال آسانی می‌زیست، بر زمین می‌گرد هم آیی و بر زمین غذا مسجد بابا غدیر مشهد میخورد

و هیچوقت تکبر نداشت. هیچ‌گاه تا حد سیری طعام نمیخورد و در اکثری مفاد، به‌ویژه آن گاه که نو به مدینه درآمده بود، گرسنگی را پذیرا بود. با اینهمه، زیرا راهبان نمی‌زیست و خویش می‌فرمود که از نعمت‌های عالم به حد، سود گرفته، مسجد بابا قدرت مشهد هم روزه داشته

و هم عبادت نموده است. کردار وی با مسلمان‌ها و حتی با متدینان به دیگر ادیان، روشی بر اساس شفقت و بزرگواری و سپری شد و بخشندگی بود. سیرت و معاش وی چنان مطبوعِ دلِ مسلمان‌ها بود که تا جزئی‌ترین کناره‌های آن را سینه‌به‌سینه نقل می‌کردند و آن را امروز هم سر مشق معاش و آئین خویش قرار میدهند.[۱۶۲]

تواضعش چنان بود که مانند بندگان طعام میخورد وبر زمین می‌گردهمایی و به تعبیر و تفسیر امام درست گو(ع) از وقتی که مبعوث گردیده به دلیل تواضع برای پروردگار هیچگاه چنانچه توکل داده بود خوراک نخورد.[۱۶۳] امام علی(ع) در تعریف سیمای رسول(ص) میفرماید: «کسی که فارغ از شناخت قبل اورا می‌روئت کرد هیبتش اورا فرامی‌گرفت. کسی که با وی معاشرت می کرد و با وی آشنا میشد دوستدار وی میگردید».[۱۶۴] «نبی نگاهش را دربین یارانش تقسیم می کرد و به کسی که به‌اندازه هم اندازه حیث می‌افکند.»[۱۶۵] «هیچ وقت نبی پروردگار با کسی دست نداد(مصافحه نکرد) که دستش را از دست وی بردارد جز آنکه آن طرف آغاز دستش را بکشد.»[۱۶۶]

رسول(ص) با هر کسی به‌اندازه گنجایش و عقلش رای زنی می کرد.[۱۶۷] عفو وی به هر که که ظلمی نسبت به وی مرتکب گردیده بود نزد کلیه آوازه داشت،[۱۶۸] به گونه ای که حتی وحشی (قتل کننده حمزه عموی خویش را) و ابوسفیان معاند دیرینه اسلام را نیز داد. فرستاده(ص) بعد از اسلام آوردن وحشی و گزارش وی درباره کیفیت کشتن حمزه وی رابخشید و به وی فرمود: «غَیّبْ وجهَک عنی» خودت را از نظرم بدور بدار (در جلو چشمانم ظواهر مشو)[۱۶۹] مطهری(۱۳۵۸ش) اسلام پژوه شیعه بر این اعتقاد میباشد که خواسته برای مثال «بُعِثْتُ لِاتَمِّمَ مَشغلِمَ الْاخْلاقِ‏ این میباشد که اینجانب مبعوث شدم که اخلاقی را کامل شدن کنم که در آن روح مکرمت می باشد؛ یعنی خلق و خوی بزرگواری، خلق آقایی (البته خیر آقایی به معنای آن سیادتی که بر دیگری مسلط بشوم)، بلکه آقایی‌ای که روح اینجانب آقا باشد و از پستی، دِنائت، لاف، غایب بودن، از آحاد صفات رذیله احتراز داشته باشد، خودش را رفیعتر و فراتر از اینها بداند.[۱۷۰] بنابر روایتی که صدوق در علل الشرایع از امام درستگو(ع) نقل کرده زمانی یوسف نبی از زلیخا پرسید چرا به اینجانب دل بسته بودی اظهار‌کرد به خیال و خاطر زبیایی‌ات؛ یوسف به وی اعلام کرد تو در صورتی فرستاده آخرالزمان که نامش محمد میباشد را مشاهده کنی چه خواهی خاطرنشان کرد وی زیباتر و خوش‌خُلق‌خیس و بخشنده‌خیس از اینجانب میباشد. [۱۷۱]

مسائلُ لأبی محمد الحسن
حمیری همینطور کتابی با تیتر مسائلُ أبی محمدالحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری تألیف کرده که نقل قولهایی از آن در اثر ها مختلف امامیه ما‌نده مسجد غدیر بلوار معلم مشهد میباشد.[۲۸]

براساس این نقل قولها، به لحاظ می رسد که نصیب اعظم این کتاب، سوال‌های شرعی از امام عسکری(ع) بوده که حمیری آن ها را از روش محمد بن عثمان عَمْری دومی نایب خاص، به امام می‌رسانده و جواب‌هایی نیز از روش عمری می‌گرفته مسجد غدیر فلاحی مشهد میباشد.[۲۹]

الدلائل
عبدالله بن جعفر حمیری اثراتی نیز در قضیه امامت تألیف نموده است. او کتاب مهمی با اسم الدلائل داشته میباشد[۳۰] که تا قرن هفتم جان دار بوده و بهاءالدین اربلی[۳۱] و ابن طاووس[۳۲] قسمت‌هایی از آن را نقل کرده‌اند. ابن طاووس ورژن‌ای از این کتاب را، به خط احمد بن حسین ابن غضائری، در مشت داشته مسجد بابا غدیر مشهد میباشد.[۳۳]

کتاب الغیبه
برای مثال اثرها حمیری درباره غایب بودن، کتاب الغیبة میباشد. همینطور او تألیف دیگری دراین مورد داشته که نجاشی[۳۴] هم از آن با اسم الغیبة و الحیرة خاطر کرده و احتمالا به عبارتی میباشد که طوسی، به گزارش ابوجعفر محمدبن جعفر ابن بُطّه قمی، اسم آن را الفترةُ والحیرة بیان مسجد بابا قدرت مشهد نموده است.[۳۵]

ابن ابی زینب،[۳۶] ابن بابویه[۳۷] و روحانی طوسی در کتاب الغیبة[۳۸] احادیث فراوانی درباره غایب بودن از حمیری نقل کرده‌اند که برگرفته از اثر ها او در‌این باب میباشد.

روضه خوان صدوق در کتاب التوحید[۳۹] روایاتی به گزارش مشایخ خویش از حمیری آورده که احتمالا از کتاب العظمة و التوحید یا این که کتاب التوحید و البداء و الارادة و الاستطاعة و المعرفة[۴۰] میباشد که روضه خوان طوسی[۴۱] از کتاب اخیر با تیتر التوحید و الاستطاعة و الافاعیل و البداء خاطر نموده است.

قرب الاسناد
فقط کتاب جانور از حمیری، قُرب الاِسناد میباشد. نجاشی[۴۲] از سه کتاب حمیری با اسم‌های قرب الاسناد الی الرضا ، قرب الاسناد الی ابی جعفر بن الرضا، و قرب الاسناد الی مالک الامر حافظه کرده، ولی روضه خوان طوسی[۴۳] صرفا از قرب الاسناد ذکر شده میباشد.

قرب الاسناد به اثراتی اطلاق می گردد که در آن، محدّث، روایات را با کوتاه‌ترین نحوه تا معصوم قصه نماید. حمیری در تألیف این کتاب از متن‌ها سابق‌خیس نیز سود کرده[۴۴] که از مهم ترین آن ها، کتاب المسائل علی بن جعفر عُریضی میباشد که حمیری قسمت اعظم آن را در کتاب خویش آورده میباشد.[۴۵]

ابن ادریس حلّی[۴۶] روایاتی از قرب الاسناد حمیری نقل کرده، البته به غلط این کتاب را به فرزند او، محمد نسبت داده میباشد. منشأ این اشتباه ظاهرا آن میباشد که سلسله گواهی آغازین کتاب به فرزند حمیری منتهی می شود.[۴۷]

شاهد اصلی بر صدق انتساب قرب الاسناد به عبدالله بن جعفر حمیری آن میباشد که ابن‌ادریس حلی،[۴۸] در نقل پیمان از این کتاب، حدیثی را مستقیم از محمد بن حسین بن ابی الخطاب (متوفی ۲۶۲ق) آورده که طبقه حدیثی آن صرفا با طبقه مشایخ عبداللّه بن جعفر انطباق داراست.

پانویس
سید کباری، منطقههای علمیه شیعه در گستره عالم، ص۲۵۶
نجاشی، رجال نجاشی،چاپ موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق،ص۲۱۹.
نجاشی، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق، ص۳۵۴ ـ ۳۵۵.
طوسی، رجال،چاپ جواد قیومی اصفهانی، قم، ۱۴۱۵ق، ص۴۲۴.
نجاشی، رجال النجاشی، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق،ص۳۸، ۵۹، ۱۶۸، ۳۰۲، ۴۳۰.
نجاشی، رجال النجاشی، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق،ص۵۵، ۱۳۷.
حمیری،قرب الاسناد، قم، ۱۴۱۳ق، ص۳۷۹.
نجاشی، رجال النجاشی، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق،ص۱۶۸.
خویی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۰ق، ج۳، ص۲۶۳.
طوسی، الامالی، قم، ۱۴۱۴ق،ص۹، ۲۲، ۲۰۳.
طوسی، الامالی، قم، ۱۴۱۴ق،ص۱۳، ۳۸، ۲۰۱.
طوسی، الامالی، قم، ۱۴۱۴ق،ص۸۶، ۲۳۸، ۶۹۷.
نجاشی، رجال النجاشی، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق،ص۱۷۶، ۲۷۴.
نجاشی، رجال النجاشی، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق،ص۴۳۰.

رابطه با اهل بیت
بنابر احادیث جان دار، کمیت به‌تیتر شاعری که در حین بنی‌امیه به حمد فامیل فرستاده می‌پرداخت، موردتوجه امام سجاد، امام باقر و امام راست گو بود و روایاتی بر طبق دعای آن ها برای وی نقل مسجد غدیر بلوار معلم مشهد شد‌ه‌است.[۱۲]

همینطور بیان شده کمیت هدایای دنیوی را که به‌خیال و خاطر سرایش اشعارش در مدح اهل‌بیت(ع) بود نمی‌عهده دار شد و گاه پیراهنی از امام سجاد یا این که امام باقر درخواست می کرد تا بدان تبرک مسجد غدیر فلاحی مشهد جوید.[۱۳]

قصائد هاشمیات
نوشته‌ی‌علمیٔ مهم: قصائد هاشمیات
قصائد هاشمیات که کمیت بن زید اسدی آن را در مسافت ۱۵ تا ۲۰ سال بعد از رخداد عاشورا سروده، از مهم ترین اثر ها وی شمرده گردیده است.[۱۴] این اشعار در هشت قصیده سروده گردیده و درباره فضیلت ها بنی‌هاشم و قوم و قبیله رسول اسلام، اتفاق غدیر خم، غصب خلافت و حقانیت علی(ع)‌،‌ شهیدشدن امام حسین(ع)، حکومت حاکمان ظالم،‌ فجایع بنی‌امیه،‌ قتل زید بن علی و مصائب هاشمیان مسجد بابا غدیر مشهد میباشد.[۱۵]

با این حالا، بیان شده کمیت برای نجات جان خویش قصیده‌ای در مدح بنی‌امیه سروده و دراین‌باره از امام باقر(ع) اذن گرفته میباشد.[۱۶]

مثال‌ای از هاشمیات کمیت درباره مسجد بابا قدرت مشهد امام حسین(ع) و عاشورا
وَ مِنْ أکْبَرِ الأحداثِ کانَتْ مُصیبَهً
عَلَیْنا قتیلُ الَأدعیاءِ المُلَحَّبُ
قتیلٌ بِجَنْبِ الطَّفِّ مِنْ آلِ هاشمٍ
فیالک لحماً لَیْسَ عَنْه مُذَبِّبُ
و مُنْعَفِر الخَدَّیْنِ مِنْ آل هاشم
أَلا حَبَّذَا ذاكَ الجبینُ المترَّبُ[۱۷]

ترجمه فارسی:

و از مطرح ترین حادثه ها که مصیبتی والا بر ما بود
[شهیدشدن] آن شهید پاره‌پاره به‌دست زنازادگان میباشد.
کشته‌ای از قوم هاشم برکناره کشور طفّ
شگفتا از آن تن پاره‌پاره که هیچ مدافعی برای آن وجود ندارد.
و آن سیرتکامل‌های آلوده و کثیف به خاک از آل‌هاشم
هان چه پسندیده پیشانی کثیف به خاکی میباشد.[۱۸]

پانویس
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۵.
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۵.
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۳۰.
عبدالعظیم‌زاده، «هاشمیات»، ص۱۳۱.
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۵.
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۲۸.
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۲۸.
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۳۰.
مرزبانى، خبر ها شعراء الشیعه، ۱۴۱۳ق، ص۷۱ و ۱۷۸.
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۳۰.
ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۹۹۴م، ج۱۷، ص۳۰.

معاش‌طومار
محمدهادی امینی در سال ۱۳۱۴ش (۱۳۵۵ق) در تبریز به‌جهان آمد. پدرش عبدالحسین امینی تالیف کننده کتاب الغدیر بود. وی در زمانه نوجوانی به‌یاروهمدم خانواده‌اش به نجف رفت. امینی از معاودین بود و در سال ۱۳۵۰ش به جمهوری اسلامی ایران برگشت و در طهران سکونت کرد. مرتضی امینی نجفی از فرزندانش در سال ۱۳۶۰ش در طهران از سوی سازمان مجاهدین خلق و خوی کشور ایران مسجد غدیر بلوار معلم مشهد ترور شد.[۱]

وفات
امینی در ۲۵ آبان سال ۱۳۷۹ش موازی با ۱۸ شعبان سال ۱۴۲۱ق در طهران درگذشت و در آرامستان گلشن فردوس قم دفن مسجد غدیر فلاحی مشهد شد.[۲]

شغل‌های علمی و مطبوعاتی
تحصیلات حوزوی امینی در حوزه علمیه نجف سپری شد. سید محسن طباطبائی حکیم، محمدعلی غروی اردوبادی، آقابزرگ تهرانی، سیدعلی فانی، سیدحسین حمامی، محمدتقی جعفری و پدرش علامه امینی از استادان وی بودند.[۳] او اجازاتی از سید محسن طباطبائی حکیم، سید ابوالقاسم خویی و محمدهادی میلانی مسجد بابا غدیر مشهد داشت.[۴]

امینی در دانش گاه معهد الدراسات الاسلامیه بغداد ادامه علم آموزی اعطا کرد و در خبرنامه‌ها و مجلات بغداد به کتابت مقاله ها روی آورد. او بعد از رجوع و برگشت به نجف، مقاله‌ها زیادی در مجله‌های التوحید، العدل و روزنامه العرفان لبنان نوشت و هم‌زمان رییس هیئت تحریریه مجله القدوة شوید. وی در سال ۱۳۵۷ش به ترکیه مهاجرت کرد و گواهی دکترای ادبیات عرب را از دانش گاه آنکارا مسجد بابا قدرت مشهد اخذ کرد.[۵]

محمدهادی امینی در برپایی کنگره هزاره روحانی طوسی با آقابزرگ تهرانی همیاری داشت و محور آن را شالوده‌ریزی کردند.[۶]

استیناف و تألیف کتاب ها
رسیدگی و تألیف بیش تر از هفتاد کتاب به گویش‌های فارسی و عربی از سایر کار‌های علمی محمدهادی امینی به‌شمار می‌رود.[۷] بیشتر پژوهش ها و تألیفاتش درباره تراجم‌نگاری، فضیلت ها و مناقب اهل‌بیت(ع) و اثر ها ادبی میباشد. بعضی از اثراتی که امینی در اواخر قدمت نگاشته، چاپ نشده میباشد.[۸] او دارنده کتابخانه‌ای بلندمرتبه بود و بعد از تأسیس کتابخانه امام امیرالمؤمنین(ع) در نجف، حدود ۱۰۰۰ جلد کتاب بدین کتابخانه اهدا کرد.[۹]

بعضی اثرها
از مشهورترین اثر ها وی به گویش عربی می‌اقتدار کتاب‌های اصحاب الامام امیرالمؤمین و الرواة عنه، معجم رجال الفکر والادب فی النجف ضمن ألف عام، اعلام نهج‌البلاغه، عید الغدیر فی پیمان الفاطمیین و دیوان سید علی‌خان مدنی را اسم پیروزی.[۱۰] عترت در قرآن، منافقین در قرآن، یاران استوار امام حسین علیه‌السلام و درس‌هایی از مدرسه ولایت از اثرها محمدهادی امینی به لهجه فارسی میباشد.[۱۱]

همینطور کتاب‌های خصائص الائمه(ع)، خصائص امیرالمؤمنین(ع)، الدرة الباهرة، نظم درر السمطین، الکنی و الالقاب و السقیفه و فدک برای مثال اثراتی میباشد که امینی آن ها را تصحیح و تفحص نموده است.[۱۲]

پانویس
حجت‌الاسلام پزشک محمدهادی امینی نجفی، اینترنت‌وبسایت قانونی علامه روضه خوان عبدالحسین امینی نجفی.
خانواده علامه امینی، کتابخانه امام امیرالمؤمنین علیه‌السلام.
نقیبی، سیری در کتابشناختی نهج‌البلاغه، ۱۳۸۱ش، ص۱۴۶.
حجت‌الاسلام پزشک معالج محمدهادی امینی نجفی، اینترنت‌وبسایت قانونی علامه روضه خوان عبدالحسین امینی نجفی.
حجت‌الاسلام دکتر معالج محمدهادی امینی نجفی، اینترنت‌وب سایت قانونی علامه روحانی عبدالحسین امینی نجفی.
معاش‌طومار و سرویس ها علمی و فرهنگی آقابزرگ تهرانی، ۱۳۸۷ش، ص۱۵۸.
خانواده علامه امینی، کتابخانه امام امیرالمؤمنین علیه‌السلام.
نقیبی، سیری در کتابشناختی نهج‌البلاغه، ۱۳۸۱ش، ص۱۴۶و۱۴۷.

معنی‌شناسی
معاد در اصطلاح متکلمان رجوع و برگشت روح به جسم در قیامت و زنده شدن مجدد اوست تا به جاری ساختن وی مطالعه خواهد شد و نیکوکاران به فردوس و نعمت‌های جاودانی و بدکاران به کیفر و عذاب مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد خویش برسند

.[۳۸] عبدالله جوادی آملی معاد را رجوع بشر به پروردگار معنی نموده است.[۳۹] سعدالدین تفتازانی، از عالمان اهل‌سنت در قرن هشتم قمری، چهار معنی برای معاد بیان نموده است: رجوع به وجود بعداز نیستی، گردآوری شدن اجزای تن بعد از پراکندگی آنان، رجوع به حیات بعد از مرگ آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد و رجوع و برگشت

روح به تن بعداز طلاق آنان.[۴۰] برخی معاد را تیم سیر و معاش بشر در دانا دیگری بعد از مرگ دانسته‌اند.[۴۱] به گفته علامه مجلسی، معاد در لغت یا این که مصدر میمی میباشد یا این که نام مجال و یا این که نام جای . بر این مبنا به سه مضمون‌ آمده میباشد: رجوع چیزی به جایى يا به حالى كه از آن منتقل گردیده، فرصت رجوع و برگشت، جای رجوع و رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد برگشت.[۴۲]

مفاهیم مربوط به معاد
به گفته ناصر مکارم شیرازی، مفسر و فقید، در قرآن تعبیرات گوناگونی از معاد آمده میباشد که قیامت پر اسم و رسم‌ترین تعبیروتفسیر از معاد میباشد و هفتاد توشه در قرآن از رستاخیز به یوم القیامة تفسیر گردیده‌است.[۴۳] از حیث وی، هرمورد از این اسامی و صفات یکی‌از خصوصیت‌های معاد و قیامت را ذکر می‌نماید.[۴۴] از نگرش جعفر سبحانی، مفسر و متکلم، اسم‌ها و اوصاف گوناگون معاد در قرآن نماد از اهتمام قرآن به معاد میباشد. او قیامت را یکی‌از اسم‌های معاد در قرآن دانسته شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد.[۴۵]

بعضی از اسم‌ها و اوصاف متعدد معاد در قرآن عبارت‌اند از:

ستون اسم ستون اسم
۱ الآخِرة /یوم الآخِر (دنیا دیگر) ۱۱. یَومً مَجْموعً له النّاس (روزی که عموم در آن گرد آورده می گردند )
۲. یوم الجَمْع (روزی که کلیه عموم توده می گردند) ۱۲. یوم مُحیط (روز شاگرد)
۳. یوم القِیامَة (روز رستاخیز) ۱۳. یوم عَظیم (روز والا)
۴. یوم الدّین (روز جزا) ۱۴. یَومً یَجْعَلُ الوِلْدانَ شِیْباً (روزی که خردسال ها را پیر می‌گرداند)
۵. یوم البَعْث (روز برانگیختن) ۱۵. الْيَوْمُ الْمَوْعُودُ (روز وعده داده گردیده)
۶. یوم الحَسْره (روز حسرت) ۱۶. يَوْمٌ أَلِيمٌ (روزی دردناک)
۷. یوم الفَصْل (روز طلاق) ۱۷. یوْمُ التَّغَابُنِ (روز آشکار شدن ضرر و زیان‌ها)
۸. یوم الخُبارگذاری (روز جاودانگی) ۱۸. یوْمَ التَّلَاق (روز دیدار)
۹. یوم الخُروج (روز خارج شدن از گور) ۱۹. یَوْمَ لاتَجْزى‌ نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَیْئاً (روزی که کسی کیفر دیگری را به ذمه نگیرد)
۱۰ یوْمِ الْحِسَابِ (روز احتساب) ۲۰. يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ (آن روز که رازها افشا گردد)[۴۶]
برای داده ها بیشتر، اینها را هم ملاحظه کنید: فهرست اسامی قیامت در قرآن
روضه خوان یا این که جسمانی بودن معاد

پراکندگی شیعه ها
در ایالات متحده عربی شیعه ها اثنی‌عشری، اسماعیلی و زیدی سکونت دارا هستند. داده های عددی دقیقی از تعداد شیعه ها در چنگ وجود ندارد. منابع گوناگون تعداد شیعه‌ها را در‌این سرزمین حدود دو میلیون نفر بیان کرده‌اند که در بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از جمعیت ایالات متحده عربی را تشکیل مسجد غدیر بلوار معلم مشهد می دهند.[۹]

تا قبل از به اقتدار وصال سعودی‌ها، شرکت های اساسی فقهی شیعه ها به عنوان مثال مساجد و حسینیه‌ها همچنان زنده و فعال بودند و شیعه ها تا آن مجال، آشکارا مراسم عبادی خویش را برگزار می‌کردند و در ناحیههای علمیه محلی، به آموزش علم ها شرعی می‌پرداختند. این پویایی تا دهه ۴۰ قرن بیست میلادی، به‌اندازه‌ای بود که قَطیف را نجف خرد می‌خواندند.[۱۰] این عمل‌ها در حکومت آل سعود، با محدودیت‌هایی یار مسجد غدیر فلاحی مشهد بوده میباشد.[۱۱]

شیعه ها اثنی‌عشری عمدتاً در استان‌های شرقی و مدینه و شیعه ها زیدی و اسماعیلی در جنوب ایالات متحده عربی و در بخش ها مرزی با یمن سکونت دارا مسجد بابا غدیر مشهد هستند.

شیعه ها اثنی‌عشری
نوشته‌ی علمی‌های اساسی: احساء، قطیف، مدینه، و نخاوله
اکثر شیعه ها ایالات متحده عربی اثنی عشری میباشند و بیشتر آن ها در حیطه شرقی بویژه استان‌های احساء و قطیف حضور دارا هستند. در دیگر بخش ها مانند دمام و مدینه نیز شیعه ها حضور مسجد بابا قدرت مشهد دارا‌هستند.

استان احساء:استان احساء حجم متعددی داراست و پهنه آن تا مرز قطر ادامه داراست. بافت کلی ساکنان این حیطه شیعی میباشد و عمر آن به اولِ قرن اولیه ه‍.ق بر می گردد. در حین حکمرانی سلسله آل بویه، دیگر عموم این حوزه‌ نیز به مذهب تشیع گرویدند. در آن مجال این حیطه جزء خاک ایالات متحده عربی نبوده میباشد. در قرن قبلی و بعداز این که وهابیت، این حیطه را در مجموع اشغال کرد، این ناحیه ضمیمه ایالات متحده عربی سعودی شد. در هفوف، مبرز و بخش اعظمی از روستاهای این حوزه‌ شیعه ها سکونت دارا‌هستند.
استان قطیف:در‌این استان یکسری شهر شیعه‌نشین وجود داراست که عبارتند از:
شهر قطیف: این شهر راس استان قطیف میباشد و بیشتر جمعیت آن را شیعه ها تشکیل میدهند. تشیع در‌این شهر از دیرباز وجود داشته میباشد. حسن صفار امام آدینه شهر قطیف، این نظر را دارد بیش تر از نود درصد از ساکنان شهر قطیف را شیعه‌ها تشکیل داده‌اند. [۱۲] ابن بطوطه می‌نویسد:«قطیف شهر بزرگی میباشد که بیشتر ساکنان آن از شیعه ها میباشد وآنان شیعه بودن خویش را با بیان اشهد ان علیا البته الله و حی علی نه العمل اعلام می‌نمایند.» درین شهر طوایف شیعی متعددی معاش‌ می‌نمایند. مهم ترین خویشان‌های شیعی درین شهر عبارتند از: ابوذیب، بحارنه، حبشی، آل خنیزی، صفار، عمران، آل عبدالجبار.
سیهات:سیهات یکی‌از مهم ترین شهرهای حوزه‌ به شمار می‌رود. کلیه ساکنان این شهر شیعه و بیشتر خانواده‌های سیهات از اعراب اصیل و قبایل خوالد، عجمان، هواجر و سبیلاع میباشند. در‌این شهر چند حسینیه نیز می باشد. حسینیه الحسین،حسینیه السالم، الکبیش، شاخور، حسینیه الخلیفه، حسینیه الراشد، حسینه السیهاتی، حسینیه المطوع، حسینیه الناصر و شهاب مهمترین حسینیه‌های این حیطه می‌باشند.
صفوی: صفوی شهری تاریخی و کهن در کنار قلعه جاوان میباشد که پر از اثرها باستانی میباشد. این شهر در شمال قطیف و با مسافت‌اندکی از بندر رأس تنوره(سکوی نفتی پر اسم و رسم) قرار گرفته میباشد. همه ساکنان این شهر شیعه‌اند.
تاروت: تاروت جزیره‌ای میباشد مشهور که گنجینه‌های باارزشی از اثرها باستانی در آن قرار دارد. اکثر ساکنان این جزیره و روستاهای آن شیعه می‌باشند.
عوامیه: عوامیه شهری میباشد در شمال قطیف که بر خرابه‌های شهر زاره تاسیس شده است. این حوزه‌ در پیشین راس حیطه به شمار می رفت. قرامطه زاره را ویران کرده آن را به حریق کشیدند. آحاد ساکنان این حوزه‌ شیعه می‌باشند. عموم آن در پیکار و شجاعت زبانزد بوده و مدام به تنهایی در قبال یورش‌های حکومت سعودی مقاومت کرده‌اند. اکثر طوایف این شهر از قبایل نجد میباشند که بدین ناحیه هجرت کرده‌اند وبا این مسافرت شیعه گردیده‌اند. برخی از طوایف اصلی بومی درین حوزه‌ عبارتند از: آل نمر، آل زاهر، آل ابی المکارم و آل فرج
آجام: آجام در قبلی خیر چندان به دور، خارج از محدوده قطیف قرار داشت و بیشتر با صحرا و بادیه‌نشنیان در باب بود. با این‌که همگی همسایه آن شیعه و بافرهنگ می‌باشند البته به سبب ساز رابطه با صحرا و طوایف بادیه‌نشین شیعه ها این حوزه‌ را بدو الشیعه نامیده‌اند. اکثر ساکنان آجام اهل سه طایفه آل ناصر، آل مرزوق و آل سنان می باشند. این طوایف قحطانی الاصل میباشند و از قرن‌ها قبل از شمال یمن بدین حوزه‌ سفر کرده‌اند.
دیگر شهرهای شیعه‌نشین استان قطیف عبارتند از: قدیح،ام خزینه، حبش، جارودیه، خویلدیه، توبی، حله محیش، ملاحه، شویکه، بحاری، عنک

پیشرفت خرابی در دربار
تاورنیه، جهانگرد فرانسوی، که در زمان پادشاه سلیمان به کشور ایران هجرت کرده و به دربار شاهان صفوی خط مش یافته بود، حکایت‌هایی تعجب آور از خرابی دربار و درباریان نقل مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نموده است

، به عنوان مثال یک کدام از ننگین‌ترین رویدادهای زمان سلطان صفی این بود که او در هم اکنون مستی ملکه را با «پنج و شش ضربت به شکمش» کشته آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بود.[۵]

پژوهشگرانی مانند مینورسکی و لاکهارت که درباره علل فروپاشی صفویه تفحص کرده‌اند، مهمترین این دلایل را اینگونه برشمرده‌اند: تغییر تحول نوع مالکیت عامه به خاصه، تحول روش‌های سربازگیری، ضعف تربیت شاهزادگانی که بعداز پاد شاه عباس نخستین به پادشاهی رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد رسیدند،

نفوذ و اقتدار بیشتراز حد زنان درباری و خواجگان بقاع و بیشتراز کلیه، ضعف عقلی شاهان و نداشتن اقتدار و دانایی شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد کشورداری.[۶]

نزاع با عثمانی‌ها
کشته شدن بزرگان و فرماندهان، خالی شدن میهن از وجود اشخاص کاردان و ناپایداری اساس‌های حکومت، آخر و عاقبت ناکامی جمهوری اسلامی ایران از عثمانی و مسدود شدن معاهده زهاب را به سال ۱۰۴۹ق سبب ساز شد.

لاکهارت دراین مورد نوشته میباشد: «نبودن فرماندهان شایسته و با تجربه سبب ناکامی جمهوری اسلامی ایران در نزاع با عثمانی شد و کشور ایران در سال ۱۰۴۹ هـ. / ۱۶۳۹ م. بغداد را از دست بخشید» [۷] و به‌دنبال آن، همگی در بین النهرین نیز از دست کشور ایران رفت.

شاه منظور چهارم که بعداز آخرین تضارب با فرمانروا عباس دیگر هیچ وقت جرأت دست درازی به خاک کشور ایران را نیافته بود، در سود باخبر شدن از وضع بسیار بد دربار و واحد سنجش نفرتی که در فیض خون‌ریزی‌های پادشاه صفی در دل عموم، به ویژه امرا و لشکریان، به وجود آمده بود، پاره‌ای از ایالات غربی کشور‌ایران را آیتم تجاوز قرار بخشید.

در با تجربه التواریخ آمده میباشد:

«در سنه ۱۰۳۹ هـ / ۱۶۳۰ م. که سال دوم جلوس آن حضرت [فرمانروا صفی] بود، رومیه به سرکردگی مصطفی پاشا بر رمز قلعه ایروان آمده، در اندک هنگامی قلعه را به تصرف درآورده و اهل ایروان اطاعت نمودند. در سنه ۱۰۴۱ هـ. / ۱۶۴۳ م. پاد شاه صفوی با توپخانه بسیار روانه ایروان شد. بعداز شش ماه محاصره، قلعه را تصرف کرد.» [۸] «روز آن‌گاه خویش پادشاه صفی درون قلعه شده و تمامی سپاه قزلباش را آیتم ناز و نوازش شاهانه قرار داده و انعام و احسان شایان برای آن ها نمود و پس از انتظام کارها آن ولایت، به اصفهان مراجعه کرد.» [۹]
بنابراین سپاه عثمانی در آذربایجان کاری از پیش نزاع و در بغداد نیز با مقاومت صفی قلی خان، والی قزلباش، رو به رو شد. او با جسارت از آن شهر جانبداری کرد و بازدارنده توسعه و گسترش معاند شوید. هر چندین درین روایت یک مجموعه از سپاه جمهوری اسلامی ایران به سرکردگی زینل خان شاملو نزدیک به کردستان از سپاه عثمانی ناکامی خورد و در پی آن شکاف‌ها وارد محدوده جمهوری اسلامی ایران شدند، ولی جنبش فرمان روا صفی به سوی بغداد، سردار عثمانی را به رخنه‌ محاصره آن شهر واداشت. [۱۰]

در سال ۱۰۴۵ ق./ ۱۶۳۶ م. دولت عثمانی مجدد به خاک جمهوری اسلامی ایران حمله کرد و نزدیک به نخجوان تاخت و تاز نمود، ایروان را محاصره و تبریز را تسخیر و غارت کرد و قسمتی از آن را به حریق کشید، البته به انگیزه سرمای شدید بدون چاره به برگشت شد. پاد شاه صفی آذربایجان را پس گرفت و ایروان را نیز از محاصره معاند خارج آورد و به این سیرتکامل پادشاه عثمانی این توشه هم ناکام ماند. [۱۱] با این هم اکنون تضارب‌های کشور‌ایران و عثمانی به نقطه پایان نرسید. بعداز چندی گشوده تاخت و تاز ارتش عثمانی به خاک کشور ایران استارت شد. این توشه بغداد مجدد به محاصره به زمین خورد و با آنکه مجاورت شش ماه در قبال هجوم سپاه عثمانی مقاومت کرد، ولی آخر و عاقبت به باعث خلا آذوقه، تسلیم شد.(۱۰۴۸ ق)

وحید قزوینی نوشته میباشد:

«قشون آل عثمان به سرکردگی خویش شاه خواسته، عراق عرب را گزینه حمله قرار اعطا کرد. آن‌ها توانستند یکی‌از اعضاء شریف و گران بها این مرزو بوم را از تن جداگانه نمایند.» [۱۲]