بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

تعبد و استنباط احکام دینی
تعبد، در قبال تانی، یک کدام از اصول قاضی در استنباطات شرعی میباشد.[۳۰] انتخاب حد و مرزِ تاخیر و تعبد را یک کدام از مباحث اصلی در احکام دینی دانسته‌اند.[۳۱] به اطمینان برخی از فقیهان، دایره تعبد در آئین عبادات را دربرمیگیرد و مشمول معاملات نمیشود.[۳۲] ازاین‌رو فقیهان، درباره ی معاملات، می بایست ملاک احکام را از احادیث استنباط مسجد غدیر بلوار معلم مشهد نمایند.

[۳۳] به گفته عمید زنجانی، در فقه شیعه، ناهم خوانی در میان تعبد و تاخیر قضیه‌ای حل‌گردیده است؛ به دلیل آن که فقهای شیعه حوزه تعبد را منحصر به فرد احکام مَنْصوص می دانند؛ یعنی احکامی که عامل قرآنی یا این که روایی دارا‌هستند، و حوزه ژرف اندیشی را منحصربه‌فرد احکام غیرمنصوص و احکام حکومتی مسجد غدیر فلاحی مشهد دانسته‌اند.[۳۴]

طریقه روشنفکران
مهم ترین گرفتاری پر‌نور‌فکران نسبت به آئین را مقابله عقلانیت با تعبد در آیین دانسته‌اند.[۳۵] اورده شده تعبد‌گریزی مهم ترین دستاورد مدرنیته بوده میباشد.[۳۶] مصطفی ملکیان اعتقاد دارد تعبد در مرحله لحاظ، با عقلانیت منافات دارااست و در مرحله فعالیت، با آزادی.[۳۷] با این حالا ملکیان تعبدی را که حمایت کننده عقلی داشته باشد، بی‌انواع مسجد بابا غدیر مشهد دانسته میباشد.[۳۸]

عبدالکریم سروش این نظر را دارد قسمت عبادات در فقه رازآلود میباشد و می بایست آن را با تعبد به عهده گرفت؛ البته وی نصیب معاملات فقه را فاقد رازآلودگی میداند.[۳۹] محمد مجتهد شبستری ضمن قسمت معاملات، نصیب عبادات فقه را نیز فاقد رازآلودگی معرفی می‌نماید.[۴۰] به گفته شبستری، بیشتر فتوای فقیهان درخصوص سیاسات توجیه عقلایی ندارد و سبب ساز از میان رفتن مصالح مسلمانها مسجد بابا قدرت مشهد می‌گردد.[۴۱]

عیب گیری بینش پر‌نور‌فکران
به گفته بعضی دانشمندان، روشنفکران دربین آیین و مدرنیته در تردیدند و این شک آنان را گرفتار تناقض‌گویی نموده است؛ چون آن ها از طرفی، لینک و پیوند آئین و تعبد را انکار نمیکنند و از طرفی دیگر، پیوسته در همت‌اند از مفاهیم فقهی، تفسیرهایی ارائه دهند که تعبدی نباشد.[۴۲] محمدتقی جعفری اعتقاد دارد روشنفکران به این دلیل‌که تعبد را در مقابل عقلانیت قرار داده‌اند، آئین و عقلانیت را ضد و نقیض دانسته‌اند.[۴۳]

کتاب تعبد و عقلانیت به خودکار جعفری
به گفته دانشمندان، تعبدپذیری و رازباوری در آئین بر مبنا عقلانیت پایدار میباشد؛ چون از طرفی، آیین با فقید غیب و رمز لینک داراست و پیامبران پیام عالم غیب را برای رستگاری بشر‌ها بازگو می‌نمایند. از طرف دیگر، تایید سخنان پیامبران برای رستگاری، از احکام عقلانیِ رجوع و برگشت جاهل به دانا میباشد.[۴۴] بعضی محققان افراط در ارائه تفسیرهای تعبدگریز را ناصحیح دانسته و گفته‌اند روشنفکران در مواجهه با آموزه‌های فقاهتی در گیر پیش‌داوری می‌باشند؛ چراکه متن ها فقهی را فاقد رمز و تعبد تعبیر و تفسیر می‌نمایند.[۴۵] محمدتقی مصباح یزدی این نظر را دارد روشنفکری در مسائل تعبدی، استارت انحراف در برخی از تیم‌های سیاسی بوده که ادعای اسلام دارا هستند.[۴۶]

تک‌نگاری‌ها
اثرها تحت ازجمله کتاب‌هایی میباشد که در زمینه تعبد مندرج میباشد:

«تعبد و تانی در فقه اسلامی» نوشته محمدتقی جعفری: این کتاب در سال ۱۳۷۳ش، از سوی کنگره بزرگداشت روحانی انصاری در قم منتشر گردیده‌است.[۴۷]
«تعبد و عقلانیت» تألیف محمد جعفری: این کتاب را کانون فکر جوان در سال ۱۴۰۲ش در ۱۶۸ شیت منتشر نموده است.[۴۸] چیستیِ تعبد، بعد ها متعدد آن و نسبت تعبد و عقلانیت از مباحث این کتاب میباشد.[۴۹]
پانویس

عثمان بن عفان
قدمت، گزینش جانشین خویش را به شورایی شش نفره از صحابه نبی(ص) واگذار کرد. عثمان بن عفان در سال ۲۳ق تحت عنوان سو‌مین خلیفه بر مسند توان گرد هم آیی. شرط اصلی بیعت شورای شش نفره با وی، ضمن فعالیت به کتاب خداوند و سنّت فرستاده، پیروی از دو خلیفه ابتدا (سیره شیخین) بود؛ امری که علی بن ابی طالب از تایید آن امتناع کرد[۱۴]. ولی بنابر منابع تاریخی، عثمان چندان به شروط نام برده پایبند نماند؛ به عنوان مثال گماشتن بعضی از رانده‌شدگان از سوی رسول(ص) به سِمَت‌های خوب حکومتی، مسلط ساختن بنی امیه بر کارها حکومتی و رحمت‌های سوای قانون از بیت‌المال به بعضی اشخاص و نیز اقوام مسجد غدیر بلوار معلم مشهد اموی‌اش.[۱۵]

امام علی علیه‌السلام
بیعت با امام علی(ع) در مسجد با حضور عموم و با شرط فعالیت به کتاب خداوند و سنّت فرستاده اعمال شد.[۱۶] وی دریافت بیعت اجباری را جایز ندانست و بر آن بود که بیعت بر مبنای تفویض میباشد و خویش را ملزم به دعوت می‌دانست، خیر تحمیل[۱۷] وی یاددادن آیین را یک کدام از وظایف اساسی حکم دهنده قلمداد می کرد.[۱۸] و بر آن بود که درفش ایمان را میان عموم پایدار نماید و آن‌ها را بر حدود حلال و حرام با خبر مسجد غدیر فلاحی مشهد سازد.[۱۹]

امام حسن مجتبی علیه‌السلام
شهیدشدن امام علی(ع) در سال ۴۰ قمری، اوضاع و احوال بحرانی خلافت را بغرنج‌خیس کرد. با وجود اقبال عموم به خلافت حسن بن علی بعد از پدرش، ولی امام علی عموم را در گزینش فرزندش مخیر کرده بود. امام حسن(ع) در یکی‌از خطبه‌هایش، خلال تفکیک آشکار خلافت از مُلوکیت(پادشاهی)، بر بایستگی انطباقِ کار خلیفه با مبنای حافظه گردیده یار و همدم با غربت از ستم مسجد بابا غدیر مشهد تأکید کرد.[۲۰]

دستگاه فرمانروایی معاویة بن ابی سفیان در شام با دستگاه خلافت پهلو می‌زد. این هم‌عرضی تا فرصت خلافت امام علی(ع) با هیچ‌سیرتکامل مخالفتی روبه‌رو نشده بود، ولی امام علی از به عبارتی شروع او را بیرون کرد.[۲۱] امام حسن دست به مقابله با معاویه زد، البته عاقبت راهی جز صلح با معاویه نیافت. براین اساس بعداز شش ماه خلافت، گوشه‌گیری و با معاویه صلح کرد. بنابه ماجرا بلاذری،[۲۲] یکی شروط امام حسن در صلحنامه، دوری معاویه از انتخاب جانشین و واگذاری انتخاب خلیفه بعداز خویش به مسلمانها بوده میباشد. اورده شده میباشد که امام با سفارش معاویه بر طبق احراز منزلت خلافت بعد از معاویه مخالفت مسجد بابا قدرت مشهد کرد.[۲۳]

امام حسن(ع) واپسین خلیفه از او‌لین زمان خلافت اسلامی و از سلسله خلفایی بود که بعد ها با تیتر راشدین، هویتی کاریزماتیک (فَرَهْمَند) یافتند. این طریقه که تصاویری پر‌نور از آن را در اثر ها مؤلفان سنّی‌مذهب قرنها متعدد به‌وفور می‌اقتدار یافت،[۲۴] نتایجِ برخورداری از خصوصیت‌هایی زیرا وابستگی به رینگ صحابه ممتاز رسول(ص)، خویشاوندی نَسَبی یا این که سببی با رسول، ادب حق تقدم در اسلام و امداد فرستاده و آرمان الهی‌اش، و بالاخره سیره عملی (دراین مورد، خلیفه سوم را می بایست مستثنا کرد) بود که خیر‌فقط تفاوت معناداری بین آن ها و خلفای آجل پدید آورد، بلکه به شاخصی برای چک همت صاحبان توان در جامعه اسلامی بدل شد.

نظریاتی زیرا آرای اهل حل و عقد و اهل استخلاف، اصل شورا،[۲۵] قریشی بودن خلیفه، نقش بیعت تحت عنوان وسیله‌ای برای ثابت خلافت یا این که اظهار وفاداری و موافقت[۲۶]، لزوم اطاعت از حکم کننده با غرض نگهداری جماعت امت و نهی از خروج،[۲۷]، قابلیت یا این که عدم قابلیت خلع خلیفه،[۲۸]، جهاد با بُغات (عده باغی) و نظایر آن، همه برگرفته از طریق انتصاب خلفای راشدین و عملکردشان بود که تحت عنوان الگوی حکومتی مناسب به آن‌ها استناد می شد.

نکیر و منکر
نَکیر و مُنْکَر یا این که بَشیر و مُبَشِّر، اسم دو فرشته‌ای میباشد که در شب اولیه پس از دفن، وارد قبر گردیده و از اعتقادات و جاری ساختن مُمقام سؤال می‌نمایند. چنانچه فردِ درگذشته کافر باشد، این ملائکه صورت‌ای مخوف داشته و نکیر و منکر خوانده میشوند و در حالتی که درگذشته زاهد باشد، این ملائکه با روی خوشگل با وی روبه‌رو میشوند که در‌این حالت به آنها بشیر و مبشر گفته مسجد غدیر بلوار معلم مشهد می‌گردد.

نکیر و منکر
بعد از به مراسم‌تدفین میت، دو فرشته که مأموران تحقیق اعتقادات فرد نو‌در‌قبل می باشند، وارد قبر میشوند. در بعضا احادیث از این دو فرشته به «دو پاسبان قبر» تعبیر و تفسیر گردیده است. یکی‌از در جانب راست و دیگری در جانب چپ متوفی قرار گرفته و استارت به پرسیدن سؤالاتی از وی می‌نمایند. درصورتی که شخص کافر یا این که گناه کار باشد، آن دو ملک با رخ‌هایی وحشتناک بر وی وارد می شوند و بعد از آشکار شدن درون میت، با عذابی آسیب پذیر از حیطه آن دو که «نَکیر و مُنکَر» اسم دارا هستند مواجه گردیده و قبرش آکنده از مسجد غدیر فلاحی مشهد حریق گردد.[مستلزم منبع]

بشیر و مبشر
فرشتگانی که وارد قبر مؤمن میشوند با رخ‌هایی خوشگل با وی عکس العمل می‌نمایند و بعد از سؤال و پاسخ، به وی بشارت پردیس داده و قبرش را با نعمت‌های الهی بسط میدهند. از این دو فرشته با اسم‌های«بَشیر و مُبَشِّر» مسجد بابا غدیر مشهد حافظه شد‌ه‌است.[یادداشت ۱][۱]

رخ نکیر و منکر
در احادیث، صورت نکیر و منکر اینگونه تعریف شد‌ه‌است: صدایشان مانند رعد غرنده و چشمهایشان مانند برق تعجب آور بوده و از آن ها حریق می‌جهد ٬ دندانهای بلند و وحشتناکی دارا هستند که تا زمین می رسد، فریاد آن ها گیسو بر بدن میت راست می‌نماید و لال مسجد بابا قدرت مشهد می‌گردد.[۲]

ولی کیفیت عکس العمل آن ها با میت ٬ مبنی بر ایمان یا این که انحراف وی میباشد ٬ و چهرۀ آن ها در عکس العمل با اشخاص تفاوت دارااست.[۳]

نوشته ی علمیٔ مهم: شب اولیه قبر
توانگری میت در جواب به سؤالات نکیر و منکر بر پایه ی به عبارتی روحیه و باطنی میباشد که وی در جهان داشته میباشد و مؤمنین گنهکار ممکن میباشد در جواب به بعضا سؤالات آنان ناتوان بوده و گرفتار عذاب شوند. [۴]

دست اندرکاران سهل وآسان‌کننده پاسخ
تعابیری همانند «شرّ نکیر و منکر» یا این که «هول نکیر و منکر» که در احادیث آمده میباشد نشانگر واهمه و اضطرابی میباشد که با دیدن این دو فرشته، به سراغ میت میاید؛ تلاوت سوره ملک، برای خلاصی از خوف و وحشت بعد از مرگ توصیه گردیده‌است؛ در بعضی ادعیه نیز خلاصی از این مرحله طاقت فرسا طلب گردیده است.[مستلزم منبع]

همینطور به نزدیکان میت توصیه گردیده بعد از خاک‌سپاری میت، او‌را فقط نگذارند و با تلقین، تلاوت قرآن و دعا، مونس وی بوده و در جواب‌دادن به سئوالات نکیر و منکر کمک‌اش دهند.[۵]

خلال اعتقادات درست و جاری ساختن نه بشر، زیارت اهل بیت به ویژه امام حسین(ع) که داخل آن شفاعت وی میباشد نیز در کمک میت تأثیر متعددی دارااست.[۶]

پانویس
دعای هر روز ماه رجب، مصباح المتهجد، ج۲، ص۸۰۳
بحار ٬ ج۶ ٬ باب وضع القبر و البرزخ
چنان که امام راست گو(ع) به ابو بصیر از امام درستگو(ع) پرسید : «آیا این دو فرشته بر مؤمن و کافر٬ به یک شکل٬ وارد می شوند؟» امام فرمود: «نه». فروع کافی ٬ ج۳ ٬ ص ۲۳۸
تهرانی، سید محمد حسین، معادشناسی، ج۲، ص۲۵۵
اصول کافی،‌ باب المسأله فی القبر، ج۲، ص ۶۳۴ و ج۳، ص۲۰۱
علل الشرایع، ج ۱، ص ۳۶۰

معرفی علم ها اصیل اسلامی

کتاب سید حسن صدر با اسم تأسیس الشیعه لعلوم الاسلام که درباره تاریخ علم‌های اسلامی و نقش شیعه‌ها در صورت‌گیری این علم ها میباشد.
سید حسن صدر در کتاب خویش تأسیس الشیعه لعلوم الاسلام که درباره نقش شیعه در نهاد‌گذاری علم ها اسلامی میباشد، ۱۴ دانش را اسلامی دانسته و معرفی نموده است.[۸] در نصیب نخستین کتاب شش دانش را در پایین علم ها ادبی اسلامی قرار داده میباشد که دربرگیرنده نحو، صرف، لغت و... میباشد. سه علم تاریخ و سیره، مغازی النبی، دانش رجال، و فرقه‌شناسی را تحت عنوان علم ها تاریخی معرفی کرده و بعد علم ها درایه، فقه، و اصول فقه را گزارش مسجد غدیر بلوار معلم مشهد نموده است.

وی هم‌اینگونه علم‌های مربوط به قرآن را مشمول دانش تلاوت، معانی القرآن، غریب القرآن، مجاز القرآن، احکام القرآن و تعبیر القرآن دانسته و در دو فصل نهایی نیز دو دانش سخن و کردار را تحت عنوان علم ها اسلامی معرفی نموده است.[۹] محرمی تالیف کننده کتاب امامان شیعه و علم ها اسلامی دو دانش فلسفه و عرفان نظری را نیز به علم‌های فوق افزوده میباشد.[۱۰] چنان‌که ولایتی در کتاب فرهنگ اسلام هفت دانش را جزو علم ها اسلامی تیم‌بندی کرده و دانش تصوف، عرفان و فتوت را نیز جزو علم ها اسلامی بیان مسجد غدیر فلاحی مشهد نموده است.[۱۱]

فتح‌الهی در کتاب متدولوژی علم ها قرآنی مطالعات فقاهتی را به دو نصیب مهم مطالعات عام آئین‌پژوهی و اسلام‌شناسی تقسیم نموده است. علم‌های فلسفه آیین، جامعه‌شناسی آیین، سرازیر‌شناسی آئین، گویش‌شناسی آیین و تاریخ ادیان جزو مطالعات عام می‌باشند. وی آن‌گاه اسلام‌شناسی را نیز به سه شاخه علم ها اصیل اسلامی، علم ها ابزاری و علم ها دخیله نصیب‌بندی نموده است. از نگاه وی تعبیر قرآن، دانش فقه، صحبت اسلامی، کردار اسلامی، علم ها حدیثی، و عرفان اسلامی علم‌های اصیل اسلامی میباشند اما علم ها قرآن، اصول فقه، دانش درایه و دانش رجال جزو علم ها ابزاری قرار گرفته‌اند و فلسفه اسلامی نیز علم دخیله میباشد که از فرهنگ و تمدن‌های دیگر وارد فقید اسلام مسجد بابا غدیر مشهد گردیده‌است.[۱۲]
ملاک و میزان فقاهتی‌بودن علم ها
تفکیک در بین علم ها فقاهتی و غیر فقاهتی را یک دستور قراردادی[۱۳] و اصطلاحی دانسته‌اند.[۱۴] چنان‌که گفته‌اند ممکن میباشد یک علم به خیال به کار گیری از منابع شرعی، یا این که به خیال به کارگیری از مبانی شرعی، یا این که چرا‌که در راستای هدف ها اسلامی میباشد و یا این که بدین انگیزه که بر پایه ی نحوه‌های عقلی و شهودی اسلامی مسجد بابا قدرت مشهد خوانده گردد.[۱۵]

احمدحسین شریفی مطالعه‌گر فلسفه اسلامی در کتاب مبانی علم ها انسانی اسلامی یازده عقیده را عده نموده است که عبارتند از: علم‌های آیتم تأکید اسلام، علم‌هایی که کتاب و سنت را گستردن میدهند، علم ها سودمند برای جامعه اسلامی، علم ها عالمان مسلمان، علم ها ناظر به موضوعات و مسائل اسلامی، علم ها مستند به متن ها اسلامی، علم ها مستند به منابع اسلامی، علم ها ناظر به تعبیر و تفسیر عزم الاهی، علم ها مستند به مبانی اسلامی، علم ها نتایج از متن‌ها فقهی به شیوه اجتهادی، علم ها مبنی بر نحوه اسلامی تفحص.[۱۶]

معیارهای طلبه
از معیارهایی که برای فقاهتی‌بودن علم ارائه گردیده، بعضی معیارهای آموزش میباشند که همگی یا این که اکثر علم ها بشری را وارد حوزه علم ها اسلامی می‌نمایند؛ علم‌های آیتم تأکید اسلام، علم ها سودمند برای جامعه اسلامی، علم ها عالمان مسلمان، علم ها مستند به منابع اسلامی، علم ها ناظر به تعبیر و تفسیر عزم الاهی، علم ها مستند به مبانی اسلامی و علم ها بر پایه ی طریق اسلامی بازرسی جزو این دسته از معیارها قرار می گیرند. این نگاه‌ها دربرگیرنده علم ها طبیعی و علم ها اساس هم می شود[۱۷] و می‌اقتدار اذعان کرد از این جهت، تفاوتی دربین آیین اسلامی و مسیحی و یهودی و یا این که سکولار و دنیوی نیست[۱۸] و بلکه می‌اقتدار گفته تمامی علم ها درست، فقهی است و اساسا مخلوط دانش فقاهتی ترکیبی توضیحی خواهد بود.[۱۹] تالیف کننده کتاب متدولوژی، درباره این میزان با تعبیروتفسیر «اسلامی‌بودن از خارج» را به‌شغل برده میباشد، چون در‌این واحد سنجش به محتوای علم مثل موضوعات و مسائل و دلایل توجهی نمی شود و هر سیرتکامل نسبت ایجابی با اسلام، برای تعریف دانش به اسلامی‌بودن کافی میباشد.[۲۰

نوحه وداع
نوحه وداع از نوحه‌های مجالس سوگواری شیعه ها در بعد از ظهر عاشورا یا این که شام غریبان. این نوحه، خداحافظی امام حسین(ع) از حضرت زینب و دیگر بانوان مقبره را ماجرا مسجد غدیر بلوار معلم مشهد می‌نماید.

نقل تاریخی
امام حسین(ع) بعداز شهید شدن یاران به چادر آمد و بعد از پیشنهاد اهل بیتش به خموشی، با خواهران، زنان، فرزندان و کودک ها خود وداع کرد. پیراهنی برایش آوردند و حضرت تیشرت را از یک‌سری جا پاره کرد تا از دستبرد سپاه کوفه مصون بماند و آن را تحت جامه‌ها پوشید، بعد از شهید شدن امام، این تیشرت نیز مسجد غدیر فلاحی مشهد غارت شد.[۱]

امام بعداز مدتی پیکار، مجدد به سوی بقاع آمد و زنان مقبره را به طاقت دعوت کرد.[۲] آن‌گاه با یکایک زنان مقبره خداحافظی کردند[۳] و بعد از آن بر بالین امام سجّاد(ع) حاضر شد.[۴] وقتی که امام(ع) درگیر وداع با اهل بقعه بود به فرمان قدمت بن سعد، سپاه کوفه به خیام وی حمله ور شدند و اورا مقصود تیرهای خویش قرار دادند؛ به سیرتکامل‌ای که بعضی تیرها چادرها را درید و موجبات وحشت اهل مقبره را آماده مسجد بابا غدیر مشهد آورد.[۵]

نوحه
این نوحه اشاره به خداحافظی امام حسین(ع) با اهل مقبره دارااست. به گزارش این مدیحه در وداع واپسین امام از حضرت زینب(س) تقاضای بلیز کهنه می‌نماید تا آن را پایین خرقه‌های خویش بپوشد. حضرت زینب که از معصومین گذشته، روایت کهنه تی شرت را شنیده بود، از آوردن آن امتناع مسجد بابا قدرت مشهد می‌نماید.

امام با پوشیدن بلوز کهنه بر مرکب سوار گردیده و عازم میدان میگردد، حضرت رقیه(س) با یاد آوری خبر شهیدشدن مسلم بن عقیلو دلجوئی امام از دخترش حمیده از امام تقاضا می‌نماید تا اورا نیز برای واپسین توشه ناز و نوازش نماید.[یادداشت ۱]

گاهی نیز گفته می‌گردد این تیشرت را حضرت زهرا(س) دوخته و به حضرت زینب برای اینگونه روزی داده بود.[۷]

رسیدن شیرازی:
جامه کهنه بپوشید، پایین پیرهنش
مگر که بر نکشد خصم بدمنش ز تنش
خرقه کهنه چه حاجت؟ که تحت سُمّ سُتور
تنی نماند که پوشند لباس یا این که کفنش
که اعلام کرد از بدن وی خصم برکشید خرقه؟
خرقه کی بود اورا که پاره شد، بدنش؟
خیر، جسم یوسف زهرا، چنان لگد کوب میباشد
کزو قدرت به بابا بُرد بوی پیرهنش
[۸]

عنایت مدیحه وداع
یکی‌از علماء و پارسایان به اسم«میرزا یحیی ابهری» می گوید: به کربلا برای زیارت مرقد امام حسین رفتم، روزها عرفه بود، شب عید قربان از بقعه آن حضرت خارج آمدم و به خانه خویش در کربلا بازگشتم و خوابیدم ناگاه درعالم خواب شنیدم مردی می گوید: علامه مجلسی در صحن شریف درس می دهد، از وی پرسیدم در کدام جای ؟ وی با اشاره، آن جای را به اینجانب نماد اعطا کرد، به آنجا رفتم دیدم درآنجا مسجد بزرگی میباشد و جمعیت بخش اعظمی از علما حدود پانصد نفر اجتماع کرده‌اند و علامه مجلسی بر بالای منبراست و برای آنان درس می گوید، بعداز نقطه پایان درس، یه خرده پند کرد و بعد از ارشادوراهنمایی، خواست بیان مصیبت نماید، در‌این هنگام فردی از درون حجره وارد مجلس شد و اذعان کرد: حضرت فاطمه زهرا می فرمایند: «آن مصائبی را که در برگیرنده مصیبت وداع فرزند شهیدم میباشد بخوان». علامه مجلسی به عبارتی مصیبت را خواند، بخش اعظمی اجتماع کرده و آن بیان مصیبت را شنیدند و شیون شدیدی نمودند که اینجانب در مجموع عمرم اینگونه مجلس باشکوه ناله و عزا ندیده بودم.[۹]

مثال اشعار
غلامرضا سازگار
سواره رفتی و اینجانب همرت پیاده دویدم
چه گونه دل ببرم از توای تک تک امیدم
بعد از وداع چنان تاختی به جانب میدان
که هرچه تند دویدم به مرکبت نرسیدم
نفس به سینه فرو ماند و سوخت حنجر خشکم
زپشت رمز به تو کردم نگاه آه کشیدم
همین که پیرهن کهنه را ز اینجانب طلبیدی
هزار سکو مرگ خویش از خداوند طلبیدم
هنوز اشک وداعم به چشم بود که ناگه
صدای شیون "هل اینجانب معلوم" به گوش شنیدم
به حیرتم که نهم رو به چادر یا این که که به میدان
تنها ستادم و با فغان پشت دست گزیدم
به جان مادرم‌ای یادگار مامان زینب
تو جان به دست گرفتی اینجانب از تو دل نبریدم[۱۰]

نبوت اسلام
نوشته ی علمی‌های مهم: نبوت و پیامبران در اسلام
نبوت که از کلمه و واژه نبأ به معنای خبر گرفته شده است، به شخصی گفته می‌گردد که از غیب خبر داراست و تحت عنوان فرستاده مبعوث شده است. پیامبران گیرندگان وحی می باشند و به همین جهت فرستاده نیز تیتر گرفته‌اند. مبنی بر تعالیم اسلامی، پیامبران به دلیل آنکه وحی را با فهم و شعور باطنی خود آمیخته نکنند، معصوم میباشند. یک کدام از خصوصیت‌های پیامبران که برای آشنایی آن ها از سایر افراد و حقیقت گفته‌هایشان وجود دارااست، داشتن اعجاز مسجد غدیر بلوار معلم مشهد میباشد.

از بین پیامبران قبل از اسلام، چهار بدن که پنجمی آن ها محمد، رسول اسلام میباشد؛ تحت عنوان اولوالعزم خاطر شده است که مالک کتاب و شریعت بوده‌اند. مبتنی بر نگرش اسلامی، محمد از دیگر پیامبران، برتری دیده‌گیری دارااست. از خصوصیت‌های محمد که نسبت به بقیه پیامبران او‌را ممتاز کرده‌میباشد، خاتم پیامبران کنیه دریافت کردن وی بوسیله مسلمان‌ها میباشد. بر این محور بعداز محمد دیگر پیامبری مبعوث نخواهد شد. از معجزات محمد تحت عنوان رسول اسلام؛ قرآن مهم ترین اعجاز وی قلمداد مسجد غدیر فلاحی مشهد شده است.[۳۵]

در پس قضیه نبوت، دستور رهبری و جانشینی محمد که به امامت نیز آوازه داراست، تحت عنوان یک فرمان اعتقادی-کلامی گزینه اعتنا منابع اسلامی قرار گرفته‌میباشد. این دستور موجب او‌لین افتراق‌ها در عالم اسلام شد و پیرو آن دو فرقه اصلی شیعه و سنی صورت گرفتند. تیم نخستین بر این نظریه بودند که علی بن ابی‌طالب جانشین بر حق محمد میباشد و تیم دوم در‌پی بیعت سقیفه با ابوبکر دیگر صحابه محمد بیعت کردند. علی خویش با بیعتش با خلفای دیگر، سعی بر محافظت یکپارچگی امت اسلامی داشت البته خلافت را حق خود مسجد بابا غدیر مشهد می‌دانست.[۳۶]

در تعالیم اسلام، نبوت پیامبران قبل از اسلام پذیرفته گردیده و عیسی، واژه خداوند و متولد گردیده از مادری باکره و معصوم رسم شده است. مسلمان‌ها برخلاف مسیحیت، به شدت الوهیت عیسی را رد می‌نمایند و بر این باورند که عیسی از روی صلیب به افق عروج کرده‌میباشد و کشته نشده‌میباشد و در روز موعود، بازخواهد گشت. ابراهیم نیز تحت عنوان او‌لین مسلمان رسم گردیده و آیتم حمد مسلمانها میباشد. در منابع اسلامی از ماجرا‌های زندگانی موسی حافظه مسجد بابا قدرت مشهد شده است.[۳۷]

معاد
نوشته‌علمیٔ اساسی: معاد
انکار معاد در اسلام، نیازمند انکار دستور و نهی، وعده و وعید، نبوت و وحی میباشد. بیش تر از یک چهارم از آیه‌های قران به زمینه معاد اشاره دارا هستند و انکار معاد در قرآن تحت عنوان یکی صفات کافران به شغل رفته‌میباشد. مرگ تحت عنوان اولی مرحله از فرآیند معاد در حیث گرفته شده است. بر پایه ی آموزه‌های اسلام، مرگ به معنای معدوم شدن وجود ندارد و صرفا جابجایی بشر از دنیا دنیوی به دیگر دنیا ماورای آن میباشد. مرگ در اسلام به معنای به دست آوردن روح بشر به وسیله ملائکه از جسم آدمی میباشد. بعد از مرگ معاش آدم در دانا برزخ ادامه می یابد و بشر تا شروع قیامت در فقیه برزخ باقی خواهد ماند. بنابر تعالیم قرآنی، آدم‌ها در برزخ نسبت به رفتار خویش در عالم، از نعمات یا این که عذاب‌های اخروی بهره مند خواهند بود. بعداز آن قیامت با نفخ صور استارت میگردد و با نفخ صور اولین، همگان خواهند مرد و با نفخ صور دو‌مین، همگان زنده خواهند شد. تعابیر بخش اعظمی برای کیفیت هلاکت دنیا و از دربین رفتن آدمیان در قران به تصویر کشیده شده است که از آن در بین به سکوت شدن خورشید، شکافته شدن کوه‌ها، زمین لرزه‌های کبیر و هلاکت ستارگان اشاره نمود. میان منابع اسلامی، میان اینکه معاد به طور جسمانی شکل خواهد به عهده گرفت یا این که صرفا روضه خوان‌میباشد اختلاف‌هایی وجود داراست با این وجود در آیاتی زیرا آیه ۷ سوره حج و آیه ۴ سوره انفطار؛ معاد جسمانی خواهد بود. بعداز محشور شدن همگان در قیامت، جاری ساختن اشخاص در ترازوی عدل الهی وزن گردیده و نسبت به آن پردیس و دوزخ تقسیم میشود. مبنی بر نشانه‌ها قران، ایفا آدم‌ها در جهان در دفتری تصویب میشود و در قیامت به آن تحقیق شود. در قرآن از صراط تحت عنوان مرحله‌ای از قیامت حافظه شده است که راهی میباشد که از روی دوزخ و جهنم می‌گذرد و تمامی بشر‌ها بایستی از آن عبور نمایند. به نظریه اسلامی، عده ای که به دوزخ و جهنم محکوم خواهند شد، لزوماً به طور ابدی در دوزخ وجهنم نخواهند ماند.[۳۸]

مناظرات علمی امام راست گو چه طور بود؟

در متن ها حدیثی شیعه، مناظرات و گفتگوهایی فی مابین امام درستگو(ع) و متکلمان مذهب ها دیگر و نیز بعضا از منکران وجود خداوند گزارش گردیده‌است. در بعضا از مناظرات، شاگردان امام راست گو(ع) در حضور او در قضیه‌ای که تخصص داشته‌اند، با سایر افراد مناظره کرده‌اند. درین جلسات امام راستگو(ع) بر مناظره رسیدگی کرده و گاه خویش نیز وارد دعوا مسجد بابا غدیر مشهد گردیده است.

مثلا در مصاحبه با عالمی اهل شام که خویش درخواست مناظره با شاگردان امام راستگو(ع) را داشت، امام از هشام بن تندرست خواست تا در مورد سخن با وی گفتمان نماید. همینطور از شخصی که قصد مناظره با اورا داشت، خواست تا در هر موضوع‌ای که میخواهد، آغاز با شاگردانش گفت‌و‌گو نماید و در شکل غلبه بر آنان با وی مناظره نماید. آن شخص در موضوع قرآن با حُمران بن اَعیَن، در مسئله ادبیات عربی با اَبان بن تَغلِب، در فقه با زُراره و در سخن با مؤمن الطّاق و هِشام بن تندرست مناظره کرد و مغلوب مسجد غدیر بلوار معلم مشهد شد.

احمد بن علی طبرسی در کتاب الاحتجاج تیم‌ای از مناظرات امام راستگو(ع) را گرد آورده میباشد که برخی از‌ مسجد غدیر فلاحی مشهد آنان عبارت‌اند از:

مناظره با یکی‌از منکران پروردگار درباره وجود پروردگار

مناظره با ابوشاکر دَیصانی، درباره وجود خداوند

مناظره با ابن ابی العوجاء درباره وجود پروردگار

مناظره با ابن ابی العوجاء درباره حدوث عالَم

مناظره‌ای وقت گیر با یکی‌از منکران وجود پروردگار درباره مسائل مسجد بابا قدرت مشهد متفاوت فقاهتی

مناظره با ابوحنیفه درباره طرز استنباط احکام دینی، به‌ویژه قیاس

مناظره با برخی از علماء معتزله درباره طرز گزینش حکم کننده و برخی احکام دینی

معاش طومار امام محمد راستگو(ع) از به دنیاآمدن تا شهیدشدن

تشکیل حکومت

سیاست در آغاز امام راستگو(ع) یک سیاست فرهنگى و در جهت رویش اصحابى بود که از حیث فقهى و روایى از نهاد‌گذاران تشیع جعفرى به شمار آمده‌اند. همت‌هاى سیاسى امام در قبال اقتدار حاکمه در آن حالت، در محدوده نارضایى از حکومت مو جود، عدم مشروعیت آن و ادعاى امامت و رهبرى اسلام در خانواده پیامبر پروردگار صلّى اللّه علیه و آله بود. از حیث امام درستگو(ع) تعدی نظامى علیه حاکمیت، سوای مهیا آوردن مقدمات مورد نیاز، که مهمترینش عمل فرهنگى بود، جز باخت و نابودى فیض دیگر نداشت. چنانکه در جریان حرکتى که زید بن على و بعد از آن یحیى بن زید در خراسان به آن دست زدند، بنى عباس بیشترین فایده را برده و در کار، خویش را تحت عنوان مصداق شعار «الرضا اینجانب آل محمد» تبلیغ کردند.

سود شغل بعد ها مشخص و معلوم شد؛ چون فقه جعفرى، بنیانگذار تشیع نیرومندى گشت که روز آپ تو دیت نقطع ی عطف بیشترى گرفت؛ ولی زیدیه که منحصرا در خط سیاست‌ بود، رو به افول گذاشتند.

وضعیت خلل خطبه
نکته حائض اهمیت اين میباشد كه امام سجاد(عليه السلام) در شرايطى اين خطبه را ايراد كرد كه يزيد سرمست از باده پيروزى، مجلسى عظيم تشكيل داده و سفراى كشورهاى ديگر و همچنين اعيان و احاطه را به مسجد غدیر بلوار معلم مشهد آن مجلس فراخوانده بود.

[۳] جواب یزید به درخواست امام سجاد(ع) قبل از خلل خطبه برای بیان کردن یک پاراگراف (با غرض بیدار ساختن عموم) نشانگر این غرور و سرمستی اوست که به امام سجاد(ع) ذکر کرد به تو اذن میدهم که سخنی بگویی به شرط اینکه هذیان نگویی۔ امام فرمود: سزاوار مثل اینجانب در اینگونه مجلسی هذیان بیان مسجد غدیر فلاحی مشهد کردن وجود ندارد

و آن گاه حضرت به وی فرمود: اینجانب یک صحبت بسیار منطقی دارم، تو به اسم پیغمبر اینجا نشسته‌‏ای، خودت را خلیفه پیغمبر اسلام می‏‌دانی، اینجانب سؤالم تنها این میباشد چنانچه پیغمبر درین مجلس بود و مارا که اهل بیتش هستیم به‌این موقعیت می‌مشاهده کرد چه مسجد بابا غدیر مشهد می‌اظهار‌کرد؟!

[۴] برخی از پژوهشگران عواملی هم‌زیرا جوّ هنگفت ناشى از فاجعه کربلا و استبداد خشن اموى و اسارت و خستگى مهاجرت و زخم روح و جان نتایج از شهید شدن فامیل اهل بيت(عليهم السلام) به ظواهر نبايد توانى براى على بن الحسين(عليهما السلام) باقى بگذارد تا سخنان عادى خويش را به درستى بيان كند؛ به ويژه كه آن حضرت را به هم پا عمّه‌اش زينب عليها السلام و جمعى ديگر از قوم هاشمى به ریسمانى مسجد بابا قدرت مشهد بسته

و وارد مجلس کرده بودند؛ امّا حضرت که وارث علم و بلاغت علوى و شجاعت و جسارت حسينى میباشد؛ توانست با ادب مجموع و در غایت بلاغت و شیوایی و شرایط شناسى به معرّفى خود و بابا و جدّ خویش بپردازد و عموم غفلت زده شام را بیدار كند و حجّت را بر آن‌ها تک تک نمايد.نکته مهم اینكه امام سجاد(عليه السلام) در شرایطى این خطبه را ايراد کرد که یزید سرمست از باده پیروزى، مجلسى کلان تشكیل داده و سفراى كشورهاى دیگر و همینطور اعیان و احاطه را به آن مجلس فراخوانده بود.[۵]

محتوا

ترجمه وشرح خطبه حضرت سجاد علیه السلام
امام سجاد(ع) در خطبه شام، آغاز خصلت‌ها و خصوصیت‌های اهل بیت را اعلام‌کرد و آن‌گاه برای معرفی خودش، به معرفی نبی(ص)، امام علی(ع) و حضرت زهرا(س) پرداخت و خویش را فرزند این سه نفر، امام حسین(ع) و حضرت خدیجه معرفی کرد. امام سجاد در معرفی اهل‌بیت(ع) به شش خصلت اشاره کرد که عبارتند از: دانش، حلم، سَماحت(جوانمردی)، شیوایی، شجاعت و محبت در دل‌های مؤمنان؛ و این قبیله را به جهت داشتن بزرگانی زیرا فرستاده(ص)، امیرالمؤمنین(ع)، حمزه، جعفر طیار و حسنین رفیعتر از بقیه افراد میداند.[۶][یادداشت ۲]

مختار ثقفی کیست؟
مختار بن ابوعبید ثقفی (عربی: ٱلْمُخْتَار ٱبْن أَبِي عُبَيْد ٱلثَّقَفِيّ؛ ۱ هجری – ۶۷ هجری؛ حدود ۶۲۲ – ۳ آوریل ۶۸۷ میلادی) قیام‌کنندهٔ طرفدار علویان بود که پایگاه مهم‌اش در کوفه قرار داشت. وی در سال ۶۸۵ م طی دومی نبرد داخلی دربین مسلمان ها موسوم به فتنه دوم به دعوت شورشی را علیه خلافت اموی و نیز عبدالله بن زبیر شروع کرد و بر بیشتر نواحی عراق برنده شد و توانست به مقطع هجده ماه بر آن فرمانروایی مسجد غدیر بلوار معلم مشهد نماید.

مختار از فامیل ثقیف بود و در طائف به دنیا آمد. در سنین کودکی به کوفه برده شد و در آنجا پروش یافت. در سال ۶۸۰ میلادی و به‌دنبال کشته شدن حسین بن علی، نوهٔ محمد رسول اسلام، در پیکار کربلا به‌وسیلهٔ سپاه اموی، وی با خلیفه خودخوانده، عبدالله بن زبیر در مکه اتحادی برقرار کرد که‌این اتحاد زمان مجال متعددی به درازا نکشید. مختار بعد از برگشت از حجاز به کوفه، محمد بن حنفیه پسر علی، خلیفه چهار و امام اولیه شیعه، و اخوی حسین را تحت عنوان مهدی و همینطور امام ذکر کرد و فراخوانی را برای برپایی یک خلافت علوی و نیز قصاص خون قاتلان حسین مسجد غدیر فلاحی مشهد اعلان کرد.

در اکتبر ۶۸۵ و بعداز اخراج حکم کننده زبیری کوفه، در دست گرفتن شهر را به‌دست گرفت و بعد از آن فرمان اعدام افرادی که در قتل حسین کمپانی داشتند را صادر کرد. او توانست طی چندین نزاع بر معارضان خویش در کوفه و آن گاه سپاه اموی ببرد. ولی، در غایت رابطه ها خصمانه مختار با آل زبیر سبب باخت او و آن گاه کشته شدنش به دست نیروهای حکم کننده زبیری بصره، مصعب بن زبیر، بعداز چهار ماه مسجد بابا غدیر مشهد محاصره شد.

اگرچه، مختار باخت خورد البته جنبشی که وی نهاد بنیان اثار بخش اعظمی پیرو مسجد بابا قدرت مشهد داشت.

بعد از مرگ وی، پیروانش یک فرقهٔ تندروی شیعی را به وجود آوردند که ابعاد به اسم کیسانیه مشهور شد و آموزه‌های جدیدی را پیشرفت دادند که ابعاد بر تشیع تأثیر گذاشت. مختار منزلت اجتماعی موالی (عموم محلی مسلمان گردیده) را بهبود داد و آن‌ها توانستند وزن سیاسی خویش را ارتقاء دهند. بعداز سپری شد ۶۰ سال، کیسانی‌ها و موالی توانستند نقشی اصلی و برجسته را در انقلاب عباسیان انجام نمایند. نقش و منزلت مختار در بین مسلمان ها مشاجره‌برانگیز میباشد. اکثری اورا تحت عنوان پیامبری دروغین محکوم کرده‌اند ولی از سوی شیعه به خیال و خاطر حمایتش از علویان تکریم شد‌ه‌است. بینش تاریخ‌نگاران مدرن راجع به وی از قیام‌کننده‌ای که در دعوتش درستگو بود تا شخصی جاه‌طلب و زمان‌طلب، متغیر میباشد.

اختلاف در بین جعفر و مامان حسن عسکری
جعفر (و. ۲۷۱ ه‍.ق)، صرفا اخوی زندهٔ حسن عسکری، بعد از مرگ او، مدعا شد حسن عسکری فرزندی نداشته‌میباشد و ارثیه او را تصاحب مسجد غدیر بلوار معلم مشهد کرد.

۴۲] فی مابین جعفر و مامان حسن عسکری بر ارثیه او اختلافی بروز کرد که به وسیله مدرّسی و جاسم حسین به دو صورتِ متعدد تبیین شده است. مدرّسی می گوید مامان حسن عسکری، حُدَیث، در نقطهٔ مقابل داعیه کرد که فرزند حسن عسکری هنوز به‌عالم نیامده البته کنیزی به‌اسم صقیل از حسن حامله مسجد غدیر فلاحی مشهد میباشد.

این داعیه فقطً برای آن بود که دست جعفر، اخوی حسن عسکری از ارث کوتاه خواهد شد؛ چون در شکل فرزنددار بودنِ حسن، برطبق فقهِ اهل سنت، به جا مانده حسن عسکری فقط به مامان وی وابستگی مسجد بابا غدیر مشهد می‌گرفت.

این داعیه به جایی نرسید و کنیز تا یک سری سال زیر لحاظ بود و فرزندی به‌جهان نیاورد. بزرگان شیعه و یاران مجاورتِ حسن عسکری نیز برخی جانب جعفر را گرفتند و گردآوری‌ای جانب مامانِ حسن عسکری را.[۴۳] البته جاسم حسین میگوید طبق داستانِ روضه خوان اثر گذار، حسن عسکری وصیت‌طومار‌ای تهیه و تنظیم کرد و تک تک بودجه خویش را به مادرش مسجد بابا غدیر مشهد اعطا کرد.

حُدَیث بعد از اخذِ خبر مرگ او از مدینه به سامرّا آمد، البته آحادِ اموال، زیرِ سیطرهٔ عباسیان درآمده بود و جعفر نیز بر حق خویش از ارث سماجت داشت. حدیث با استناد به فقه امامیه بیان کرد حسن عسکری او را وارث خویش قرار داده و جعفر حقّی در آن ندارد. بعد از آنکه متفحص شد صقیل حامله نبوده حکم کننده به‌عایدی حدیث رأی بخشید، البته ارثیه خلافِ فقهِ امامیه نصف شد.