در غرب کرستان و بین دو شهر سنندج و مریوان، روستایی به اسم هویه وجود داراست که با جلوه پله پله اش، دل از هر بیننده ای می رباید. این روستای کمتر شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد شناخته گردیده یک کدام از مثال های روستاهای پلکانی در جمهوری اسلامی ایران میباشد که منزل هایش بر دوش یکدیگر سوار رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد گردیده اند و در آغوش کوه تا اسمان پیش رفته اند. روستای هویه در حوزه کلاترزان قرار گرفته و با روستاهای دیگری همانند اویهنگ،بیساران،سرهویه،سالیان و… هم محلی است. دراین آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد روستا، ساکنان هر منزل، سخاوتمندانه بام منزل خویش را در چنگ اهالی بالایی قرار می دهند تا نقش حیاط را برای آن ها بازی نماید. این ساختار باعث میگردد تا زمین کمتری برای ایجاد کرد نیاز باشد و همبستگی در میان ساکنان نیز بیشتر و بیشتر شود. روستای مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد هویه به دو بخش ورده گا و مله گا تقسیم میشود که به ترتیب به معنای جلو روستا و پشت روستا می باشند و هرمورد جالب های خاص خویش را دارند. دنیای متفاوتی در هویه انتظارتان را میکشد که پیرو به آن می پردازیم.برای آنکه لحظات خوشی را در روستای هویه تجربیات کنید خوب میباشد جالب ها و زمان های خوشگذرانی در آن را بشناسید: به محض ورود به روستا اول چیزی که بسیار جذاب به نظر می رسد، بافت پلهپله آن است. در این بافت شما منزل هایی را می بینید که پلهپله بر روی یکدیگر ساخته شده و خودشان را در دامنه ی کوه مکان داده اند. این ساختار متراکم وادارتان می نماید تا برای لحظاتی به تماشای آن بنشینید و از جلوه زیبای آن لذت ببرید. قرار گیری این روستا در حوزه ای کوهستانی منجر گردیده تا از وجود چندین کوه اصلی در اطرافش منفعت پیروز شود که مهمترین آنها رزده خانی است که صحیح روبه روی روستا قرار دارد. دیگر کوه های این روستا عبارتند از: فرمان روا نشین، سه بید، شیانه، به نن، ره جال گا، پیچه ویچ، تونو ماران، چووان و ... میان مهمترین کوه روستا یا این که به عبارتی زرده خانی، غاری خرد وجود داراست که با اسم وله مچه شناخته میگردد و بر طبق گفته ساکنان سابق روستا، به وسیله یک راهرو به زیر روستا شیوه پیدا می نموده است. امروزه مطالعه خاصی در زمینهی این داعیه جاری ساختن نشده و درستی آن همچنان در هاله ای از ابهام قراردارد. یکی دلایل حیات این روستا چشمه هایی می باشند که در نزذدیکی آن وجود داراهستند و آب گوارا را از قلب زمین به ساکنان این دیار کادو می نمایند. مهمترین این چشمه ها هانو شیخه و هانو هواسی اسم داراهستند و از اهیمت بخش اعظمی بهره مند میباشند. آبشاری به اسم سروزن نیز در حوالی روستا وجود داراست که جلوه خاصی به طبیعت حوزه بخشیده میباشد. توت خارجی مهم ترین جنس کشاورزان هویه میباشد و اگر در فصل این میوه بدین روستا بروید می توانید مزارع را از مجاورت مشاهده کنید و شاهد عملیات برداشت آن باشید. ولی مزه توت خارجی هویه چیزی وجود ندارد که بتوانید از آن بگذرید و خوب می باشد برای خانواده تان هم از آن تهیه کنید. گشت و گذار و عکاسی: گام زدن در بین این روستا شما را به دنیایی مختلف میبرد و مناظر تازه ای را پیش روی چشمان تان قرار میدهد. میتوانید به گشت و گذار بپردازید و بعداز کشف کناره کناره این روستا، لحظات سفرتان را در کادر دوربین تصویب نمائید. پیک نیک: محیط روستا طبیعت بکری دارد و می تواند جای قابل قبولی بری برپایی یک پیک یک خانوادگی یا این که از صمیم قلب باشد. کافیست وسایل مایحتاج را یاور ببرید و ساعاتی را در آغوش طبیعت سپری نمائید. کوهنوردی: در صورتی اهل کوهنوردی میباشید و با اصول آن شناخت دارید، کوه های محیط هویه میتوانند مقصد خیر برای شما باشند.
در کنار رستوران خاور خانم که آوازه ملی دارااست؛ در سال های اخیر رستوران ها و غذاخوری های دیگری نیز ساخته شده است که آن ها رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نیز با غذاهای محلی از مسافران پذیرایی می نمایند. در صورتیکه در روزهای نامرتب نتوانستید در خاور خانم جایی برای نشستن و صرف خوراک پیدا نمائید میتوانید شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد از سایر آیتم های صرف طعام در روستا امداد بگیرید. خوشمزه های روستای سرولات شکم گردی در سرولات صرفا به غذاهای محلی آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد آن محصور نمیشود اینجا میتوانید با گشتی در روستا با مزه پرتقال های آبدار و خوشمزه، ترشی های محلی، لواشک ها و آلوچه های محلی، نان های خانگی، سبزی های جدید محلی و ... آشنا گردید. دمنوش زغالی | خوش بو و مزه ترین آبمیوه محلی شمال مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد خط مش روستای سرولات را که در پیش میگیرید در اطراف ورودی روستا با ستون پیاله های بزرگی مواجه میشوید که از زغال پرشده اند و قوری و کتری بر روی آنها قُل قُل می نماید. چیزی که در جایجای سرولات مشاهده می شود و به یکیاز جذابیت های آن تبدیل شدهاست. هر مجال که برای گردش به اینجا خصوصی زدید نوشیدن یک جام دمنوش زغالی در هوای خنک و جدید روستا را از دست ندهید. اقامت و تجهیزات به جهت وجود منزل ها و ویلاهای متفاوت، اقامت در سرولات شغل مشقت وجود ندارد و آیتم های بخش اعظمی در مقابل شما وجود دارااست. با وجود ویلاسازی های مختلف روستا هنوز توانسته بافت سنتی و طبیعت خویش را محافظت نماید. منزل های روستایی سرولات برای دیدی که از طبیعت و حاشیه دریا میدهند و همینطور آرامشی که دارا هستند بسیار دوستداشتنی گردیده اند. بیشتر عده ای که دست کم یک شب در اینجا اقامت کرده اند مطلقا گشوده هم برای تجربیات چندین روزه معاش دراین مکان رویایی، مجدد به آن مراجعه می نمایند. در کنار اینها در سطح روستا دکان های مختلفی به چشم میخورد که میتوانید کالاها و سوغاتی های آیتم نیازتان را از آن ها تنظیم فرمائید. مسجد هم در روستا وجود داراست که میتوانید برای امداد دریافت کردن به آنجا مراجعه کنیداگر به سرولات رفتید خرید سوغات و صنعت های دستی شمال را از حافظه نبرید. اشکال ترشی های محلی، لواشک ها و آلوچه های ترش، کلوچه، نان سنتی، دمنوش، پرتقال و آب پرتقال های مهیا، رب انار و آلوچه، عروسک های بافتنی، شال و رودوشی، اسباب حصیری، اسباب چوبی و ... از سوغاتی ها و صنعت های دستی این ناحیه میباشند. با خرید از عموم محلی هم یادگاری از شمال به منزل میبرید و هم به اقتصاد عموم محلی یاری بزرگی میکنید. روستای سرولات بخشی از حیطه پشتیبانی گردیده جواهردشت به حساب می آید. در ورودی آن یک کدام از محله های کهن جاده سرولات به اسم زره رمز جایدارد که از قبل برای گلشن های پرتقال خویش بسیار دارای شهرت بود. خویش روستای سرولات نیز بوسیله کوه هایی به اسم های مهران، شاسروس و لیکام و قسمت بزرگی از ناحیه پناه گردیده جواهردشت تسلط گردیده است.
همان طور که گفتیم روستا در کنار یک امامزاده انجام یافته می باشد که از نوادگان موسی کاظم (ع) اکثری به زیارت بارگاهش میآیند. امروزه شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بارگاه این امامزاده به عنوان مشهور ترین بنای روستا و نسبتاً در راءس روستاست. کمتر کسی رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد که تصویر گنبد نقره ای امامزاده ابراهیم (ع) را درمیان منظره سبز و مه آلود جنگل های فضا دیده و آن را به فراموشی امانت باشد. کریستین برومبرژه (Christian Bromberger) -ایرانشناس فرانسوی و متخصص فرهنگ و تمدن آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد گیلان- و مارسل بازن (Marcel Bazin) -جغرافیدان و انسان شناس فرانسوی- در سفر خود به کشورایران در دهه 1350 تحقیقاتی در مورد مردم گیلان و تالش ایفا دادند و در نوشته های شان به نکاتی درمورد امامزاده ابراهیم (ع) اشاره کرده اند. دکتر معالج منوچهر ستوده -ایرانشناس و جغرافیدان- در اواسط دهه 1340 خورشیدی سفری به این منطقه مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد داشت. وی در کتاب «از آستارا تا استاراباد» در امر این بارگاه مقدس آورده می باشد: مردم آن سامان، برای امامزاده ابراهیم (ع) احترامی فوق العاده قایلند تا جایی که احدی جثارت سرقت و دزدی در آن دهکده را ندارد. شاید این یقین مردم، امامزاده ابراهیم (ع) را به «ابوالفضل گیلان» دارای اسم و رسم کرده است. آقای دکتر معالج ستوده به دنبال نوشته اش، بخشی از کتاب های تاریخی پیش از خود را نقل می کند و می گوید: شرح حالی از امامزاده در دست نیست، ولیکن آنچه به صورت سینه به سینه میان گیلانیان دارای شهرت و مقبول هست، این هست که آن بزرگوار از فرزندان حضرت امامموسی کاظم (ع) میباشد که دراین حوزه مدفون هست و ملجأ و پناهگاه دردمندان و زوار خویش هست. بنای بارگاه این امامزاده بزرگوار بعد از تجدید بنا در حین سالهای زیاد، موقتی 300 متر وسعت دارد و امکاناتی مثل دستشویی، مهمانپذیر، مسجد و فضای باز در آن ایجاد شده است. تقدس این امامزاده میان مردم به حدی هست که آن را ابالفضل گیلان می نامند.جاذبه هایی دراین روستا میباشند که به ماجرا امامزاده ابراهیم ارتباط دارند و مورد بازدید قرار می گیرند. قتلگاه: این محل در فاصله 300 متری جنوب حرم مطهر قرار دارد و مردم معتقدند که حضرت امامزاده ابراهیم (ع) در اینجا به شهادت رسیده هست. چِـلچشمه: بر اساس اعتقادوباور مردم وقتی که سم به بدن امامزاده ابراهیم (ع) اثر کرده بود از آب چندین چشمه جوشان در قسمت شرقی حرم نوشیده هست که امروزه به چل چشمه معروفند و گفته می شود خاصیت شفابخشی دارند. چشمه میدان: طبق روایات سینه به سینه، پیکر مطهر امامزاده را با آب چشمه میدان در راس روستا غسل داده اند. آب شیرین و خنک این چشمه بسیار گواراست و گفته می شود پس از بعد از ظهرای خشک شدن با معجزه امامزاده دوباره پرآب شده است. مقبره بابارکاب: محل دفن خدمتکار و پیر یار امامزاده است که در فاصله 5 کیلومتری نرسیده به حرم جایدارد. حرم پیرزن نفرین شده: حرم پیرزن آدم کش، در فاصله 1.5 کیلومتری نرسیده به بقعه قرار گرفته و محل لعن و نفرین مردم می باشد.زیبایی های این روستا با وجود رودخانه ای در بخش شرقی مقبره امامزاده، دو برابر شدهاست. این رودخانه از ارتفاعات کوه های جنگلی سرچشمه می گیرد و با گذشتن از دربین روستا، آن را به دو نصیب تقسیم می کند. یک پل، رویکرد ارتباطی دو طرف رودخانه به یکدیگر است و با ایستادن بر روی آن می اقتدار منظره زیبایی را دید. صدای رودخانه در روستا می پیچد و احساس عجیبی را به ویژه به هنگام صبح به ارمغان میآورد. همین رودخانه زیبا در ابتدا دست روستا به طور آبشاری چشم نواز در آمده می باشد. فقط کافیست 500 متر به سمت بالادست رودخانه بروید تا شاهد آبشار و زیباترین منظره این روستا باشید. بازار روستا از بخش های محبوب آن می باشد و مردم زیادی را به سوی خود می کشاند. دراین بازار همگی چیز پیدا میشود؛ از مهر و تسبیح و جانماز گرفته تا بدلیجات و زیورآلات کوچک و گران قدر و انواع و اقسام اسباب بازی ها، صنایع دستی، قاب های عکس و سوغاتی های خوشمزه گیلان، تمامی و همه را در بازار امامزاده ابراهیم میفروشند. مردم روستا محصولات طبیعی شان را در بازار میدهند و شما می توانید لذت چشیدن محصول ها ارگانیک را تجربیات نمایید. سوهانپزی های این بازار هم شیرینی خاصی به سفرتان می دهند. البته چند سالی است مثل خیلی از بازارهای کشورمان، اجناس چینی هم دراین بازار دیده میشوند؛ اما باز هم اینجا دوستداران خود را دارد که نه به انگیزه خرید بلکه صرفا برای لذت بردن از تماشای جنب و جوش روستا راهی آن میشوند.
مازیچال مقصدی زیبا و جذاب در کلاردشت مازندران و در طول 2600 متری از سطح دریاست؛ حوزهای با موقعیت و دیدهاندازی شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد شگفتانگیز که هر چشمی را به خویش خیره مینماید. بسیارند مجموعههایی که برای دیدن انبوه سبز بیشهها، تماشای رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد آسمان پرستاره شب و کمپ در ارتفاعات و لذت بردن از مشاهده پدیده اقیانوس ابر راهی مازیچال میگردند. اما هستند خانوادههایی که از اواخر خرداد ماه تا اوایل فصلپاییز از این حوزه تحت عنوان سکونتگاهی ییلاقی به کار گیری مینمایند. این حوزه آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد معمولا خیلی نامرتب نمیشود و همین دیده نشده بودن و خلوت بودن آن برای گردشگران دیدنی میباشد. در مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد اکثری از منابع از مازیچال تحت عنوان یک روستا خیال مینمایند؛ البته موردنیاز میباشد در همین اولیهِ نوشتهیعلمی بگوییم که در هیچ یک از منابع قانونی از مازیچال با تیتر روستای مازیچال خیال نشده میباشد به دلیل آنکه ساکنان دائمی ندارد. این حوزه صرفا مرتعی خوش آب و هوا به شمار میرود که دامداران در فصول فصل بهار و تابستان به خواسته چرای دامشان از آن به کار گیری مینمایند. مازیچال حیطهای دارنده قیمتهای زیستمحیطی به شمار میرود که تحت عنوان حوزه امان گردیده نیز شناخته میگردد. مازیچال یعنی چه؟ مازیچال از دو نصیب «مازی» در معنای بلوط و «چال» در معنای گودی. درختان بلوط متعددی دراین حوزه وجود دارااست و به همین ادله اسم مازیچال در معنای گودیهای مملواز بلوط را برایش برگزیدهاند. این جای در گویش محلی «مووزی چال» خوانده میگردد.آفرود و تماشای زیباییهای مسیر: چهت نیل به مازیچال بایستی به کلاردشت بروید و از زیباییهای جاده چالوس لذت ببرید. آن گاه درین شهر سراغ روستای طویدره را بگیرید که طبیعت و دیدهانداز زیبایی داراست و باید از فی مابین آن عبور فرمایید. در انتهای روستا، جادهای پرپیج و خم و مقداری ناهموار انتظارتان را میکشد که باید با خودروهای مطلوب یا این که در شکل داشتن تایید صلاحیت از مراجع توریسم، با خودروهای آفرود آن را بپیمایید؛ یک مسیر جنگلی و خاکی 14 کیلومتری که پیمودنش دست کم 1 ساعت زمان میبرد و شمارا به اعماق بیشه میرساند. جنگلی پرنور، زیبا و دیدنی که مغایر تصورتان اصلا تاریک وجود ندارد. مسیر را که ادامه دهید درختان قطور و سربهفلک کشیده مکان خویش را به درختان کوتاه می دهند و معدودمعدود درختچهها به دیده می خورند. گاهی این مسیر جنگلی و مملو از بلوط را مه غلیظی فرامیگیرد و بر زیباییهایش میافزاید. در طی مسیر آرامستانهای سابق که درختان و گیاهان جنگلی آنانرا فراگرفته قابل مشاهده میباشد که تنها اثری از آن ها مانده و امروز دیگر همسایه رفتگان خویش را دراین قبرستانها به خاک نمیسپارند. در غایت پوشش گیاهی کاملا تغییر تحول مینماید و آنچه پیش رویتان قرار میگیرد، چمنزاری با دیدهاندازی خارقالعاده در ارتفاعات است.دیدهانداز زیبای مازیچال: فکر کنید که در استان های شمالی و در زمان 2400 متری از سطح دریا چه چیزی زیباتر از یک دیدهانداز بزرگ قسمتتان می گردد؟ در مازیچال حجم دیدی از کلارآباد تا رامسر را دارید و می توانید ساعتها به نظاره این دیدهانداز بنشینید. دورنمای دومین قله مرتفع کشورایران یعنی دانش کوه نیز از ارتفاعات مازیچال قابل مشاهده میباشد. همین دیدهانداز منجر گردیده تا مازیچال به یکیاز خاصترین هدف های توریسم بدل شود. اقیانوس ابرها: حالت خاص مازیچال سبب گردیده تا در این جا، علاوه بر منظره بتوانید از تماشای حرکت موجسیرتکامل ابرها هم غرق در لذت گردید و شاهد پدیدهای باشید که اقیانوس ابرها نامیده می شود. چشم اندازای که گویش از توصیفش قاصر می باشد.گلهای سوسن چلچراغ: درحالتی که اواخر اردیبهشت ماه و خرداد ماه تمایل به این سفر بگیرید، شانس دیدن گلهای سوسن چلچراغ را دارید؛ گلهایی خاص که تنها در کشور ایران به طور طبیعی میرویند و قیمت بالایی دارند. گلهای پیشپیشا (پامچال) و ونوشه (بنفشه) نیز دراین حوزه عرض اندام مینمایند و بر زیباییهای مازیچال میافزایند. منظره پاییزی: مسیر جنگلی مازیچال در فصل پاییز بسیار دیدنی میباشد و چشم اندازای رویایی را پیش رویتان میگذارد. هزاران رنگ را در این مسیر شاهد خواهید بود و میتوانید از تماشای زیباییهای این فصل هزار رنگ لذت ببرید. عدهآوری گیاهان دارویی: در ارتفاعات مازیچال، زرشک و گلگاوزبان می روید و می توانید این ارمغان طبیعت را جمعآوری فرمائید.
در قبل برای ساختوساز آغاز به دور تا به دور بنا را پی 50 در 50 می کندند تا به خاک بکر دسترسی پیدا کنند. برای جای ستون ها تا 1.20 متر چاهک کنده میشد و پس شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد از گذاشتن تخته سنگ، آنهارا تراز می کردند. ستون ها دارای کلاهک بودند. این رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد ستون ها را سرپا می کردند و دوش کش (تیر چوبی) را روی آن می گذاشتند و سپس با اسکو (میخ دوسر) به آن استحکام می بخشیدند. بعد از این کارها وهله چوب ریزی و تخته ریزی و نال کوبی (1) بود و آن گاه فرصت پوشاندن آنان با گل فرا می رسید. ستون های آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد طبقه بالا را اول سر پا می کردند و بادبند ضربدری در میان آنان می زدند. دربین ستون ها، ستون کمکی به فاصله 50 سانت می گذاشتند و روی ستون را با شمیش (شاخه درخت شبیه میله گرد 18) می بافتند. آنگاه روی آن را با گل می پوشاندند و بعد گل کاری (به ظرافت گچ کاری) انجام می دادند. سقف مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد چوب ریزی و تخته کوبی میشد و روی آن را گل می کردند. نوع بام خانه ها هم از نوع قاطر پا چوبی بود که روی آن با چوب یا سفال یا حلب و یا ایرانیت پوشیده میشد. ستون ها از چوب درخت سرخدار بودند و چوب سقف اتاق ها نیز اکثر زمان ها از فرآورده نرات بود. آشپزخانه و توالت در تراس قرار داشت. شیوه دکورا سیون اتاق ها و فضاها به این صورت بود: نخستین تراس، آن گاه میان خانه (پذیرایی) و آنگاه اتاق خواب ها که اتاق خواب مهمان کنار تراس قرار داشت. زیر زمین هم به کارگاه بافندگی اختصاص داشت و گاهی هم به عنوان آشپزخانه نیاز خانواده را برطرف می کرد. بد نیست بدانید بخشها مهم روستای زیارت بر طبق بها زمین و امکانات عبارتند از: 1- بافت روستا و قسمتی از کفتر خوسه 2- حوزه میدان و سرخ چشمه 3- کفتر خوسه 4- جاده آبشار و گاو خوسه 5- دلوا و حاجیللم 6- جوزستان و نخود چشمه و ادیم 7- تپه و گرگولو 8- سرتخته 9- شهربت و تول بنروستای زیارت در دهستان استرآباد جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۶۴ تن در قالب ۴۷۸ خانوار هست. میانگین عمر بالای مردم یکی از ویژگی های قابل توجه آنهاست که از طریق زندگی و به کار گیری از مواد غذایی جنگلی ناشی میشود. مردم زیارت را گالش میدانند؛ یعنی هر که به دامداری و رشد گاو و گوسفند سرگرم هست. گالش ها در بخش ها کوهستانی رودسر در شرق گیلان تا رامسر در غرب مازندران حضور داراهستند. اما گالش های زیارت در اکنون رخنه سبک زندگی گله داری سنتی می باشند و به تدریج به کارهای کشاورزی و ساختوساز روی میآورند. گالشهای زیارت خودشان را مازندرانی فکرمی کنند؛ ولی زبان و لهجه خود را زیارتی یا لهجه روستایی می نامند؛ مخلوطی از پهلوی اواسط، دیلمی و کتولی و زبان کهن گرگانی. زبان زیارتی به شدت زیر تاثیر لهجه فارسی قرار دارد و این تاثیر در تمام سطوح صرفی، نحوی و واژگانی آن محافظت شده است اما هویت مازندرانی نیز در آن احساس می شود. در اینجا به برخی اصطلاحات رایج در تمدن این مردم میپردازیم: یوری (یاوری): این واژه بخشی از تمدن مردم روستا را بیان می کند؛ در اینجا تمامی بدون چشم داشت به یاری هم میروند. یوری تعالی روستا در 50 سال پیش اتفاق؛ هنگامی که آحاد این محل در یک هفته لوله کشی شد و موقتا هم از همان سیستم لوله کشی استفاده میگردد. واش به واش: نوعی تقسیم زمین در گذشته بوده میباشد که مبنی بر آن به صورت زبانی و بر اساس متکی بودن متقابل صورت می گرفت؛ حتا فارغ از پیش بینی متراژ و سند و پلاک زمین. این شیوه هنوز هم مورد قبول ساکنان روستا است. چمتا کش: این عبارت برای اشاره به کسی به عمل میرفت که در شکار همدم شکارچیان بود و وظیفه حمل وسایل آنان و شکار را بر عهده داشت و در پایان سهمی از گوشت شکار نصیبش میشد. پلنگ تله: نوعی تله که در پیش از آن برای به دام انداختن پلنگ دزد (پلنگ حمله کننده به دام) به کار گیری می کردند. شوکا و خوک شکار اصلی پلنگ میباشند. امروزه این اصطلاح برای اشاره به نهایت مکری که برای دشمن و تصاحب کردن دزد می توان به کار موفقیت استفاده میگردد. دله گیری: حدود 50 الی 60 سال پیش افراد فرصت طلب که دلال پوست سمور بودند به این روستا آمدند و با پرداخت مبلغ قابل توجه مردم را به شکار این مو جود تشویق کردند. بعضی از کشاورزان به دلیل به صرفه نبودن کشاورزی به دله گیری روی آوردند و پول نه بخش خود کردند. فعلا دله گیری یک اصطلاح میباشد و زمانی که کاری مقرون به صرفه نیست و سبب به قبول یک شغل پَست و مقطعی و پردرآمد می شود به فعالیت می رود. در اینجا بعضا مراسم جالب روستا را به شما معرفی می کنیم: آفتاب کنک: در قبل مراسمی در زمستان برگزار می شد تا آفتاب بالا بیاید و زمین را گرم کند. مراسم نوروزی: رفتن بر سر مزار عزیزان بعداز چهارشنبه سوری و دو سه روز باقیمانده به عید صورت میگیرد و مردم برای درگذشتگان شمع روشن می کنند. در پیشین پس از ساعت تحویل و جاری ساختن مشاهده کرد و بازدید در نوروز چلیک بازی و تاب بازی از تفریحات مردم بود. عیدی گردشی: ریش سفیدان و افراد میانسال به صورت گروهی لحظاتی پس از ساعت تحویل راهی منازل کسانی می شوند که در سال پیش از فقیه رفته اند. آنان خلال دلجویی از جا ماندگان عید را هم تهنیت میگویند. خردسالان هم بر درب منزل هم روستایی های خود ضربه میزنند تا تخم مرغ و سنجد و شکلات و... عیدی بگیرند.
حکم کننده بودن اقلیم کوهستانی بر حوزه سبب ساز شده تا روستای کندلوس به عنوان یک ییلاق شناخته گردد و در عین داشتن زمستانهای سرد و دشوار، در تابستانها شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد با آب و هوای معتدل و خنک از میهمانان خود پذیرایی کند. بهترین فرصت مهاجرت به کندلوس رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد فروردین تا آبان است؛ البته سایر زمانهای سال نیز جلوه های خاص خود را دارند. ولی این نکته را هم در نظر داشته باشید که در ماههای سرد سال، ممکن است همسایه، روستا را رخنه کنند. بهار و فصل تابستان: سرسبزی طبیعت و آب و هوای معتدل آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد فعلا و هوای خاصی را به روستای کندلوس می دهد. فصلپاییز: رنگارنگ شدن لباس درختان یکی از تصاویر مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد زیبای طبیعت را به شما نشانه می دهد و فیس خاصی را به روستا میبخشد. فصل زمستان: سرمای زیاد منجر میگردد بخش اعظمی خانههایشان در روستا را رخنه کنند؛ ولی سفیدپوش شدن طبیعت هم زیباییهای خاص خود را دارااست به شرطی که برای دیدن آن با تجهیزات زمستانی هجرت نمائید.لبنیات کندلوس و به ویژه ماست آن از سوغاتی خوراکی این روستا میباشند. در گذشته، بافت قالی، چادر شب، شمد و ساخت صنایع چوبی و ابزارهای فلزی درین حوزه از رونق خاصی منتفع بوده است؛ ولی امروزه جاجیم، ایزار (پارچه پشمی چارخانه دستباف)، جوراب، دستکش و پیراهن پشمی گلدار و نمدمالی از مهم ترین صنایع دستی روستا به شمار میروند. خوراکیهای سنتی همچون کماج، شیوه نون (نان پخته شده در تنورهای سنتی)، آش کدو، بادونه (خوراکی خوشمزه ای از برنج خشک شده) ، بورانی و... به عنوان غذاهای محلی و سنتی کندلوس شناخته میشوند و جزوی از فرهنگ مردم این روستا به شمار میایند. مراسم سال مج (خوشقدم) برای مثال رسوم بسیار زیبای کندلوس میباشد که به هنگام حلول سال نو اعمال میخواهد شد. دراین مراسم، شروع نام چند نوباوه یا نوجوان خانواده را گزینش میکنند و با نام هر مورد با قرآن مجید استخاره میکنند و هر یک که خوب آمد به عنوان سال مج انتخاب میگردد. وظیفه سال مج این است به محض تحویل سال نو، با سینی محتوی سخن الله مجید، سبزه، شیرینی و یک کاسه لبریز آب، قبل از دیگرافراد وارد خانه شود و با پیاله آبی که در اختیار دارااست آب در گوشه اتاقها بریزد تا سالی پربار و پربرکت برای خانواده به ارمغان آورد. تیرماه سیزده شو یکی قدیمیترین جشن و پایکوبیهای ایرانیان میباشد که در اکثر بخشها استان مازندران برگزار میگردد. تاریخ این پای کوبی برابر با دوازدهم تیرماه تقویم تبری میباشد که مصادف با دوازدهم آبان ماه تقویم خورشیدی می شود. این جشن و پایکوبی را به توفیق کاوه بر ضحاک و پای کوبی مهرگان نسبت میدهند و با برپایی آئینهای ویژه و فراهم کردن خوراکیهای سیزدهگانه همچون کاچی، شیرینی پِتی بَزه نون، کماج،گردو، سنجد، شیرینی، میوه،چای و ... آن را برگزار میکنند. دهکده کندلوس یکی از قدیمیترین سکونتگاههای انسانی در حوزه به شمار میرود. یافتههای باستانشناسان حکایت از پیشینه تاریخی روستای کندلوس داراهستند و قدمت این روستا را هزاره سوم قبل از تولد نشان میدهند. کندلوس علامتهایی از فرهنگ قبل از به دنیا آمدن، فرهنگ و تمدن کشور ایران قبل از اسلام و فرهنگ جمهوری اسلامی ایران بعداز اسلام را در خود دارااست و وجود قبرستانهای زرتشتی و مانوی و ظروف و اشیای دیرین کشف شده، علامتهایی را از قدیمی بودن تاریخ این روستا به نمایش می گذارند. ناصرالدین فرمان روا قاجار در سال ۱۲۹۲ هجری یکسری روز را در محلی نزدیک به روستا با عنوان تنگه میخساز سپری کرده و در خاطرات سفرش از آن سخن گفته است. هم پا وی در این هجرت، کمالالملک، نقاش دارای اسم و رسم ایرانی تابلویی تماشایی را از این روستا رفتار میکند که امروزه در کاخ صاحبقرانیه تهران جای دارد. بعضی منابع این روستا را گذرگاه رستم، قهرمان اسطورهای کشور ایران دانسته و برای آن ارزش زیادی قائل شدهاند.
این روستا دارنده آب و هوایی کوهستانی میباشد و فصل زمستانهای سرد و پربرف و فصلتابستان شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد هایی مطبوع دارااست. شایسته ترین مجال بازدید روستای گچسر از میانه فصل بهار تا میانه فصل پاییز میباشد. فصل بهار: در اوایل فصل بهار رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد هنوز هوا درین روستا پاره ای سرد میباشد؛ ولی در اوایل اردیبهشت با گشوده شدن گلهای لاله یکیاز زیباترین جاذبهها را میتوانید در سفرتان بهاین روستا مشاهده کنید. فصلتابستان: برای خرید میوههای درختی، فصلتابستان شایسته ترین فرصت محسوب میشود؛ آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد همینطور آب و هوای گچسر درین فصل بسیار مطبوع و مطلوب میباشد. فصلپاییز: رخ پاییزی گچسر هم مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد خوشگل میباشد و برگهای رنگارنگ جلوهای خاص به طبیعت آن می دهند. فصلزمستان: هوا بسیار سرد میگردد و بارش برف ممکن میباشد محدودیتهایی را در جاده ساختوساز نماید. با این وجود بعضا برای لذت بردن از طبیعت زمستانی راهی گچسر میشوند.برای رفتن به روستای گچسر بایستی وارد جاده چالوس گردید و با یاری تابلوهای راهنما به روستا برسید. درحالتی که از طهران راهی این روستا میشوید میتوانید از آزادراه طهران-شمال استعمال فرمایید و در طی صرفه جویی فرمائید. این آزادراه شمارا به سه راهی شهرستانک در جاده چالوس می رساند و از آنجا میتوانید با تابلوهای راهنما مسیر را ادامه دهید. اشکال میوه همانند سیب، آلبالو و گیلاس و گونه های کالاهای دامی از قبیل ماست، پنیر، شیر و کشک از سوغات روستای گچسر به شمار میروند و آبگوشت محلی، حلوا و گونه های آش از غذاهای رایج روستا میباشند. معماری روستای گچسر به جهت قرارگیری روستای گچسر در یک حوزه کوهستانی، بیشتر کوچههای روستا به طور پله پله صورت گرفتهاند که از روش پله به یکدیگر منش پیدا می نمایند و باریک، پیچ در پیچ و دارنده شیب تندی میباشند. منزلهای مسکونی در کنار هم و در شیبی ملایم قرار دارا هستند و صورت آن ها متاثر از معیشت و شغل ساکنان میباشد. در تشکیل داد منزلهای قدیم روستا، از جنازه سنگ، چوب، گل، گچ و خشت مصرف شده و در منزلهای نو، آهن، سیمان، سنگ تزئینی و مصالح نو به فعالیت رفته میباشد. عموم روستای گچسر ساکنان روستای گچسر به لهجه های فارسی و گیلکی حرف می گویند. شغلهای زراعی، باغداری، دامداری سنتی، کارها خدماتی و ساختوساز صنعت های دستی، طرق درآمدزایی برای عموم روستای گچسر میباشند و گندم، جو، گونه های میوههای درختی از تولیدات زراعی و باغی آنان به شمار میرود.
اورامان یا این که هورامان، به گویش باستانی کردی میباشد. این واژه و کلمه از دو نصیب «هورا» به مضمون شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد «اهورا» و «مان» در معنای منزل یا این که مرز و بوم تشکیلشده و معنا میهن اهورایی و «مقام اهورامزدا»میدهد. ازآنجاکه رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد هور در اوستا معنای خورشید دارااست، هورامان، معنا منزل خورشید را هم می اقتدار برای آن در حیث گرفت. عموم بر این باورند کهاین شهر هنگامی پایتخت حکام محلی بوده و به همین عامل پسوند تخت به معنای پایتخت را به آن افزوده اند. عموم مسن حوزه از حمله آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد قومی به اسم اور بهاین دیار حافظه می نمایند و میگویند در آن مجال عموم هم فریاد می مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد زدند «اور! مدد!» و همین شد که اسم اورامان بدین ناحیه داده شد. جمعای دیگر این کلمه و واژه را به معنای وارد شدن ابر میدانند و معنای پر رنگ ، بالاآمده یا این که سربلند را نیز برای آن تیتر می نمایند که از کوههای مرتفع دور و اطراف روستا الهام میگیرد.پوست حیوان ها کشف گردیده در حوزه نیز به روزگار اشکانیان و سلوکیان وابستگی داراهستند و نوشته هایی به لهجه پهلوی و یونانی بر روی آنان مشاهده می شود. گویی در آن مجال ورقه ها دادوستد بر روی پوست حیوانها حک می گردیده به دلیل آنکه نوشته روی این پوست ها حکایت از معامله خریدوفروش زمین در میان دو نفر را داراست. همگی این شواهد نشانه میدهند که حوزه اورامان و روستاها، شهرها و سکونتگاه هایش عمر متعددی دارا هستند و از حیث تاریخی بسیار دارای اهمیت میباشند. گفته میشود کهن ترین نصیب اورامان تخت در شمال آن و کنار به اسم تنوره دیوا (تنور دیوو) و چشمه هانودگا صورت گرفته میباشد؛ بقیه به همین استدلال بقایایی از دیوارها و ردیفهای سنگی خشکه چین در شمال این سکونتگاه مشاهده میشود. گفته می گردد ساکنان سابق اورامان تخت، مردمی به اسم کرته یا این که کرتو بوده اند که داده ها دقیقی از آنان به دست نیامده میباشد. نزدیک به هزاره اولیه پیش از به دنیا آمدن مجموعه ای از عموم ایل گوان قدیم که از اجداد عموم هورامی گویش میباشند بهاین حوزه آمدند و مستقر شدند. آنها قبلا مستقر شمال جمهوری اسلامی ایران تا قربت کابل بودند که شاپور یکم ساسانی هنگام بستن حایل شوشتر یک سری هزار بدن از آنها را از کابل به خوزستان خواند و در آنجا بومی کرد. ابعاد عموم این ایل در خوزستان و عجم تا لرستان متفرق شدند و به جنوب کرمانشاه تا جنوب کردستان خط مش یافتند. به گذر زمان مجال آنهارا هورامی خواندند و اسم هورامان را بر محل یکجانشینی شان گذاشتند. بعضا میگویند اسم اینجا در پیمان صفویه بوسیله مصطفی قلی تعیین شدهاست.
در کنارهای دورتر از شهر طبس و بین بیابان، روستایی به اسم ازمیغان قراردارد که در حین 1000 متری از سطح دریا شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد جا خوش کرده و تحت عنوان یکی از زیباترین بخش ها توریسم طبس، از آن خاطر میشود. ازمیغان، یکیاز روستاهای مثال توریسم رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد که در شمال شرق طبس و در حوزهای کوهستانی جای دارد. سرسبزی نخلستانها و وجود شالیزارها و جریان دائمی آب، این روستا را به بهشتی در آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میان بیابان تبدیل کرده که هر نگاهی را به سوی خویش خیره میسازد و در حال حاضروهوای شمال و جنوب کشورایران را به طور همزمان برایتان تداعی مینماید. منزلهای این روستا مشابه دیگر منزلهای کویری با آجر، گل، خاک و چوب سازه گردیده و تصویر خاصی مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد را تشکیل داد کردهاند. گفته میشود اسم این روستا در لهجه محلی به مکانی برای خوشگذرانی اشخاص لات اشاره داراست. درپی بیشتر با زیباییهای این روستا آشنا خوا هیم شد.شالیزار و نخلستان: قرارگیری روستا در یک دره کمعمق و وفور آب در بالا تا انتهای این دره باعث گردیده تا ازمیغان از جغرافیای گرم و کم آب ایران مسافت بگیرد و به سبب ساز بیشتر بودن آب نسبت به زمین کشاورزی، محل نیکی برای شالیکاری باشد. درین روستا، دو نصیب گرم و مرطوب و گرم و کم آب قرار دارد که در یک کدام از رطب به کار میاید و دیگری مطلوب کاشت برنج هست. ازمیغان تنها جایی است که در آن میتوانید شاهد کشت رطب و برنج در کنار یکدیگر باشید. درختان نخل این روستا که به طور خودرو پرورش کردهاند، دارنده بافت ستون و منظم نیستند و به طور دستههای چهار یا این که پنج تایی در کنار یکدیگر قرار داراهستند. زمینهای حد فاصل این درختان نخل به شکل پله پله انجام یافتهاند تا از شیب حوزه کاسته خواهد شد و مکانی برای شالیکاری به وجود آید. گلزارها: گل نرگس در روستای ازمیغان کشت میگردد و به جهت آب و هوای این خطه، چگونگی بالایی داراست. به همین استدلال گلزارهای زیبای این روستا از دیدنیهای اصلی آن به شمار میروند.طبیعت ازمیغان: برای مثال جاذبههای طبیعی این روستا میقدرت بدین مفاد اشاره نمود: تخت عروس: در درهای خوشگل و میانه رودخانه، تخته سنگ تعالی و سپید رنگی قراردارد که صورت آن مشابه صدفی گشوده است که به آن تخت عروس میگویند. این سنگ بلندمرتبه سپید در میانه رودخانه جایدارد و به باعث آنکه از دو طرف آن آب در حال حرکت میباشد، به مانند یک تخت به نظر می رسد. پیشینیان دختران دم بخت را به باطن این رود میبردند تا بختشان گشوده شود. شیرجه زدن از بالای صخرهها به رودخانه یک کدام از تفریحات گردشگران هست. آبشار و تنگه قدمگاه: از روستا به سمت این آبشار حدود 30 دقیقه پیادهروی داراست و مسیر منتهی به آن از بین گلشنهای میوه و شالیزارها میگذرد. ازمیغان در دل بیابان هست؛ ولی میتواند فضای قابل قبولی را برای آببازی و شنا و تجارب شیرجه به شما بدهد. برای شنا کردن، شیرجه زدن یا این که حتی آب تنی بی آلایش به هشدارها اعتنا فرمایید. شنا کردن در تنگه میتواند اتفاق آفرین و خطرناک باشد، تنگهها معمولا دارنده کنارههای سنگی میباشند که در زیر آب قرار دارند و چشم نمی شوند. حتی المقدور از صرفا شنا کردن در بخشها اتفاق آفرین بپرهیزید. درخت انجیر کوهی: نوعی سیرتکامل گیاهی وحشی با طول 20 متر و قدمتی 300 ساله که در روستا قرار دارد. نیزار: یکیاز جاذبههای این روستا وجود نیزارهای آن می باشد که به انگیزه انبوهی و طول زیاد شعاع دید را کاهش می دهند. هر یک سری که اینجا مکانی زیباست؛ البته ترجیحا با راهنما برای دیدن این نیزار بروید. زیباییهای بیابان: این روستای خوشگل در حوزهای کویری جایدارد و می توانید در گشتوگذارهایتان به بازدید از زیباییهای بیابان نیز بروید.
آداب و رسوم خود در عین تکرار، شکل دیگری به زندگی و ذهن و جان را جلا می دهد. در روستای جواهرده نیز رسوم و پای کوبی شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد هایی وجود داشت و دارد که زندگی مردم را تازه می کند، پیوند فی مابین آنهارا عمیق تر می سازد و یک نواختی را کنار می زند. *رسم رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد گِلکار مسجد آدینه جشن گِلکار مسجد آدینه، جشنی کهن و مذهبی، هر سال در نخستین جمعه ماه اسد یا هفدهم مرداد ماه برگزار میشد. کشاورزان و آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد دامداران برای برکت بخشی به تولید ها و نذر تن درستی خانواده خود، از شیر دام های خود به جای آب برای ایجاد کرد گِل فایده می بردند و با سلام و صلوات از این گل ساخته شده، دیوارهای مسجد را گل کاری می کردند. در برخی متون و از نقل قسم هایی که افراد مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد متعدد از گذشتگان کرده اند، یاد شدهاست که این کار تنها به دست دوشیزگان اعمال میشد و مردان حق نداشتند در جاری ساختن آن شریک باشند. بعد از برگزاری این دین، مردم به پایکوبی و شور می پرداختند، کُشتی گیران مازنی و گیلانی تحمیل خود را به رخ یکدیگر می کشیدند، نوای دلچسب سرنا و دهل، هیجان و شور را در کوچه پس کوچه های روستا پخش می کرد. در پایان مراسم، برپایی بازار فرصتی برای عرضه هنر و تولیدات همسایه روستای جواهرده و مردم مهمان بود. مسجد عزیز آدینه این گونه هم به زندگی مادی و هم به زندگی معنوی مردم رونق می داد و در روزهای خوشی و رنج پناه آنان بود. این جشن برای مدتی به فراموشی سپرده شده بو؛د اما موقتا برای محافظت فرهنگ وتمدن و آیین های خوشگل و پرمفهوم کهن بنا گردیده است تا دوباره بهاین سنت رونق ببخشند و آن را از موادسازنده گردشگری جواهرده کنند. یکی دیگر از جشن های قدیمی جواهرده، رسم تیرماه سیزده نام دارد. این جشن از رسوم ایرانیان قدیم و مردم طبرستان (1) میباشد که هر ساله به خاطر توفیق مردم جمهوری اسلامی ایران بر ضحاک و باخت ستمگری و ظلم به هرجا استان مازندران برگزار می شود. تیرماه سیزده خلاف نامش در اواسط آبان، دوازده یا سیزدهم این ماه جشن و پای کوبی گرفته می گردد. دلیل این نامگذاری برگزاری پایکوبی در شب سیزدهم تیر ماه برحسب روزنگار طبری (تقویمی که مردم طبرستان در قدیم از آن استفاده می کردند.) است که با هماهنگی آن با روزنگار خورشیدی با 12 یا 13 آبان مصادف میگردد. دراین پایکوبی باشکوه که مشابهت هایی به پایکوبی یلدا نیز دارااست مردمان با رسوم ویژه و تهیه و تنظیم سیزده خوراکی به استقبال این جشن می رفتند. شعر خوانی، چوب تناول کردن از لال ها، خوراکی های منحصر جشن و پای کوبی تیرماه سیزده، شب بلند و سرد مردم روستای جواهرده را گرم می کرد و به آن ها دلگرمی می بخشید. هرچند این جشن و پایکوبی در مکان های مختلف استان مازندران با سنت های پاره ای متفاوت و بنا بر جغرافیای آن مکان برگزار می شد.مردم روستا جواهرده برای نگه داشتن حساب روزهای زندگی خود از تقویم گالشی یا گیلکی استعمال می کردند. برگزاری مراسم مختلف به ویژه تیرماه سیزده، نوروز و گلکار مسجد آدینه، پرداخت خراج و مالیات، احتساب زمان کاشت و برداشت محصول ها کشاورزی و دامی همگی وابسته بهاین روزنگار گالشی بوده است. مردم جواهرده، عید نوروز (عید باستانی بل) را در آغاز فصل بهار و نخستین فروردین جشن و پایکوبی نمی گرفتند، برای آنها آغاز سال روزهای میانه مرداد بود و این روز را در مابین روزهای 13 تا 17 مرداد جشن می گرفتند. ماه های سال گیلکی به این ترتیب قرار می گرفت: عید باستانی ماه، کرچه ماه، ارکه ماه، تیر ماه، موردال ماه، شرر ماه، امیر ماه، اول ماه، سیه ماه، ده ماه، ورفه ماه، اسفندار ماه.
تعداد صفحات : 0

مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد؛ راهنمای حضور در مراسم مذهبی و برنامههای مناسبتی