بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

محمدحسن مُظَفّر (۱۳۰۱-۱۳۷۵ق) دانا، متکلم و شعر سرا شیعه قرن چهاردهم قمری در نجف بود. وی به‌تیتر فقیهی مذکور گردیده که در صدور فتوا، فاقد طاقت فرسا‌گیری برای مقلدان بوده میباشد. ازجمله فتاوی خاص وی می‌قدرت به تایید صلاحیت وصلت با اهل کتاب و عدم نجاست اشیاء با ملاقات متنجس اشاره نمود. آقابزرگ تهرانی در الذریعه از مظفر با تیتر «علامه آل مظفر» حافظه کرده که کتاب دلائل الصدق لنهج الحق را در ردّ کتاب ابطال نهج الباطل نگاشت. مسجد غدیر بلوار معلم مشهد بقعه مظفر در نجف میباشد.

معاش‌طومار
محمدحسن مظفر در ۱۲ صفر سال ۱۳۰۱ق در نجف متولد شد.[۱] پدرش روضه خوان محمد از عالمان نجف بود که در سال ۱۳۲۲ق درگذشت.[۲] مادرش دختر روضه خوان عبدالحسین طریحی بود. برادرانش عبدالنبی، محمدحسین و محمدرضا هر سه روضه خوان و از عالمان شناخته‌گردیده بودند. مظفر با دختر روحانی محمدجواد شبیبی از عالمان و شاعران نجف تزویج کرد.[۳] وی در عراق معاش می کرد و فقط یک‌توشه در سال ۱۳۶۸ق برای زیارت مقبره امام رضا(ع) به کشور ایران مهاجرت مسجد غدیر فلاحی مشهد کرد.[۴]

وفات
محمدحسن مظفر در ۲۳ ربیع‌الاول سال ۱۳۷۵ق در بغداد درگذشت و بعد از تشییع در نجف، در حرم‌ای کنار بابا و برادرش به‌خاک امانت شد.[۵]

تحصیلات حوزوی
مظفر علم ها حوزوی را در نجف شروع کرد.[۶] وی به‌برهه زمانی کوتاه نزد روحانی محمدکاظم خراسانی و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و مجال بیشتر نزد روحانی علی جواهری و روضه خوان الشریعه اصفهانی دروس فقه و اصول را فراگرفت.[۷] آقابزرگ تهرانی و روضه خوان الشریعه اصفهانی به وی اذن ر مسجد بابا غدیر مشهد ماجرا دادند.[۸]

روضه خوان محمدحسین مظفر(برادرش)، روحانی عبدالهادی روضه خوان‌راضی، روحانی محمدجواد حجامی، روضه خوان محمدطه حویزی و روضه خوان عبدالکاظم غبان از شاگردان وی مسجد بابا قدرت مشهد بودند.[۹]

آرای فقاهتی خاص
بعضی معتقدند مظفر بعضا احکام فقاهتی در فقه را سهل وآسان گرفته و نیز فتاوای خاص داده میباشد.[۱۰] مواقعی از نگرش‌های وی در فقه عبارتند از:

پاکی اهل کتاب و روا بودن وصلت با آنها.
نجس نشدن چیزی که با شیء متنجس (چیزی که نجس گردیده) عکس العمل می‌نماید.
حکم رؤیت هلال با حکم کننده اسلامی میباشد.[۱۱]
اثرها
محمدحسن مظفر کتاب‌هایی در موضوعات متعدد نوشته میباشد. دلائل الصدق لنهج الحق مشهورترین تاثیر وی میباشد که در ثابت عقاید شیعه و تأیید نظرها علامه حلی در کتاب نهج الحق نگاشته و به ردّ طریقه‌های ادب بن روزبهان خُنجی در کتاب ابطال نهج الباطل پرداخته میباشد.[۱۲] دیگر اثرها وی از این قرار میباشد:

کتاب دلائل الصدق، مشهورترین تاثیر محمدحسن مظفر
درر الفوائد در گستردن قواعد الاحکام علامه حلی
الافصاح عن حال و روز الرجال الصحاح
لبه بر کفایه و عروة الوثقی
وَجیزَةُ الْمَسائل (رساله عملیه‌اش)
رساله در فروع دانش اجمالی
کناره بر رساله سید ابوالحسن اصفهانی
لبه بر مناسک حج سید ابوالحسن اصفهانی
لبه بر رساله عملیه روحانی عبدالحسین خجسته
مجموعه اشعار.[۱۳]
منزلت علمی و اخلاقی
آقابزرگ تهرانی در الذریعه از وی با تیتر «علامه آل مظفر» حافظه نموده است.[۱۴] مظفر بعداز درگذشت سید محمدکاظم طباطبایی یزدی در سال ۱۳۳۷ق به تألیف و درس دادن درس بیرون پرداخت و به نظریه بعضی، بعداز وفات سید ابوالحسن اصفهانی در سال ۱۳۶۵ق به‌تیتر یکی‌از صورت‌های علمی، محل بازگشت برخی عموم برای تبعیت شد. بیان شده وی به‌ادله خصوصیت‌های رفتاری و اخلاقی، بیشتر عزلت می‌جست و از مرجعیت فقاهتی عموم غربت می کرد.[۱۵]

مظفر بعداز پدرش و برادرش روحانی عبدالنبی، امامت جماعت مسجد مَسابِک نجف را بر ذمه داشت و امامت مسجد هندی را از سید ابوالحسن اصفهانی نپذیرفت.[۱۶]

اشعار
محمدحسن مظفر در گرد‌همایی‌های فقهی و از صمیم قلب، اشعارش را می خواند. اشعار وی در مجلات ادبی منتشر میشد[۱۷] و بعد ها برخی موسوعات مانند کتاب «شعراء الغری» به معرفی و نظارت شعرهای وی پرداختند.[۱۸]

محمدحسن مُظَفّر (۱۳۰۱-۱۳۷۵ق) دانا، متکلم و شعر سرا شیعه قرن چهاردهم قمری در نجف بود. وی به‌تیتر فقیهی مذکور گردیده که در صدور فتوا، فاقد طاقت فرسا‌گیری برای مقلدان بوده میباشد. ازجمله فتاوی خاص وی می‌قدرت به تایید صلاحیت وصلت با اهل کتاب و عدم نجاست اشیاء با ملاقات متنجس اشاره نمود. آقابزرگ تهرانی در الذریعه از مظفر با تیتر «علامه آل مظفر» حافظه کرده که کتاب دلائل الصدق لنهج الحق را در ردّ کتاب ابطال نهج الباطل نگاشت. مسجد غدیر بلوار معلم مشهد بقعه مظفر در نجف میباشد.

معاش‌طومار
محمدحسن مظفر در ۱۲ صفر سال ۱۳۰۱ق در نجف متولد شد.[۱] پدرش روضه خوان محمد از عالمان نجف بود که در سال ۱۳۲۲ق درگذشت.[۲] مادرش دختر روضه خوان عبدالحسین طریحی بود. برادرانش عبدالنبی، محمدحسین و محمدرضا هر سه روضه خوان و از عالمان شناخته‌گردیده بودند. مظفر با دختر روحانی محمدجواد شبیبی از عالمان و شاعران نجف تزویج کرد.[۳] وی در عراق معاش می کرد و فقط یک‌توشه در سال ۱۳۶۸ق برای زیارت مقبره امام رضا(ع) به کشور ایران مهاجرت مسجد غدیر فلاحی مشهد کرد.[۴]

وفات
محمدحسن مظفر در ۲۳ ربیع‌الاول سال ۱۳۷۵ق در بغداد درگذشت و بعد از تشییع در نجف، در حرم‌ای کنار بابا و برادرش به‌خاک امانت شد.[۵]

تحصیلات حوزوی
مظفر علم ها حوزوی را در نجف شروع کرد.[۶] وی به‌برهه زمانی کوتاه نزد روحانی محمدکاظم خراسانی و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و مجال بیشتر نزد روحانی علی جواهری و روضه خوان الشریعه اصفهانی دروس فقه و اصول را فراگرفت.[۷] آقابزرگ تهرانی و روضه خوان الشریعه اصفهانی به وی اذن ر مسجد بابا غدیر مشهد ماجرا دادند.[۸]

روضه خوان محمدحسین مظفر(برادرش)، روحانی عبدالهادی روضه خوان‌راضی، روحانی محمدجواد حجامی، روضه خوان محمدطه حویزی و روضه خوان عبدالکاظم غبان از شاگردان وی مسجد بابا قدرت مشهد بودند.[۹]

آرای فقاهتی خاص
بعضی معتقدند مظفر بعضا احکام فقاهتی در فقه را سهل وآسان گرفته و نیز فتاوای خاص داده میباشد.[۱۰] مواقعی از نگرش‌های وی در فقه عبارتند از:

پاکی اهل کتاب و روا بودن وصلت با آنها.
نجس نشدن چیزی که با شیء متنجس (چیزی که نجس گردیده) عکس العمل می‌نماید.
حکم رؤیت هلال با حکم کننده اسلامی میباشد.[۱۱]
اثرها
محمدحسن مظفر کتاب‌هایی در موضوعات متعدد نوشته میباشد. دلائل الصدق لنهج الحق مشهورترین تاثیر وی میباشد که در ثابت عقاید شیعه و تأیید نظرها علامه حلی در کتاب نهج الحق نگاشته و به ردّ طریقه‌های ادب بن روزبهان خُنجی در کتاب ابطال نهج الباطل پرداخته میباشد.[۱۲] دیگر اثرها وی از این قرار میباشد:

کتاب دلائل الصدق، مشهورترین تاثیر محمدحسن مظفر
درر الفوائد در گستردن قواعد الاحکام علامه حلی
الافصاح عن حال و روز الرجال الصحاح
لبه بر کفایه و عروة الوثقی
وَجیزَةُ الْمَسائل (رساله عملیه‌اش)
رساله در فروع دانش اجمالی
کناره بر رساله سید ابوالحسن اصفهانی
لبه بر مناسک حج سید ابوالحسن اصفهانی
لبه بر رساله عملیه روحانی عبدالحسین خجسته
مجموعه اشعار.[۱۳]
منزلت علمی و اخلاقی
آقابزرگ تهرانی در الذریعه از وی با تیتر «علامه آل مظفر» حافظه نموده است.[۱۴] مظفر بعداز درگذشت سید محمدکاظم طباطبایی یزدی در سال ۱۳۳۷ق به تألیف و درس دادن درس بیرون پرداخت و به نظریه بعضی، بعداز وفات سید ابوالحسن اصفهانی در سال ۱۳۶۵ق به‌تیتر یکی‌از صورت‌های علمی، محل بازگشت برخی عموم برای تبعیت شد. بیان شده وی به‌ادله خصوصیت‌های رفتاری و اخلاقی، بیشتر عزلت می‌جست و از مرجعیت فقاهتی عموم غربت می کرد.[۱۵]

مظفر بعداز پدرش و برادرش روحانی عبدالنبی، امامت جماعت مسجد مَسابِک نجف را بر ذمه داشت و امامت مسجد هندی را از سید ابوالحسن اصفهانی نپذیرفت.[۱۶]

اشعار
محمدحسن مظفر در گرد‌همایی‌های فقهی و از صمیم قلب، اشعارش را می خواند. اشعار وی در مجلات ادبی منتشر میشد[۱۷] و بعد ها برخی موسوعات مانند کتاب «شعراء الغری» به معرفی و نظارت شعرهای وی پرداختند.[۱۸]