loading...

بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

بازدید : 75
شنبه 26 آبان 1403 زمان : 11:46


احتمالا برای همین نکات بوده که حضرت ابراهیم با طی این مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد منازل و فرایند حج به منزلت والای امامت نائل گشت. به عنوان مثال آیه ها دیگری که دلالت بر آن‌گاه معنوی و عرفانی حج دارااست آیه ای میباشد که اشاره به فیض جاری ساختن حج داراست:

زمانی که مناسک حج خویش را اجرا دادید، پس بیان معبود را بگوئید؛ همچون تذکر کردنتان از پدران آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بلکه از آن هم شدیدتر و بیش خیس.

یعنی بعداز ایفا حج و پیمودن منازل آن: می بایست چنان شرایط ذکری به زائر منزل معبود دست بدهد که غیر معبود را فراموش کند، آن هم لااقل مثل آن پر نمک و سوزی که در افتخار و مباهات به پدران خویش در رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نا آگاهی داشتند بلکه «اشد ذکرا» به شورتر و عمیق خیس و کیفیت خوب عالی و فراتر؛ چه این که «اشد ذکرا» به کمیت بیان عمل ندارد، بلکه مرتبط با دقت قلبی میباشد که چه بسا یک بیان قلبی همپا با سوز و گذار به مراتب خوب و رفیعتر و کارسازتر از یک قدمت ذکر ها لفظی میباشد. شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد

پس آخر و عاقبت حاجی می‌تواند با اعتنا قلبی شدید به خداوند رسد چنان که پیامبر مکرم اسلام _ صلی الله علیه و آله و سلم _ دراین باره فرمود:

مقصود از وجوب نماز و حج و طواف و مناسک به پاداشتن ذکرالله در قلب و جان آدم میباشد و الا آن نماز و حج چه ارزشی خواهد داشت. از این رو پروردگار در تعریف مؤمنین فرمود: مؤمنان فقط افرادی می باشند که هر وقت اسم خداوند برده خواهد شد، دل های آن‌ها ترسان خواهد شد.

از این رو حضرت ابراهیم بالاترین رده را که رده تسلیم باشد در کنار کعبه، برای خویش و ذریه اش درخواست نمود: پروردگارا، ما‌را تسلیم دستور خودت قرار ده و از دودمان ما نیز امتی مسلمان قرار ده.

به عنوان مثال آیه‌ها دیگری که دلالت بر سپس معنوی و عرفانی حج دارااست، آیه ای میباشد از سوره مبارکه مائده که آفریدگار فرمود: «ای افرادی که ایمان آوردید شعائر الهی را نقض نکنید و حریم آنان‌را حلال نشمرید و احترام را نگه دارید و قربانی های بی نشانه و یا این که نشاندار را حلال نشمرید و نیز احترام عده ای که برای خریداری کردن ادب خدا و جلب رضوان وی به قصد زیارت منزل پروردگار تکان می نمایند، نگه بدارید و برای آن‌ها مزاحمت ساخت‌و‌ساز نکنید.

از آن جایی که «رضوان » در لغت به معنای رضایت کثیراست، پس حاجی در‌این مهاجرت مقدس بایستی دنبال دستیابی رضوان الهی باشد که مهمترین سرمایه برای هر عبدی، حصول رضایت مولی میباشد. «وَ رِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَکبَرُ» و محل دستیابی اینگونه رضایتی، موسم با شکوه حج میباشد. چنان که امام راستگو _ علیه السلام _ درضمن حدیث مفصلی فرمود: حج شعبه ای از رضوان الهی میباشد.

هم چنان که حضرت ابراهیم پهنا کرد: «پروردگارا! اینجانب برخی از ذریه ام را در سرزمینی بی آب و علف در کنار منزل ای که مقبره توست، بومی ساختم تا نماز را برپادارند».

از این آیه هم سپس معنوی حج استعمال می‌شود، زیرا که کلمه ها «غیر ذی زرع و عند بیتک الحرم و لیقیموا الصلوة » اشاره بدین حقیقت داراست که مقصود از اسکان، زراعت و دستیابی و بیزنس وجود ندارد، بلکه اسکان در این جا فاقد هر نوع تجهیزات اول، برای تقرب محض الی الله و متمحض شدن در عبادت اوست.

پس جو حج، یک جو عبادت و بندگی و غربت یافت کردن از هرگونه تعلقات دنیوی میباشد و مهاجرت حج یک مسافرت الی الله میباشد.

/////فلسفه حج چیست؟!/ چرا بایستی به حج برویم؟!

براین اساس، حاجی از به عبارتی نخستین که نیت حج می نماید و از خویش و منزل و کاشانه و همگی تعلقات دنیوی غیر وابسته می گردد تا احرام و طواف و کوشش و رمی و هدی نماید، همگی جا معبود را میجوید و در طلب رسیدن وی شب و روز آهسته ندارد؛ این سو و آن سو می رود و در کوه و کویر حیران می‌شود تا در مهمان سرای الهی آیه ها پر‌نور الهی را با دیده راز و دیده جان مشاهده کند. «فِیهِ نشانه‌هاٌ بَینَاتٌ» و با عملکرد و همت همانند هاجر چشمه ای از معرفت برای وی باز شود.

پس، هرکس که قصد هجرت الی الله را نموده، می بایست از ابتداء از هرگونه اموری که با این مسافرت ضدیت داراست هجران جسته و دل را صرفا متوجه معبود بنماید. چنان که امام درست گو _ علیه السلام _ دراین مورد فرمودند:

حاجی میخواهد با احرام بقعه امن الهی در خویش به وجود آورد و ناحیه وجودش را برای غیرخدا ممنوعه اعلان نماید: «مَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِنًا» تا برای مدام بر روی غیرخدا ممنوع خواهد شد. خویش صاحبخانه فرمود: اشخاصی که (به واسطه احرام) حج را بر خویش واجب نموده اند می بایست از هرگونه تمتعات جنسی و اعمال گناه و خاطرنشان کرد و گوهای بی منفعت و جر و دعوا های بی قیمت اجتناب نمایند.

بیشتر بدانید: آداب و احکام حج تمتع

مسائل معنوی و عرفانی حج هیچوقت کل شدنی وجود ندارد، و وصال به مقامات عالیه در حج، وقف احدی وجود ندارد بلکه بستگی به عملکرد و عملکرد، عملکرد و خلوص و سوز و گداز زائران داراست. و هر زائر منزل خداوند بایستی بداند که در صورتی‌که کسی در‌این پس از حج که مهم‌ترین بعدها حج میباشد پیروز نگردد، در بعدها دیگر هم چندان غالب نخواهد شد. چنان که حضرت امام خمینی _ قدس سره _ احیاگر حج ابراهیمی، محمدی دراین باره فرمودند: علم آموزی بعدها دیگر حج در گرو علم آموزی آن‌گاه معنوی حج میباشد؛ آن‌گاه سیاسی و اجتماعی حج نتیجه ها نمی‌شود، مگر آن که آن گاه معنوی و الهی آن خرقه فعالیت بپوشد.

بدین ترتیب، حاجی صرفا نباید این تن را از شیوه به دور جنبش داده و به میقات و مطاف و مسعی و عرفات و مشعر و منی رساند، ولی با جان خالی از معارف آسمانی و دست تهی از منفعت معنوی حج با چمدان های مملو از عروسک و لوازم بازی برگردد.

«فوا اسفاه اینجانب خجلتی و افتضاحی» آن کس که با پا به کعبه رود کعبه را طواف می نماید و آن کس که با دل برود اورا طواف می نماید و چنانچه حاجی در روزها حج به خویش نپردازد و از خودبینی رها نشود و به خودسازی عملکرد نگمارد و از احرام تا حلق و تقصیر و طواف خویش را از آلودگی خلاصی نبخشد، پس کی؟ در‌صورتی‌که قبلی و آن‌گاه وی فرق نکند، پس کی؟ چه آن که حج از ذهن بردن خویش، در رویکرد پروردگار و ذوب شدن اینجانب، در ما میباشد.


احتمالا برای همین نکات بوده که حضرت ابراهیم با طی این مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد منازل و فرایند حج به منزلت والای امامت نائل گشت. به عنوان مثال آیه ها دیگری که دلالت بر آن‌گاه معنوی و عرفانی حج دارااست آیه ای میباشد که اشاره به فیض جاری ساختن حج داراست:

زمانی که مناسک حج خویش را اجرا دادید، پس بیان معبود را بگوئید؛ همچون تذکر کردنتان از پدران آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بلکه از آن هم شدیدتر و بیش خیس.

یعنی بعداز ایفا حج و پیمودن منازل آن: می بایست چنان شرایط ذکری به زائر منزل معبود دست بدهد که غیر معبود را فراموش کند، آن هم لااقل مثل آن پر نمک و سوزی که در افتخار و مباهات به پدران خویش در رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نا آگاهی داشتند بلکه «اشد ذکرا» به شورتر و عمیق خیس و کیفیت خوب عالی و فراتر؛ چه این که «اشد ذکرا» به کمیت بیان عمل ندارد، بلکه مرتبط با دقت قلبی میباشد که چه بسا یک بیان قلبی همپا با سوز و گذار به مراتب خوب و رفیعتر و کارسازتر از یک قدمت ذکر ها لفظی میباشد. شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد

پس آخر و عاقبت حاجی می‌تواند با اعتنا قلبی شدید به خداوند رسد چنان که پیامبر مکرم اسلام _ صلی الله علیه و آله و سلم _ دراین باره فرمود:

مقصود از وجوب نماز و حج و طواف و مناسک به پاداشتن ذکرالله در قلب و جان آدم میباشد و الا آن نماز و حج چه ارزشی خواهد داشت. از این رو پروردگار در تعریف مؤمنین فرمود: مؤمنان فقط افرادی می باشند که هر وقت اسم خداوند برده خواهد شد، دل های آن‌ها ترسان خواهد شد.

از این رو حضرت ابراهیم بالاترین رده را که رده تسلیم باشد در کنار کعبه، برای خویش و ذریه اش درخواست نمود: پروردگارا، ما‌را تسلیم دستور خودت قرار ده و از دودمان ما نیز امتی مسلمان قرار ده.

به عنوان مثال آیه‌ها دیگری که دلالت بر سپس معنوی و عرفانی حج دارااست، آیه ای میباشد از سوره مبارکه مائده که آفریدگار فرمود: «ای افرادی که ایمان آوردید شعائر الهی را نقض نکنید و حریم آنان‌را حلال نشمرید و احترام را نگه دارید و قربانی های بی نشانه و یا این که نشاندار را حلال نشمرید و نیز احترام عده ای که برای خریداری کردن ادب خدا و جلب رضوان وی به قصد زیارت منزل پروردگار تکان می نمایند، نگه بدارید و برای آن‌ها مزاحمت ساخت‌و‌ساز نکنید.

از آن جایی که «رضوان » در لغت به معنای رضایت کثیراست، پس حاجی در‌این مهاجرت مقدس بایستی دنبال دستیابی رضوان الهی باشد که مهمترین سرمایه برای هر عبدی، حصول رضایت مولی میباشد. «وَ رِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَکبَرُ» و محل دستیابی اینگونه رضایتی، موسم با شکوه حج میباشد. چنان که امام راستگو _ علیه السلام _ درضمن حدیث مفصلی فرمود: حج شعبه ای از رضوان الهی میباشد.

هم چنان که حضرت ابراهیم پهنا کرد: «پروردگارا! اینجانب برخی از ذریه ام را در سرزمینی بی آب و علف در کنار منزل ای که مقبره توست، بومی ساختم تا نماز را برپادارند».

از این آیه هم سپس معنوی حج استعمال می‌شود، زیرا که کلمه ها «غیر ذی زرع و عند بیتک الحرم و لیقیموا الصلوة » اشاره بدین حقیقت داراست که مقصود از اسکان، زراعت و دستیابی و بیزنس وجود ندارد، بلکه اسکان در این جا فاقد هر نوع تجهیزات اول، برای تقرب محض الی الله و متمحض شدن در عبادت اوست.

پس جو حج، یک جو عبادت و بندگی و غربت یافت کردن از هرگونه تعلقات دنیوی میباشد و مهاجرت حج یک مسافرت الی الله میباشد.

/////فلسفه حج چیست؟!/ چرا بایستی به حج برویم؟!

براین اساس، حاجی از به عبارتی نخستین که نیت حج می نماید و از خویش و منزل و کاشانه و همگی تعلقات دنیوی غیر وابسته می گردد تا احرام و طواف و کوشش و رمی و هدی نماید، همگی جا معبود را میجوید و در طلب رسیدن وی شب و روز آهسته ندارد؛ این سو و آن سو می رود و در کوه و کویر حیران می‌شود تا در مهمان سرای الهی آیه ها پر‌نور الهی را با دیده راز و دیده جان مشاهده کند. «فِیهِ نشانه‌هاٌ بَینَاتٌ» و با عملکرد و همت همانند هاجر چشمه ای از معرفت برای وی باز شود.

پس، هرکس که قصد هجرت الی الله را نموده، می بایست از ابتداء از هرگونه اموری که با این مسافرت ضدیت داراست هجران جسته و دل را صرفا متوجه معبود بنماید. چنان که امام درست گو _ علیه السلام _ دراین مورد فرمودند:

حاجی میخواهد با احرام بقعه امن الهی در خویش به وجود آورد و ناحیه وجودش را برای غیرخدا ممنوعه اعلان نماید: «مَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِنًا» تا برای مدام بر روی غیرخدا ممنوع خواهد شد. خویش صاحبخانه فرمود: اشخاصی که (به واسطه احرام) حج را بر خویش واجب نموده اند می بایست از هرگونه تمتعات جنسی و اعمال گناه و خاطرنشان کرد و گوهای بی منفعت و جر و دعوا های بی قیمت اجتناب نمایند.

بیشتر بدانید: آداب و احکام حج تمتع

مسائل معنوی و عرفانی حج هیچوقت کل شدنی وجود ندارد، و وصال به مقامات عالیه در حج، وقف احدی وجود ندارد بلکه بستگی به عملکرد و عملکرد، عملکرد و خلوص و سوز و گداز زائران داراست. و هر زائر منزل خداوند بایستی بداند که در صورتی‌که کسی در‌این پس از حج که مهم‌ترین بعدها حج میباشد پیروز نگردد، در بعدها دیگر هم چندان غالب نخواهد شد. چنان که حضرت امام خمینی _ قدس سره _ احیاگر حج ابراهیمی، محمدی دراین باره فرمودند: علم آموزی بعدها دیگر حج در گرو علم آموزی آن‌گاه معنوی حج میباشد؛ آن‌گاه سیاسی و اجتماعی حج نتیجه ها نمی‌شود، مگر آن که آن گاه معنوی و الهی آن خرقه فعالیت بپوشد.

بدین ترتیب، حاجی صرفا نباید این تن را از شیوه به دور جنبش داده و به میقات و مطاف و مسعی و عرفات و مشعر و منی رساند، ولی با جان خالی از معارف آسمانی و دست تهی از منفعت معنوی حج با چمدان های مملو از عروسک و لوازم بازی برگردد.

«فوا اسفاه اینجانب خجلتی و افتضاحی» آن کس که با پا به کعبه رود کعبه را طواف می نماید و آن کس که با دل برود اورا طواف می نماید و چنانچه حاجی در روزها حج به خویش نپردازد و از خودبینی رها نشود و به خودسازی عملکرد نگمارد و از احرام تا حلق و تقصیر و طواف خویش را از آلودگی خلاصی نبخشد، پس کی؟ در‌صورتی‌که قبلی و آن‌گاه وی فرق نکند، پس کی؟ چه آن که حج از ذهن بردن خویش، در رویکرد پروردگار و ذوب شدن اینجانب، در ما میباشد.

نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 561
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 94
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 142
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 10
  • گوگل دیروز : 34
  • بازدید هفته : 95
  • بازدید ماه : 596
  • بازدید سال : 6178
  • بازدید کلی : 45454
  • <
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی