بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

این نصیب از مسجد دامغان ، تا سال ۱۳۴۰ هـ.ش مخروبه بود، که به کوشش همسایه و مسجد غدیر بلوار معلم مشهد معماران محلی همانند حاج علی اصغر مرشدی احیا شد. مـسـجـد در صحنی به مساحت ۶۹۵ / ۵ متر و در ساخته شد. ایـن مسجد، به استثنای چهارستون باریک حمل کننده نورگیر که به صورت گنبد مسجدالاقصی تشکیل شده ردیف امتداد بازار قدیم شهر، ایجاد شده است.

در قسمت غرب مسجد تاریخانه ایـن صـحـن سرویس بهداشتی و وضوخانه مسجد جای‌دارد، که بوسیله یک درب ورودی به قسمت چهارم پیوند میخورد در شمال این قسمت نورگیری قرار گرفته میباشد که یکسری پنجره به بازار داراست. قسمت زنانه مسجد به طور بالکن میباشد و در قسمت شرقی قراردارد.

چهار در بلندمرتبه توسط سه پلکان صحن داخلی را بـه حـیاط مـتصـل می نماید در جنوب غربی ساختمان دری جای دارد که سازه را به صحن قسمت چهارم متصل می کند.

خصوصیت های معماری مسجد تاریخانه
مسجد دامغان پلانی مستطیل صورت دارااست که به طور یک شبستان مسجد غدیر فلاحی مشهد در جهت قبله با یک ایوان مرکزی و رواقی در حوالی آن میباشد.
مسجد تاریخانه شبستان هفت دهانه داراست که دو دهانه آن در طرفین در راستای رواقها و پنج دهانه در نمای اساسی به چشم میخورد.
ستونهای مسجد تاریخانه ۳۴ عدد بوده که موقتی ۲۶ عدد آن ها ما‌نده میباشد که ۱۸ ردیف آن در شبستان اساسی واقع و سایر در نزدیکی تراس قرار دارا‌هستند.
ستونها با آجرهایی به بعدها ۷ × ۳۴ × ۳۴ سانتی متر مشابه آجرهای زمان ساسانی تاسیس شده است. فضا هر ردیف نزدیک به ۵ متر و قطر آن حدود ۱/۶ متر میباشد.
در شبستان مهم مسجد دامغان ، دهانه میانی عظیم خیس میباشد و در آن محراب و منبر قرار داشته میباشد که اکنون صرفا محل محراب آن مانده و منبر آن نزدیک به سالهای ۱۳۵۵-۱۳۵۶ ش تخریب شد‌ه‌است.
منبر مسجد دامغان، که در درون مسجد درست شده، وجه اشتراک بیشتری با منبر مسجد بابا غدیر مشهد قبطیان داراست و افزون بر آن بیشتر از خشتهای گلی یا این که چوب در آن مصرف شده میباشد.
از‌آن‌جا‌که آجر های گلی جانشین سنگ در کشور ایران باستان بوده، به راحتی می اقتدار خاطرنشان کرد که صورت سه گوش و پله دار آن منبر در تاریخانه دامغان، به عبارتی صورت تغییریافته منبر سنگی قبطیان میباشد.
در ضلع غربی شبستان مسجد تاریخانه یک درگاهی دیده میشود که به طور ورودیهای زمان ساسانی میباشد و با اعتنا به اثر ها و شواهد به دست آمده در‌این محل احتمالا ورودی به بخش شبستان زمستانی و مسقف مسجد بوده میباشد.
تراس مسجد با رواقهایی تسلط گردیده که‌این رواقها مسقف بوده و طاق آهنگی به به عبارتی صورت طاقهای شبستان داشته اند.
قوسها و تویزه های رواقهای مسجد تاریخانه بر دیوار سمت عقب آن‌ها عمود میباشد و این به عبارتی روشی میباشد که در بخش اعظمی از بناهای باستانی کشور‌ایران، به عنوان مثال در بنای تراس کرخه که احتمالا در طول اشکانیان تشکیل‌شده، به عمل رفته میباشد.
ورودی مهم مسجد دامغان از سمت ضلع شرقی بوده، اکنون به جهت حاد شدن اتاقهای روبه روی شبستان، یکی‌از ورودیهای اتاق ها برای ورودی مسجد به کارگیری میگردد.
در ضلع شرقی مسجد دامغان و همینطور در پشت شبستان پشت بندهایی تولید و گردیده‌است که منحصر پشت شبستان سابق بوده اند.
در سال ۱۳۵۴ ش، که پشت بندهای ضلع شرقی تاسیس شده، این پشت مسجد بابا قدرت مشهد بندها نیز نوسازی و ترمیم گردیده اند. در همین سال به هنگام تعمیر و تجدید بنا مسجد کف تراس و رواقها را آجرفرش کرده و کف ایوان راپایین خیس از سطح رواقها در حیث گرفته اند.
محراب مسجد تاریخانه طاق نمایی عمیق با قوسی مازه دار و پلان و مستطیل صورت دارااست.
در محراب محل منحصر ایستادن میباشد که ۵۰ سانتی متر زیر خیس از کف مسجد جای دارد.
طول این محراب ۳۳۵ و پهنا دهانه آن ۱۴۲ سانتی متر میباشد.

این نصیب از مسجد دامغان ، تا سال ۱۳۴۰ هـ.ش مخروبه بود، که به کوشش همسایه و مسجد غدیر بلوار معلم مشهد معماران محلی همانند حاج علی اصغر مرشدی احیا شد. مـسـجـد در صحنی به مساحت ۶۹۵ / ۵ متر و در ساخته شد. ایـن مسجد، به استثنای چهارستون باریک حمل کننده نورگیر که به صورت گنبد مسجدالاقصی تشکیل شده ردیف امتداد بازار قدیم شهر، ایجاد شده است.

در قسمت غرب مسجد تاریخانه ایـن صـحـن سرویس بهداشتی و وضوخانه مسجد جای‌دارد، که بوسیله یک درب ورودی به قسمت چهارم پیوند میخورد در شمال این قسمت نورگیری قرار گرفته میباشد که یکسری پنجره به بازار داراست. قسمت زنانه مسجد به طور بالکن میباشد و در قسمت شرقی قراردارد.

چهار در بلندمرتبه توسط سه پلکان صحن داخلی را بـه حـیاط مـتصـل می نماید در جنوب غربی ساختمان دری جای دارد که سازه را به صحن قسمت چهارم متصل می کند.

خصوصیت های معماری مسجد تاریخانه
مسجد دامغان پلانی مستطیل صورت دارااست که به طور یک شبستان مسجد غدیر فلاحی مشهد در جهت قبله با یک ایوان مرکزی و رواقی در حوالی آن میباشد.
مسجد تاریخانه شبستان هفت دهانه داراست که دو دهانه آن در طرفین در راستای رواقها و پنج دهانه در نمای اساسی به چشم میخورد.
ستونهای مسجد تاریخانه ۳۴ عدد بوده که موقتی ۲۶ عدد آن ها ما‌نده میباشد که ۱۸ ردیف آن در شبستان اساسی واقع و سایر در نزدیکی تراس قرار دارا‌هستند.
ستونها با آجرهایی به بعدها ۷ × ۳۴ × ۳۴ سانتی متر مشابه آجرهای زمان ساسانی تاسیس شده است. فضا هر ردیف نزدیک به ۵ متر و قطر آن حدود ۱/۶ متر میباشد.
در شبستان مهم مسجد دامغان ، دهانه میانی عظیم خیس میباشد و در آن محراب و منبر قرار داشته میباشد که اکنون صرفا محل محراب آن مانده و منبر آن نزدیک به سالهای ۱۳۵۵-۱۳۵۶ ش تخریب شد‌ه‌است.
منبر مسجد دامغان، که در درون مسجد درست شده، وجه اشتراک بیشتری با منبر مسجد بابا غدیر مشهد قبطیان داراست و افزون بر آن بیشتر از خشتهای گلی یا این که چوب در آن مصرف شده میباشد.
از‌آن‌جا‌که آجر های گلی جانشین سنگ در کشور ایران باستان بوده، به راحتی می اقتدار خاطرنشان کرد که صورت سه گوش و پله دار آن منبر در تاریخانه دامغان، به عبارتی صورت تغییریافته منبر سنگی قبطیان میباشد.
در ضلع غربی شبستان مسجد تاریخانه یک درگاهی دیده میشود که به طور ورودیهای زمان ساسانی میباشد و با اعتنا به اثر ها و شواهد به دست آمده در‌این محل احتمالا ورودی به بخش شبستان زمستانی و مسقف مسجد بوده میباشد.
تراس مسجد با رواقهایی تسلط گردیده که‌این رواقها مسقف بوده و طاق آهنگی به به عبارتی صورت طاقهای شبستان داشته اند.
قوسها و تویزه های رواقهای مسجد تاریخانه بر دیوار سمت عقب آن‌ها عمود میباشد و این به عبارتی روشی میباشد که در بخش اعظمی از بناهای باستانی کشور‌ایران، به عنوان مثال در بنای تراس کرخه که احتمالا در طول اشکانیان تشکیل‌شده، به عمل رفته میباشد.
ورودی مهم مسجد دامغان از سمت ضلع شرقی بوده، اکنون به جهت حاد شدن اتاقهای روبه روی شبستان، یکی‌از ورودیهای اتاق ها برای ورودی مسجد به کارگیری میگردد.
در ضلع شرقی مسجد دامغان و همینطور در پشت شبستان پشت بندهایی تولید و گردیده‌است که منحصر پشت شبستان سابق بوده اند.
در سال ۱۳۵۴ ش، که پشت بندهای ضلع شرقی تاسیس شده، این پشت مسجد بابا قدرت مشهد بندها نیز نوسازی و ترمیم گردیده اند. در همین سال به هنگام تعمیر و تجدید بنا مسجد کف تراس و رواقها را آجرفرش کرده و کف ایوان راپایین خیس از سطح رواقها در حیث گرفته اند.
محراب مسجد تاریخانه طاق نمایی عمیق با قوسی مازه دار و پلان و مستطیل صورت دارااست.
در محراب محل منحصر ایستادن میباشد که ۵۰ سانتی متر زیر خیس از کف مسجد جای دارد.
طول این محراب ۳۳۵ و پهنا دهانه آن ۱۴۲ سانتی متر میباشد.