آقاعلی معلم طهرانی(۱۲۳۴-۱۳۰۷ق)، مشهور به حکیم مؤسس، اولین حکیم از حکمای مدرسه فلسفی طهران و مروج فلسفه ملاصدرا میباشد. او در فلسفه از صدرالدین شیرازی تاسی میکرد، البته در بعضی مسائل فلسفی برای مثال معاد جسمانی با وی مخالفت مسجد غدیر بلوار معلم مشهد نموده است.
او دراین مورد دست به ابتکاراتی زده که منجر آوازه او به حکیم مؤسس و نیز دقت بعضی متأخران در مورد معاد جسمانی به او گردیدهاست. بدایع الحکم از مهمترین اثرها فلسفی اوست. بقیه اثر ها او به عنوان دسته مصنفات حکیم مؤسس آقا علی مدرّس طهرانی توده مسجد غدیر فلاحی مشهد گردیدهاست.
معاش
او در سال ۱۲۳۴ق در اصفهان دیده به جهان گشود. پیشوند آقا (یا این که آغا) غالباً همراه اسم اوست.[۱] آوازه او، مدرّس، زنوزی، طهرانی و حکمی ضبط گردیده است.[۲] بهرغم آنچه دارای اسم و رسم میباشد، آقاعلی در هیچیک از آثارش خویش را زنوزی یا این که مدرّس زنوزی معرفی نکرده و عنوانی که برای خویش برگزیده، آقا علی مدرّس طهرانی مسجد بابا غدیر مشهد میباشد. [۳]
آقا علی به جهت جامعیت در سنجیده و منقول به «معلم» و به باعث کمالات صوری و معنوی به «حکیم الهی» و «معلم الاساتید» آوازه یافت.[۴] او همینطور یک کدام از حکمای اربعه طهران بود که سبب ثبت و رونق مدرسه فلسفی طهران شدند.
استاد طهرانی هم علم ها نقلی و هم علم ها عقلی را درس دادن میکرد، ولی آوازه او بیشتر در علم ها عقلی بود.[۵] ظاهراً بعداز مدتی او صرفا به درس دادن حکمت پرداخته و این فرمان سبب ساز جابجایی مجلس درس وی از مدرسه های قانونی به منزلش شدهاست.[۶] البته، به نقل از کُنت دو گوبینو [یادداشت ۱][۷] این مسئله از آوازه او و اقبال شاگردان به وی مسجد بابا قدرت مشهد نکاسته میباشد.
آقا علی مدرّس در ۱۳۰۷ق. وفات یافت و در بقعه عبدالعظیم حسنی در شهر ری دفن شد.[۸]
تحصیلات
بابا آقا علی، ملا عبدالله زنوزی، فراگیر ملا علی نوری و از مروّجان فلسفۀ ملاصدرا و مؤسس حوزه فلسفی طهران بود. آقا علی در سال ۱۲۳۷ (در سه سالگی) به یار و همدم پدرش به طهران آمد و بعداز یادگرفتن مقدمات علم ها، به عنوان مثال ادبیات عرب و منطق و اصول فقه و حرف، در حلقۀ درس بابا کمپانی نمود. بعداز درگذشت پدرش در ۱۲۵۷، برای ادامۀ علم آموزی به عراق، اصفهان و قزوین رفت و نزد استادانی زیرا میرزا حسن نوری فرزند ملا علی نوری، سید رضی لاریجانی، ملا آقا قزوینی، ملا محمد جعفر لنگرودی، میرزا محمدابراهیم نقشه فروش و ملا محمد جعفر لاهیجی تلمذ کرد و آنگاه به طهران رجوع.[۹] آقا علی مدرّس نزدیک به سال ۱۲۷۰ درس دادن در علم ها سنجیده را در طهران شروع کرد؛ ابتدا در مدرسۀ قاسم خان و آنگاه در مدرسۀ سپهسالار به یاددادن فلسفه پرداخت. ظاهراً در به عبارتی روز ها نزد میرزا حسن آشتیانی به آموزش علم ها نقلی نیز درگیر بوده میباشد. [۱۰] مدرّس طهرانی به تصوف نیز میل داشته و سازه به نقل معصومعلیشاه [۱۱] به منور علیشاه (از اقطاب سلسلۀ نعمتاللهیه) دست اردت داده و به نقل از مدرّس گیلانی مرید روحانی غلامرضا شیشهگر بوده میباشد.
آقاعلی معلم طهرانی(۱۲۳۴-۱۳۰۷ق)، مشهور به حکیم مؤسس، اولین حکیم از حکمای مدرسه فلسفی طهران و مروج فلسفه ملاصدرا میباشد. او در فلسفه از صدرالدین شیرازی تاسی میکرد، البته در بعضی مسائل فلسفی برای مثال معاد جسمانی با وی مخالفت مسجد غدیر بلوار معلم مشهد نموده است.
او دراین مورد دست به ابتکاراتی زده که منجر آوازه او به حکیم مؤسس و نیز دقت بعضی متأخران در مورد معاد جسمانی به او گردیدهاست. بدایع الحکم از مهمترین اثرها فلسفی اوست. بقیه اثر ها او به عنوان دسته مصنفات حکیم مؤسس آقا علی مدرّس طهرانی توده مسجد غدیر فلاحی مشهد گردیدهاست.
معاش
او در سال ۱۲۳۴ق در اصفهان دیده به جهان گشود. پیشوند آقا (یا این که آغا) غالباً همراه اسم اوست.[۱] آوازه او، مدرّس، زنوزی، طهرانی و حکمی ضبط گردیده است.[۲] بهرغم آنچه دارای اسم و رسم میباشد، آقاعلی در هیچیک از آثارش خویش را زنوزی یا این که مدرّس زنوزی معرفی نکرده و عنوانی که برای خویش برگزیده، آقا علی مدرّس طهرانی مسجد بابا غدیر مشهد میباشد. [۳]
آقا علی به جهت جامعیت در سنجیده و منقول به «معلم» و به باعث کمالات صوری و معنوی به «حکیم الهی» و «معلم الاساتید» آوازه یافت.[۴] او همینطور یک کدام از حکمای اربعه طهران بود که سبب ثبت و رونق مدرسه فلسفی طهران شدند.
استاد طهرانی هم علم ها نقلی و هم علم ها عقلی را درس دادن میکرد، ولی آوازه او بیشتر در علم ها عقلی بود.[۵] ظاهراً بعداز مدتی او صرفا به درس دادن حکمت پرداخته و این فرمان سبب ساز جابجایی مجلس درس وی از مدرسه های قانونی به منزلش شدهاست.[۶] البته، به نقل از کُنت دو گوبینو [یادداشت ۱][۷] این مسئله از آوازه او و اقبال شاگردان به وی مسجد بابا قدرت مشهد نکاسته میباشد.
آقا علی مدرّس در ۱۳۰۷ق. وفات یافت و در بقعه عبدالعظیم حسنی در شهر ری دفن شد.[۸]
تحصیلات
بابا آقا علی، ملا عبدالله زنوزی، فراگیر ملا علی نوری و از مروّجان فلسفۀ ملاصدرا و مؤسس حوزه فلسفی طهران بود. آقا علی در سال ۱۲۳۷ (در سه سالگی) به یار و همدم پدرش به طهران آمد و بعداز یادگرفتن مقدمات علم ها، به عنوان مثال ادبیات عرب و منطق و اصول فقه و حرف، در حلقۀ درس بابا کمپانی نمود. بعداز درگذشت پدرش در ۱۲۵۷، برای ادامۀ علم آموزی به عراق، اصفهان و قزوین رفت و نزد استادانی زیرا میرزا حسن نوری فرزند ملا علی نوری، سید رضی لاریجانی، ملا آقا قزوینی، ملا محمد جعفر لنگرودی، میرزا محمدابراهیم نقشه فروش و ملا محمد جعفر لاهیجی تلمذ کرد و آنگاه به طهران رجوع.[۹] آقا علی مدرّس نزدیک به سال ۱۲۷۰ درس دادن در علم ها سنجیده را در طهران شروع کرد؛ ابتدا در مدرسۀ قاسم خان و آنگاه در مدرسۀ سپهسالار به یاددادن فلسفه پرداخت. ظاهراً در به عبارتی روز ها نزد میرزا حسن آشتیانی به آموزش علم ها نقلی نیز درگیر بوده میباشد. [۱۰] مدرّس طهرانی به تصوف نیز میل داشته و سازه به نقل معصومعلیشاه [۱۱] به منور علیشاه (از اقطاب سلسلۀ نعمتاللهیه) دست اردت داده و به نقل از مدرّس گیلانی مرید روحانی غلامرضا شیشهگر بوده میباشد.
نقش مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی