محمدحسین کشف کننده الغطاء (۱۲۹۴ ـ ۱۳۷۳ق/۱۲۵۶ ـ ۱۳۳۳ش) دانا نواندیش عراقی از خویشاوندان کشف کنندهالغطاء و مرجع تاسی در نجف بود. وی در فقه، حرف، خطابه، ادبیات عرب، فلسفه و حکمت، تعبیروتفسیر و عرفان تبحر داشت. اورا از اولیه فقیهانی دانستهاند که طرز فقه مقایسهای یا این که تطبیقی را در فقهپژوهی حوزه علمیه نجف، شروع مسجد غدیر بلوار معلم مشهد کرد.
کتاب اصل الشیعة و اصولها در معرفی و حفاظت از شیعه که با اسم دین ما به فارسی ترجمه گردیده، تاثیر کشف کنندهالغطاء میباشد. وی گرفتاریهای بیداری و وحدت اسلامی داشته، و تلاشش در معرفی شیعه و هواخواهی از آن، بیشتر برای آماده ساختن بستر تخمین و اتحاد فی مابین مذهب ها اسلامی بود. به اعتقاد بعضا وی از احیاگران دانش حرف اسلامی میباشد. کشف کننده الغطاء به حوزه اجتماع و سیاست عنایتی ویژه داشت و در نبردهای مسلحانه علیه اشغالگران انگلیسی طی پیکار اولیه جهانی کمپانی مسجد غدیر فلاحی مشهد کرد.
معاش و شخصیت
کشف کننده الغطاء در سال ۱۲۹۴ق در محله عَمّاره نجف بهعالم آمد.[۱] جعفر کشف کنندهالغطاء (متوفای ۱۲۲۸ق)، جد اوست و مشهورترین عضو بستگان کشف کننده الغطاء و از مراجع تاسی اوایل قرن سیزدهم قمری در عالم تشیع بوده که اکثری از فرزندان و نوادگان او از پژوهشگران و مجتهدان عراق به شمار میایند.[۲] علی کشف کننده ا لغطا (متوفی ۱۳۲۰ق)، بابا محمدحسین[۳] و روضه خوان احمد(متوفی ۱۳۴۴ق) برادرش نیز از مراجع تاسی مسجد بابا غدیر مشهد بودهاند.[۴]
کشف کننده الغطاء در ۱۸ ذیالقعده ۱۳۷۳ق در کرند کرمانشاه درگذشت.[۵] پیکر اورا به نجف منتقل کردند و لاشهاش تا آرامستان وادی السلام تشییع شد. عشقمندان به وی، در شهرهای متفاوت عراق، جمهوری اسلامی ایران، پاکستان، لبنان و بخش اعظمی از کشورهای مسلمان مراسم یادبودی برایش برپا کردند.[۶] تولیت مکتب علمیه «معتمد» با پیشینه یک قرن بر ذمه خویشاوندان کشف کننده الغطا بود. این جای که وقتی رونقی چشمگیر داشت به گذر زمان مجال رو به فساد بنیان؛ البته محمدحسین کشف کننده الغطاء آن را نوسازی کرد و رونقی نو بدان داد.[۷] کتابخانه مکتب کشف کننده الغطا از کتابخانههای گران قدر نجف بود که کتابهای خطی کمیابی در آن مسجد بابا قدرت مشهد وجود داشت.[۸]
خُلق و اخلاق کشف کننده الغطاء را بسیار ستودهاند. باوجود مراجعات بخش اعظمی که از نقاط متعدد به وی داشتند و طومارهای فراوانی که از سوی عموم و مقامات مذهبی و اجتماعی به دستش می سید، از فعال سازی دفتر کار و استعمال سایرافراد در کارها فردی خود خودداری میکرد. وی طومارها را خویش جواب میاعطا کرد و گاه پایین به عبارتی کاغذی که به دستش می سید، جواب را مینوشت و برگه را بازمیگرداند. کشف کننده الغطاء از موقعیت طلاب و شاگردان خویش نیز غافل عدم وجود و توانست برای طلاب مکتب، معافیت تحصیلی بگیرد.[۹]
علم آموزی علم ها شرعی
محمد حسین در ۱۰سالگی وارد حوزه علمیه نجف شد و در کنار علم آموزی علم ها حوزوی به پژوهش ادبیات عرب پرداخت. ۱۵ساله بود که کتاب العبقات العنبریه را درباره قبیله خویش نوشت.[۱۰] در ۱۸سالگی به درس بیرون فقه و اصول، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و آخوند خراسانی خط مش یافت.
وی در کنار فقه، اصول و تعبیروتفسیر، فلسفه و عرفان را نیز نزد اساتید یادگرفت.[۱۱] برخی از دانشمندان براین باورند که در کنار آوازه بُعد سياسى و فقهى، محمد حسين كاشف الغطاء و داشتن تقلید کننده، ادبيات قسمت عظيمى از شخصيت شيخ را تشكيل داده میباشد. [۱۲][یادداشت ۱]
استادان
سالها نزد استادان حوزه علمیه نجف مانند محمدحسن مامقانی، مصطفی تبریزی، محمدباقر اصطهباناتی، احمد شیرازی، علیمحمد نجفآبادی، ملا علیاصغر مازندرانی، آقا رضا همدانی، محمدتقی شیرازی و میرزا حسین نوری به شاگردی پرداخت.[۱۳] بیان کننده درین در میان، کشف کننده الغطاء عشق و علاقه ویژهای به محدث نوری داشته و زیر تأثیر معنوی وی بوده میباشد.[۱۴]
کشف کننده الغطاء یکسری زمان در درس بیرون فقه و اصول سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و آخوند خراسانی کمپانی کرد[۱۵] تا توانست به اجتهاد دست یابد. او شرحی چهار جلدی بر کتاب العروة الوثقی نوشته سید محمدکاظم طباطبایی یزدی نگاشت که احتمالاً اول شرحی میباشد که بر این کتاب نوشتهاند.[۱۶]
شاگردان
سید محسن حکیم، محمدجواد مغنیه ناصر مکارم شیرازی، ابوالقاسم گرجی[۱۷] و سید محمدعلی حاکم طباطبایی امام آدینه تبریز و محمدعلی معلم افغانی از شاگردان اویند.[مستلزم منبع]
مرجعیت
کشف کننده الغطاء مرجعیت عام نداشت. وی بعداز درگذشت برادرش احمد آل کشف کننده الغطا و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، با وجود مرجعیت عام سید ابوالحسن اصفهانی، گزینه برگشت برخی شیعهها در هند، جمهوری اسلامی ایران، افغانستان، مسقط، و نیز عشایر عراق بود.[مستلزم منبع]
محمدحسین کشف کننده الغطاء (۱۲۹۴ ـ ۱۳۷۳ق/۱۲۵۶ ـ ۱۳۳۳ش) دانا نواندیش عراقی از خویشاوندان کشف کنندهالغطاء و مرجع تاسی در نجف بود. وی در فقه، حرف، خطابه، ادبیات عرب، فلسفه و حکمت، تعبیروتفسیر و عرفان تبحر داشت. اورا از اولیه فقیهانی دانستهاند که طرز فقه مقایسهای یا این که تطبیقی را در فقهپژوهی حوزه علمیه نجف، شروع مسجد غدیر بلوار معلم مشهد کرد.
کتاب اصل الشیعة و اصولها در معرفی و حفاظت از شیعه که با اسم دین ما به فارسی ترجمه گردیده، تاثیر کشف کنندهالغطاء میباشد. وی گرفتاریهای بیداری و وحدت اسلامی داشته، و تلاشش در معرفی شیعه و هواخواهی از آن، بیشتر برای آماده ساختن بستر تخمین و اتحاد فی مابین مذهب ها اسلامی بود. به اعتقاد بعضا وی از احیاگران دانش حرف اسلامی میباشد. کشف کننده الغطاء به حوزه اجتماع و سیاست عنایتی ویژه داشت و در نبردهای مسلحانه علیه اشغالگران انگلیسی طی پیکار اولیه جهانی کمپانی مسجد غدیر فلاحی مشهد کرد.
معاش و شخصیت
کشف کننده الغطاء در سال ۱۲۹۴ق در محله عَمّاره نجف بهعالم آمد.[۱] جعفر کشف کنندهالغطاء (متوفای ۱۲۲۸ق)، جد اوست و مشهورترین عضو بستگان کشف کننده الغطاء و از مراجع تاسی اوایل قرن سیزدهم قمری در عالم تشیع بوده که اکثری از فرزندان و نوادگان او از پژوهشگران و مجتهدان عراق به شمار میایند.[۲] علی کشف کننده ا لغطا (متوفی ۱۳۲۰ق)، بابا محمدحسین[۳] و روضه خوان احمد(متوفی ۱۳۴۴ق) برادرش نیز از مراجع تاسی مسجد بابا غدیر مشهد بودهاند.[۴]
کشف کننده الغطاء در ۱۸ ذیالقعده ۱۳۷۳ق در کرند کرمانشاه درگذشت.[۵] پیکر اورا به نجف منتقل کردند و لاشهاش تا آرامستان وادی السلام تشییع شد. عشقمندان به وی، در شهرهای متفاوت عراق، جمهوری اسلامی ایران، پاکستان، لبنان و بخش اعظمی از کشورهای مسلمان مراسم یادبودی برایش برپا کردند.[۶] تولیت مکتب علمیه «معتمد» با پیشینه یک قرن بر ذمه خویشاوندان کشف کننده الغطا بود. این جای که وقتی رونقی چشمگیر داشت به گذر زمان مجال رو به فساد بنیان؛ البته محمدحسین کشف کننده الغطاء آن را نوسازی کرد و رونقی نو بدان داد.[۷] کتابخانه مکتب کشف کننده الغطا از کتابخانههای گران قدر نجف بود که کتابهای خطی کمیابی در آن مسجد بابا قدرت مشهد وجود داشت.[۸]
خُلق و اخلاق کشف کننده الغطاء را بسیار ستودهاند. باوجود مراجعات بخش اعظمی که از نقاط متعدد به وی داشتند و طومارهای فراوانی که از سوی عموم و مقامات مذهبی و اجتماعی به دستش می سید، از فعال سازی دفتر کار و استعمال سایرافراد در کارها فردی خود خودداری میکرد. وی طومارها را خویش جواب میاعطا کرد و گاه پایین به عبارتی کاغذی که به دستش می سید، جواب را مینوشت و برگه را بازمیگرداند. کشف کننده الغطاء از موقعیت طلاب و شاگردان خویش نیز غافل عدم وجود و توانست برای طلاب مکتب، معافیت تحصیلی بگیرد.[۹]
علم آموزی علم ها شرعی
محمد حسین در ۱۰سالگی وارد حوزه علمیه نجف شد و در کنار علم آموزی علم ها حوزوی به پژوهش ادبیات عرب پرداخت. ۱۵ساله بود که کتاب العبقات العنبریه را درباره قبیله خویش نوشت.[۱۰] در ۱۸سالگی به درس بیرون فقه و اصول، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و آخوند خراسانی خط مش یافت.
وی در کنار فقه، اصول و تعبیروتفسیر، فلسفه و عرفان را نیز نزد اساتید یادگرفت.[۱۱] برخی از دانشمندان براین باورند که در کنار آوازه بُعد سياسى و فقهى، محمد حسين كاشف الغطاء و داشتن تقلید کننده، ادبيات قسمت عظيمى از شخصيت شيخ را تشكيل داده میباشد. [۱۲][یادداشت ۱]
استادان
سالها نزد استادان حوزه علمیه نجف مانند محمدحسن مامقانی، مصطفی تبریزی، محمدباقر اصطهباناتی، احمد شیرازی، علیمحمد نجفآبادی، ملا علیاصغر مازندرانی، آقا رضا همدانی، محمدتقی شیرازی و میرزا حسین نوری به شاگردی پرداخت.[۱۳] بیان کننده درین در میان، کشف کننده الغطاء عشق و علاقه ویژهای به محدث نوری داشته و زیر تأثیر معنوی وی بوده میباشد.[۱۴]
کشف کننده الغطاء یکسری زمان در درس بیرون فقه و اصول سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و آخوند خراسانی کمپانی کرد[۱۵] تا توانست به اجتهاد دست یابد. او شرحی چهار جلدی بر کتاب العروة الوثقی نوشته سید محمدکاظم طباطبایی یزدی نگاشت که احتمالاً اول شرحی میباشد که بر این کتاب نوشتهاند.[۱۶]
شاگردان
سید محسن حکیم، محمدجواد مغنیه ناصر مکارم شیرازی، ابوالقاسم گرجی[۱۷] و سید محمدعلی حاکم طباطبایی امام آدینه تبریز و محمدعلی معلم افغانی از شاگردان اویند.[مستلزم منبع]
مرجعیت
کشف کننده الغطاء مرجعیت عام نداشت. وی بعداز درگذشت برادرش احمد آل کشف کننده الغطا و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، با وجود مرجعیت عام سید ابوالحسن اصفهانی، گزینه برگشت برخی شیعهها در هند، جمهوری اسلامی ایران، افغانستان، مسقط، و نیز عشایر عراق بود.[مستلزم منبع]
نقش مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی