مذهب ها چهارگانه اهل سنت اشاره به چهار مذهب شرعی حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی میباشد که هر یک از مسلمانها سنی در مسائل شرعی در پی یکی این مذهبها می باشند. مذهب حنفی رهروان ابوحنیفه، مالکی رهروان صاحب بن انس، شافعی رهروان محمد بن ادریس شافعی و حنبلی رهروان احمد بن حنبل می باشند. این مذهبها در قرن دوم و سوم هجری به وجود مسجد غدیر بلوار معلم مشهد آمدند.
در عصر تابعان، یعنی بعداز رسول و صحابه او، مذهبها گوناگون فقاهتی به وجود آمد که در اکثری از اصول، طرزهای استنباط و نظرها فقاهتی اختلاف داشتند. مشکلاتی کهاین اختلافها پدید آورد منجر شد در قرن هفتم هجری، حاکمی با اسم بَیبَرس بُندُقداری(درگذشت:۶۷۶ق) که بر مصر و شام حکومت میکرد، چهار مذهب حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی را مذهبها قانونی قرار دهد و در قاهره چهار حاکم از این مذهب ها منصوب نماید. این کار خیلی زود در شهرهای دیگر نیز ایفا شد. حکومت خلال دفاع از چهار مذهب دینی، محدودیتهایی برای دیگر مذهب ها قرار بخشید؛ شهید شدن دادن در دادگاه، سخنرانی، امامت جماعت، درس دادن و... محصور به عده ای از مذهبها چهارگانه شوید و در فیض، مذهبها دیگر به بیماری آلزایمر امانت گردیده و رهروان خویش را از مسجد غدیر فلاحی مشهد دست دادند.
بعداز ثبت مذهبها چهارگانه فی مابین مردم اهل سنت، باب اجتهاد دربین آن ها بسته شد و اشخاص سنیمذهب فقط میتوانستند از مذهبها چهارگانه تبعیت نمایند. این طریقه بوسیله ابن تیمیه و رهروان سَلَفی وی گزینه عیب گیری قرار گرفت و آنها بر مفتوح بودن باب اجتهاد تاکید مسجد بابا غدیر مشهد ورزیدند.
مذهبها دینی اهل سنت
اهل سنت از حدود قرن هفتم[۱] تا بعدازظهر حاضر به دنبال چهار مذهب دینی بوده[۲] و معتقدند هر مسلمانی بایستی در احکام فقاهتی به یکیاز مذهب ها چهارگانه ملتزم بوده و از آنان تاسی مسجد بابا قدرت مشهد نماید.[۳]
فقهای چهارگانه اهل سنت
ابوحنیفه
صاحب بن انس
محمد بن ادریس شافعی
احمد بن حنبل
مذهب حنفی
نوشتهعلمیٔ مهم: مذهب حنفی
مذهب رهروان فقاهتی ابوحنیفه (۸۰-۱۵۰ق) میباشد.[۴] ابوحنیفه امام اهل رأی بوده میباشد.[۴] وی با وجود پافشاری و تأکید بر احکام تعبدی و سنت نبوی، خبرها و احادیث غیرقطعی را برای فتوا دادن کافی نمیدانست.[۵]
مذهب مالکی
نوشتهیعلمیٔ اساسی: مذهب مالکی
مذهب رهروان دینی صاحب و مالک بن انس (۹۳-۱۷۹ق) میباشد.[۶] صاحب در استنباط احکام به کتاب، سنت، فعالیت اهل مدینه، مصالح مرسله، پیمان صحابه و استحسان فعالیت میکرد.[۶] فقه مالکی نماینده فقه حدیثگرای مدینه دانسته میگردد که پایبندی بخش اعظمی به ظاهر قرآن دارااست.[۷]
مذهب شافعی
نوشتهیعلمیٔ مهم: مذهب شافعی
مذهب رهروان محمد بن ادریس شافعی (۱۵۰-۲۰۴ق) میباشد. فقه شافعی بر اساس حدیث سازه گردیده بود، به گونه ای که بعضی فقه شافعی را شرعی حدیثمدار دانستهاند.[۸] شافعی از بعضا نحوههای اصحاب رأی نیز به کارگیری میکرد و توانست در وسط این دو نحوه قرار گیرد.[۹] شیعه ها عموماً رهروان مذهب شافعی را به شیعه امامیه مجاورتخیس می دانند.[۱۰]
مذهب حنبلی
نوشتهیعلمیٔ اساسی: مذهب حنبلی
مذهب رهروان احمد بن حنبل (۱۶۴-۲۴۱ق) میباشد. احمد در ادامه فقه حدیثی بود[۱۱] و از رأی و قیاس دوری میکرد.[۱۲] فقه حنبلی بیشتراز مذهبها دیگر به ظواهر روایات و اقوال صحابه تمایل داشت و نماینده شاخص درنگ حدیثگرا در فقه اهل سنت میباشد.[۱۱]
مذهب ها چهارگانه اهل سنت اشاره به چهار مذهب شرعی حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی میباشد که هر یک از مسلمانها سنی در مسائل شرعی در پی یکی این مذهبها می باشند. مذهب حنفی رهروان ابوحنیفه، مالکی رهروان صاحب بن انس، شافعی رهروان محمد بن ادریس شافعی و حنبلی رهروان احمد بن حنبل می باشند. این مذهبها در قرن دوم و سوم هجری به وجود مسجد غدیر بلوار معلم مشهد آمدند.
در عصر تابعان، یعنی بعداز رسول و صحابه او، مذهبها گوناگون فقاهتی به وجود آمد که در اکثری از اصول، طرزهای استنباط و نظرها فقاهتی اختلاف داشتند. مشکلاتی کهاین اختلافها پدید آورد منجر شد در قرن هفتم هجری، حاکمی با اسم بَیبَرس بُندُقداری(درگذشت:۶۷۶ق) که بر مصر و شام حکومت میکرد، چهار مذهب حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی را مذهبها قانونی قرار دهد و در قاهره چهار حاکم از این مذهب ها منصوب نماید. این کار خیلی زود در شهرهای دیگر نیز ایفا شد. حکومت خلال دفاع از چهار مذهب دینی، محدودیتهایی برای دیگر مذهب ها قرار بخشید؛ شهید شدن دادن در دادگاه، سخنرانی، امامت جماعت، درس دادن و... محصور به عده ای از مذهبها چهارگانه شوید و در فیض، مذهبها دیگر به بیماری آلزایمر امانت گردیده و رهروان خویش را از مسجد غدیر فلاحی مشهد دست دادند.
بعداز ثبت مذهبها چهارگانه فی مابین مردم اهل سنت، باب اجتهاد دربین آن ها بسته شد و اشخاص سنیمذهب فقط میتوانستند از مذهبها چهارگانه تبعیت نمایند. این طریقه بوسیله ابن تیمیه و رهروان سَلَفی وی گزینه عیب گیری قرار گرفت و آنها بر مفتوح بودن باب اجتهاد تاکید مسجد بابا غدیر مشهد ورزیدند.
مذهبها دینی اهل سنت
اهل سنت از حدود قرن هفتم[۱] تا بعدازظهر حاضر به دنبال چهار مذهب دینی بوده[۲] و معتقدند هر مسلمانی بایستی در احکام فقاهتی به یکیاز مذهب ها چهارگانه ملتزم بوده و از آنان تاسی مسجد بابا قدرت مشهد نماید.[۳]
فقهای چهارگانه اهل سنت
ابوحنیفه
صاحب بن انس
محمد بن ادریس شافعی
احمد بن حنبل
مذهب حنفی
نوشتهعلمیٔ مهم: مذهب حنفی
مذهب رهروان فقاهتی ابوحنیفه (۸۰-۱۵۰ق) میباشد.[۴] ابوحنیفه امام اهل رأی بوده میباشد.[۴] وی با وجود پافشاری و تأکید بر احکام تعبدی و سنت نبوی، خبرها و احادیث غیرقطعی را برای فتوا دادن کافی نمیدانست.[۵]
مذهب مالکی
نوشتهیعلمیٔ اساسی: مذهب مالکی
مذهب رهروان دینی صاحب و مالک بن انس (۹۳-۱۷۹ق) میباشد.[۶] صاحب در استنباط احکام به کتاب، سنت، فعالیت اهل مدینه، مصالح مرسله، پیمان صحابه و استحسان فعالیت میکرد.[۶] فقه مالکی نماینده فقه حدیثگرای مدینه دانسته میگردد که پایبندی بخش اعظمی به ظاهر قرآن دارااست.[۷]
مذهب شافعی
نوشتهیعلمیٔ مهم: مذهب شافعی
مذهب رهروان محمد بن ادریس شافعی (۱۵۰-۲۰۴ق) میباشد. فقه شافعی بر اساس حدیث سازه گردیده بود، به گونه ای که بعضی فقه شافعی را شرعی حدیثمدار دانستهاند.[۸] شافعی از بعضا نحوههای اصحاب رأی نیز به کارگیری میکرد و توانست در وسط این دو نحوه قرار گیرد.[۹] شیعه ها عموماً رهروان مذهب شافعی را به شیعه امامیه مجاورتخیس می دانند.[۱۰]
مذهب حنبلی
نوشتهیعلمیٔ اساسی: مذهب حنبلی
مذهب رهروان احمد بن حنبل (۱۶۴-۲۴۱ق) میباشد. احمد در ادامه فقه حدیثی بود[۱۱] و از رأی و قیاس دوری میکرد.[۱۲] فقه حنبلی بیشتراز مذهبها دیگر به ظواهر روایات و اقوال صحابه تمایل داشت و نماینده شاخص درنگ حدیثگرا در فقه اهل سنت میباشد.[۱۱]
نقش مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی