گنج طلحه
هنگامی طلحه کشته شد، گنج اکثری بر مکان گذاشت. بها غلات طلحه در عراق در میان چهارصد تا پانصد هزار درهم و درآمد روزمره او از غلات عراق حدود هزار درهم بود. همینطور بها غلات او در سراة حدود ده هزار دینار بود. همینطور نقل میباشد که قیمت ارثیه مانده از او از زمین و دام و اموال و پول انتقاد (درهم و دینار) سی میلیون درهم بوده میباشد. دو میلیون و دویست هزار درهم و دویست هزار دینار انتقاد باقی گذاشت و سایر به طور زمین و دام و متاع بود. همینطور گفته شده وقتی که طلحة بن عبید الله کشته شد در اختیار بانکدارش دو میلیون و دویست هزار درهم پول عیب گیری بود و نخلستانها و دیگر اموالش را به سی میلیون درهم آنالیز کردند. در نقلی دیگر آمده میباشد که از طلحة بن عبید الله یکصد پوست گاو نر انباشته از زر که در هرکدام سیصد رطل طلا و جواهرات بود، باقی مسجد غدیر بلوار معلم مشهد ماند.[۵۱]
منزلت نزد اهل سنت
طلحه نزد اهل سنت از رده والایی برخورداراست و او را یک کدام از عشره مبشره، ی
عنی ده نفری که بوسیله فرستاده(ص) بشارت به فردوس داده شدند، میدانند. او دارنده صفاتی مثلا طلحه الخیر و طلحه فیاض میباشد و یکی بیست صحابه دارنده فتوا دانسته گردیده است. او برای مثال راویان گران قدر از نبی(ص) میباشد که افرادی مانند پسرانش: یحیی و موسی، قیس بن ابوحازم، ابوسلمه بن عبدالرحمن و صاحب بن ابوعامر از او ماجرا میکردند.[۵۲] همینطور طلحه را در کنار حمزه بن عبدالمطلب، جعفر بن ابیطالب، علی(ع)، ابوبکر، قدمت بن خطاب، ابوعبیده جراح، عثمان بن عفان، عثمان بن مظعون، عبدالرحمن بن عوف، سعد بن ابی وقاص و زبیر بن عوام، از دوازده حواری نبی(ص) به شمار مسجد غدیر فلاحی مشهد میاورند.[۵۳]
ولی آنگاه (از ثنا و ثناى الهى) شما مىدانيد- هر یکسری كتمان كنيد- كه اینجانب در پی عموم نرفتم؛ آن ها به سراغ اینجانب آمدند و اینجانب دست بيعت به سوى آنها نگشودم تا آنها با سماجت با اینجانب بيعت كردند و شما دو نفر از كسانى بوديد كه به سراغ اینجانب آمديد و با اینجانب بيعت كرديد. عده عموم به دلیل اجبار و سلطه يا محصول دنيا با اینجانب بيعت نكردند. (بنابراين از دو اکنون بیرون نيست) در صورتی شما از روى ميل و میل با اینجانب بيعت كردهايد (بيعتشكنى شما حرام بوده) بايد گشوده گرديد و بلافاصلهً در پيشگاه معبود توبه كنيد و در صورتیکه بيعت شما از روى اكراه و نارضايى بوده منش را براى اینجانب نسبت به خویش بازايد، زيرا ظاهرا اظهار اطاعت كرديد و در دل، قصد مسجد بابا غدیر مشهد عصيان اشتيد
(زيرا رویکرد منافقان را پيموديد و اين حركت منافقانه مستوجب عقوبت میباشد). به جان خودم قسم و سوگند شما از ساير مهاجران سزاوارتر به تقيه و كتمان عقيده نبودهايد (هيچ كس در آن روز بدون چاره به چنين چيزى عدم وجود مخصوصاً شما كه از قدرتمندان صحابه بوديد) بنابراين هرگاه از استارت، كنارهگيرى از بيعت كرده بوديد كار شما راحتخیس بود تا اينكه ابتدا بيعت كنيد و آن گاه (به عذروبهانهاى) راز گشوده زنيد. شما چنين پنداشتهايد (و به لاف تبليغ كردهايد) كه اینجانب قتل کننده عثمانم. بياييد ميان اینجانب و شما كسانى حكم كنند كه اكنون در مدينهاند؛ خیر به طرفدارى اینجانب برخاستهاند خیر به طرفدارى مسجد بابا قدرت مشهد شما، آ
نگاه هركس به اندازه جرمى كه در اين رخداد داشته محكوم و موظف خواهد شد. اى دو پيرمرد كهنسال! (كه خویش را از پيشگامان و شيوخ اسلام مىدانيد و آفتاب عمرتان بر لب بام میباشد) از عقيده خویش برگرديد (و تجديد بيعت كنيد يا لااقل دست از حریقافروزى نبرد برداريد و به كنارى رويد) زيرا الان اصلیترين چيزى كه دامان شمارا مىگيرد سرافكندگى و ننگ و عار میباشد (آن هم به عقيده شما) ولى ادامه اين روش هم سبب ساز ننگ (شكست در نبرد) میباشد و هم حریق دوزخ وجهنم! والسلام».
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۱، ص۱۵۹-۱۶۰.
گنج طلحه
هنگامی طلحه کشته شد، گنج اکثری بر مکان گذاشت. بها غلات طلحه در عراق در میان چهارصد تا پانصد هزار درهم و درآمد روزمره او از غلات عراق حدود هزار درهم بود. همینطور بها غلات او در سراة حدود ده هزار دینار بود. همینطور نقل میباشد که قیمت ارثیه مانده از او از زمین و دام و اموال و پول انتقاد (درهم و دینار) سی میلیون درهم بوده میباشد. دو میلیون و دویست هزار درهم و دویست هزار دینار انتقاد باقی گذاشت و سایر به طور زمین و دام و متاع بود. همینطور گفته شده وقتی که طلحة بن عبید الله کشته شد در اختیار بانکدارش دو میلیون و دویست هزار درهم پول عیب گیری بود و نخلستانها و دیگر اموالش را به سی میلیون درهم آنالیز کردند. در نقلی دیگر آمده میباشد که از طلحة بن عبید الله یکصد پوست گاو نر انباشته از زر که در هرکدام سیصد رطل طلا و جواهرات بود، باقی مسجد غدیر بلوار معلم مشهد ماند.[۵۱]
منزلت نزد اهل سنت
طلحه نزد اهل سنت از رده والایی برخورداراست و او را یک کدام از عشره مبشره، ی
عنی ده نفری که بوسیله فرستاده(ص) بشارت به فردوس داده شدند، میدانند. او دارنده صفاتی مثلا طلحه الخیر و طلحه فیاض میباشد و یکی بیست صحابه دارنده فتوا دانسته گردیده است. او برای مثال راویان گران قدر از نبی(ص) میباشد که افرادی مانند پسرانش: یحیی و موسی، قیس بن ابوحازم، ابوسلمه بن عبدالرحمن و صاحب بن ابوعامر از او ماجرا میکردند.[۵۲] همینطور طلحه را در کنار حمزه بن عبدالمطلب، جعفر بن ابیطالب، علی(ع)، ابوبکر، قدمت بن خطاب، ابوعبیده جراح، عثمان بن عفان، عثمان بن مظعون، عبدالرحمن بن عوف، سعد بن ابی وقاص و زبیر بن عوام، از دوازده حواری نبی(ص) به شمار مسجد غدیر فلاحی مشهد میاورند.[۵۳]
ولی آنگاه (از ثنا و ثناى الهى) شما مىدانيد- هر یکسری كتمان كنيد- كه اینجانب در پی عموم نرفتم؛ آن ها به سراغ اینجانب آمدند و اینجانب دست بيعت به سوى آنها نگشودم تا آنها با سماجت با اینجانب بيعت كردند و شما دو نفر از كسانى بوديد كه به سراغ اینجانب آمديد و با اینجانب بيعت كرديد. عده عموم به دلیل اجبار و سلطه يا محصول دنيا با اینجانب بيعت نكردند. (بنابراين از دو اکنون بیرون نيست) در صورتی شما از روى ميل و میل با اینجانب بيعت كردهايد (بيعتشكنى شما حرام بوده) بايد گشوده گرديد و بلافاصلهً در پيشگاه معبود توبه كنيد و در صورتیکه بيعت شما از روى اكراه و نارضايى بوده منش را براى اینجانب نسبت به خویش بازايد، زيرا ظاهرا اظهار اطاعت كرديد و در دل، قصد مسجد بابا غدیر مشهد عصيان اشتيد
(زيرا رویکرد منافقان را پيموديد و اين حركت منافقانه مستوجب عقوبت میباشد). به جان خودم قسم و سوگند شما از ساير مهاجران سزاوارتر به تقيه و كتمان عقيده نبودهايد (هيچ كس در آن روز بدون چاره به چنين چيزى عدم وجود مخصوصاً شما كه از قدرتمندان صحابه بوديد) بنابراين هرگاه از استارت، كنارهگيرى از بيعت كرده بوديد كار شما راحتخیس بود تا اينكه ابتدا بيعت كنيد و آن گاه (به عذروبهانهاى) راز گشوده زنيد. شما چنين پنداشتهايد (و به لاف تبليغ كردهايد) كه اینجانب قتل کننده عثمانم. بياييد ميان اینجانب و شما كسانى حكم كنند كه اكنون در مدينهاند؛ خیر به طرفدارى اینجانب برخاستهاند خیر به طرفدارى مسجد بابا قدرت مشهد شما، آ
نگاه هركس به اندازه جرمى كه در اين رخداد داشته محكوم و موظف خواهد شد. اى دو پيرمرد كهنسال! (كه خویش را از پيشگامان و شيوخ اسلام مىدانيد و آفتاب عمرتان بر لب بام میباشد) از عقيده خویش برگرديد (و تجديد بيعت كنيد يا لااقل دست از حریقافروزى نبرد برداريد و به كنارى رويد) زيرا الان اصلیترين چيزى كه دامان شمارا مىگيرد سرافكندگى و ننگ و عار میباشد (آن هم به عقيده شما) ولى ادامه اين روش هم سبب ساز ننگ (شكست در نبرد) میباشد و هم حریق دوزخ وجهنم! والسلام».
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۱، ص۱۵۹-۱۶۰.
نقش مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی