زنوزق اسم روستایی در استان آذربایجان شرقی و در حوالی شهر زنوز است. با پشت رمز گذاشتن شهر تبریز، در میانه مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد جاده شهر زنوز، گلشنهای رنگارنگی خودنمایی مینمایند و کمی آن طرفخیس روستای سرخ رنگی خودش را از فی مابین گلشنها نشانه آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میدهد. درختان سپیدار در کنار روستا قد دانش کرده و گویی آن را به محاصره خود درآوردهاند. آنچه لذت قرار به دست آوردن درین محیط را چند موازی مینماید سنگفرش تروتمیز و منظمی میباشد که شمارا به گشتوگذار میان روستای زنوزق دعوت مینماید. با نگاهی زود گذر رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد به روستا، متوجه منزلهایی می شوید که از ذیل تا بالا پیش رفته و پلهپله شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد رو به آبیرنگ اسمان ساخته گردیدهاند. آنچه پیش روی شماست وسیع ترین روستای پلهپله جمهوری اسلامی ایران است که فیس ماسوله گیلان را در ذهنتان تداعی مینماید و به جهت سرخی منزلهایش، به ابیانه اصفهان همانندی دارااست. زنوزق به خیال همین ساختار و رنگش به ماسوله سرخ مشهور میباشد. کوههای شاه سنجر از شرق، روستای درق از غرب و شهر زنوز از جنوب غرب و کوهها از شمال روستا، آن را محصور کردهاند. برهان نامگذاری روستا اسم زنوزق در صدر «زنوز داغ» و ترکیبی از «زنوز» و «داغ» بوده می باشد. «زنوز» ترکیبی از «زن» در معنای شهر و «اوز» در معنای چشمهها هست؛ یعنی شهر چشمهساران. این روستا در کوهپایههای کوهی با اسم قلعه جای دارد و از اینرو کلمه و واژه «داغ» به معنای کوهستانی را به آن افزودهاند. بدین ترتیب اسم این روستا به معنای «زنوز کوهستانی» است و به گذر زمان زمان به صورتهای عامیانهتری همانند زنوزاغ، زنوزاخ و زنوزق تلفظ گردیدهاست. گشت و گذار در روستا: گام زدن در روستا و دیدن جلوههای آن در حال حاضر و هوایی خاص دارااست. منزلهای سرخ درین روستا بر دوش یکدیگر سوار گردیده و تا بالاترین نقطه ادامه دارا هستند و بافت متراکم روستا تحت عنوان راهی برای محافظت امنیت و غربت از خطرها برای ساکنانش شناخته میشود. تمامی مسیرهای روستا سنگفرش میباشند و بخشهایی از آن ساباط (معبر سرپوشیده) دارد. در گذر از مسیرهای پلکانی و لبریز شیب، دیدهتان به پنجرههای منزلها می افتد که با رنگهای آبیرنگ، سبز و قرمزآمیزی گردیدهاند. منزلهای کهن با استفاده از مصالح مستقر همانند چوب، آجر، گل و سنگ تشکیل شده؛ البته در ایجاد کرد منزلهای نو خشت، سیمان و آهن نیز رویکرد پیدا کردهاند. اتاق، دهلیز، آشپزخانه، انبار، آغل، دالان، توالت و حیاط فضاهایی میباشد که دراین منزلها به چشم میخورد و فضاهای جانور در منزلها حکایت از رشته مالک آنها داراست. تماشای پشت بامهای خوشمزه: درصورتی که در فصل تابستان گذرتان به زنوزق بیفتد سینی یا این که طبقهای والا چوبی به رنگ نارنجی رنگ بر روی پشتبامها اعتنا شمارا جلب مینماید. این طبقهای رنگین قصه خوشمزهای را برای شما قصه مینمایند. فصلتابستان فصل جلوهگری زردآلوهای رسیده بر درختان روستاست و رسیده شدن زردآلوها وصال زمان کم آب کردن میوهها و اصلاح کردن صفحه را به ساکنان خبر میدهد. شاید وجود این کاغذهای لذیذ کافی باشد تا زنوزق را تحت عنوان روستایی با پشت بامهای خوشمزه بر رمز لهجهها بیاندازد.
زنوزق اسم روستایی در استان آذربایجان شرقی و در حوالی شهر زنوز است. با پشت رمز گذاشتن شهر تبریز، در میانه مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد جاده شهر زنوز، گلشنهای رنگارنگی خودنمایی مینمایند و کمی آن طرفخیس روستای سرخ رنگی خودش را از فی مابین گلشنها نشانه آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میدهد. درختان سپیدار در کنار روستا قد دانش کرده و گویی آن را به محاصره خود درآوردهاند. آنچه لذت قرار به دست آوردن درین محیط را چند موازی مینماید سنگفرش تروتمیز و منظمی میباشد که شمارا به گشتوگذار میان روستای زنوزق دعوت مینماید. با نگاهی زود گذر رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد به روستا، متوجه منزلهایی می شوید که از ذیل تا بالا پیش رفته و پلهپله شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد رو به آبیرنگ اسمان ساخته گردیدهاند. آنچه پیش روی شماست وسیع ترین روستای پلهپله جمهوری اسلامی ایران است که فیس ماسوله گیلان را در ذهنتان تداعی مینماید و به جهت سرخی منزلهایش، به ابیانه اصفهان همانندی دارااست. زنوزق به خیال همین ساختار و رنگش به ماسوله سرخ مشهور میباشد. کوههای شاه سنجر از شرق، روستای درق از غرب و شهر زنوز از جنوب غرب و کوهها از شمال روستا، آن را محصور کردهاند. برهان نامگذاری روستا اسم زنوزق در صدر «زنوز داغ» و ترکیبی از «زنوز» و «داغ» بوده می باشد. «زنوز» ترکیبی از «زن» در معنای شهر و «اوز» در معنای چشمهها هست؛ یعنی شهر چشمهساران. این روستا در کوهپایههای کوهی با اسم قلعه جای دارد و از اینرو کلمه و واژه «داغ» به معنای کوهستانی را به آن افزودهاند. بدین ترتیب اسم این روستا به معنای «زنوز کوهستانی» است و به گذر زمان زمان به صورتهای عامیانهتری همانند زنوزاغ، زنوزاخ و زنوزق تلفظ گردیدهاست. گشت و گذار در روستا: گام زدن در روستا و دیدن جلوههای آن در حال حاضر و هوایی خاص دارااست. منزلهای سرخ درین روستا بر دوش یکدیگر سوار گردیده و تا بالاترین نقطه ادامه دارا هستند و بافت متراکم روستا تحت عنوان راهی برای محافظت امنیت و غربت از خطرها برای ساکنانش شناخته میشود. تمامی مسیرهای روستا سنگفرش میباشند و بخشهایی از آن ساباط (معبر سرپوشیده) دارد. در گذر از مسیرهای پلکانی و لبریز شیب، دیدهتان به پنجرههای منزلها می افتد که با رنگهای آبیرنگ، سبز و قرمزآمیزی گردیدهاند. منزلهای کهن با استفاده از مصالح مستقر همانند چوب، آجر، گل و سنگ تشکیل شده؛ البته در ایجاد کرد منزلهای نو خشت، سیمان و آهن نیز رویکرد پیدا کردهاند. اتاق، دهلیز، آشپزخانه، انبار، آغل، دالان، توالت و حیاط فضاهایی میباشد که دراین منزلها به چشم میخورد و فضاهای جانور در منزلها حکایت از رشته مالک آنها داراست. تماشای پشت بامهای خوشمزه: درصورتی که در فصل تابستان گذرتان به زنوزق بیفتد سینی یا این که طبقهای والا چوبی به رنگ نارنجی رنگ بر روی پشتبامها اعتنا شمارا جلب مینماید. این طبقهای رنگین قصه خوشمزهای را برای شما قصه مینمایند. فصلتابستان فصل جلوهگری زردآلوهای رسیده بر درختان روستاست و رسیده شدن زردآلوها وصال زمان کم آب کردن میوهها و اصلاح کردن صفحه را به ساکنان خبر میدهد. شاید وجود این کاغذهای لذیذ کافی باشد تا زنوزق را تحت عنوان روستایی با پشت بامهای خوشمزه بر رمز لهجهها بیاندازد.
نقش مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی