از پیامبران بنیاسرائیل بود که به جایگاه پادشاهی رسید و اورشلیم را برای بنیاسرائیل فتح کرد. کتاب زبور بر وی نازل شد و جایگاه قضاوت نیز در اختیارش بود. داوود صدایی خوشگل داشت و معبود توان زرهسازی را به وی عطا کرد. حضرت داوود در نزد یهودیان از رده بالایی شامل است؛ با این حالا در تورات افتراهایی به وی منسوب مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد شده میباشد.
نسب و خانواده ، داوود بن ایشا[۱] از نسل یَهودا فرزند یعقوب بود.[۲] حضرت داوود را شخصی کوتاه قد، سبزهرو و معدودموی دانستهاند[۳] که ختنه گردیده متولد شد.[۴] حضرت سلیمان فرزند حضرت داوود بود و جانشین وی نیز آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد شد.[۵]
نبوت و پادشاهی ، داوود از پیامبران تعالی بنی اسرائیل بود.[۶] آفریدگار بر حضرت داوود کتاب زبور را نازل کرد.[۷]بعد از حضرت موسی(ع) و حضرت یوشع(ع)، مردانی به رهبری عموم اشتغال داشتند که داوران نامیده میشدند. واپسین داور، حضرت سموئیل بود که بنیاسرائیل از وی خواستند برایشان پادشاهی گزینش نماید. در غایت طالوت (شاؤل) به پادشاهی رسید.[۸] در حین طالوت نزاع بزرگی در گرفت. طالوت وعده بخشید هر فردی جالوت؛ گران قدرترین قهرمان سپاه معاند را بکشد، نصف مالش را به وی می دهد و دخترش را نیز به عقد وی در میاورد.[۹] در آن نبرد حضرت داوود توانست جالوت را بکشد[۱۰] و نصف فرآورده طالوت را گرفت و داماد وی رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد شد.[۱۱]
نبوت و پادشاهی هریک فی مابین نسل خاصی از فرزندان یعقوب باقی بود، با این درحال حاضر آفریدگار این دو رده را برای داوود قرار اعطا کرد[۱۲] و بعد از فوت طالوت، داوود فرمان روا بنیاسرائیل نیز گشت.[۱۳] تاریخ پادشاهی داوود، در کتابهای دهم و یازدهم از عهد و پیمان عتیق، به اسمهای «کتاب دوم سموئیل» و «کتاب اولیه پادشاهان»، تصویب شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد گردیدهاست.[۱۴]
امام باقر(ع) حضرت داوود را از کم انبیایی معرفی مینماید که به حکومت نیز رسید.[۱۵] حضرت داوود با لقمان همبعد از ظهر بوده و هنگامی که لقمان اورا اندرز میکرد، داوود اورا ثنا می کرد.[۱۶]
اورشلیم در روزگار حضرت داوود و به وسیله وی فتح شد.[۱۷]
زبور
نوشتهیعلمیٔ اساسی: زبور
زبور کتابی میباشد که بر پایه ی قرآن و روایات اسلامی، بر حضرت داوود نازل گردیدهاست. این کتاب تیمای میباشد از موعظه و حکمت و نیایش با خداوند. اسم زبور سه توشه در قرآن و در سورههای نساء[۱۸]، انبیاء[۱۹] و اسراء[۲۰] مذکور میباشد. زبور داوود با تیتر «مزامیر»، هفدمین کتاب قول عتیق میباشد و حاوی ۱۵۰ قطعه مناجات میباشد.[۲۱]
صفات پر رنگ
آیه ها و احادیث صفات بخش اعظمی را برای حضرت داوود نقل کردهاند. براساس قرآن حضرت داوود گویش حیوانها را میفهمید[۲۲] و پروردگار به وی حکومت و حکمت را عطا کرد و آنچه میخواست به وی یاددادن اعطا کرد.[۲۳] داوود را شخصی دانستهاند که بسیار عبادت میکرد و در هراس معبود بسیار میگریست.[۲۴]روحانی طوسی در تعبیروتفسیر تبیان در تعبیر آیه۱۰ سوره سباء (وَلَقَدْ آتَيْنَا دَویُودَ مِنَّا فَضْلًا )نبوت و کتاب ها آسمانی زبور و صدای خوش و همنوایی کوه ها را از مصادیق فضل و ادب الهیای دانسته که بخش داوود شدهاست. [۲۵] احادیث مختلفی پیرامون عبادت داوود نقل گردیدهاست.[۲۶] رسول روزه و نماز داوود را ستوده میباشد.[۲۷] حضرت داوود یک روز را روزه میگرفت، بعد روزی را استراحت می کرد و فردایش را دوباره روزه میگرفت.[۲۸]
براساس قرآن، کوهها و طیوران نیز به یاروهمدم داوود تسبیح پروردگار را میگفتند[۲۹] علامه مجلسی در بحارالانوار برای تسبیح کوهها سه احتمال بیان نموده است. تسبیح کوهها کنایه از تسبیح ملائکه بومی در آنهاست و یا این که خواسته رفتار صدای تسبیح در آنهاست و یا کوهها نیز دارنده فهم و شعور میباشند( ومی توانند تسبیح داشته باشند.)او هم اینگونه بر این اعتقاد میباشد که خیر صرفا دلیلی بر عدم قابلیت و امکان پرنده ها برای تسبیح نیست؛ بلکه احادیث فراوانی دلالت بر تسبیح آن ها دارا هستند. [۳۰]
قضاوت
آفریدگار به حضرت داوود حکمت و فصل الخطاب بودن را عطا کرد[۳۱] و به وی امرکرد بین عموم قضاوت نماید.[۳۲] در قرآن مواقعی از قضاوت حضرت داوود مذکور میباشد.[۳۳]آیه ۲۶ سوره ص نیز منزلت خلافت را برای داوود گزارش نموده است. ظواهر خلافت به لحاظ علامه طباطبایی به عبارتی خلافة الله و جانشینی خداست که از شؤونش قضاوتِ به حق در میان عموم میباشد. [۳۴] از امام راست گو(ع) بیان شده که امام مجال بعداز ظهور خویش به مانند حضرت داوود میان عموم قضاوت خواهد کرد.[۳۵]
قرآن در سوره ص، خطایی را از حضرت داوود در قضاوت کردن نقل نموده است. دراین قصه دو شخص به نزد داوود آمده یک کدام از آن ها ابراز داشت که اخوی اینجانب ۹۹ گوسفند داراست و اینجانب صرفا یک گوسفند و وی پافشاری داراست یک گوسفند منرا بگیرد.[۳۶] در اینجا داوود سوای اینکه سخن طرف مقابل را بشنود، قضاوت، کرد و حق را به عایدی شخص نخستین بخشید.[۳۷] داوود بعد از آن فهمید کهاین، آزمون الهی بوده و اشتباه نموده است. وی از این حکم نادرست از پروردگارش طلب آمرزش کرده، به سجده بهزمینخورد و توبه کرد.[۳۸]
قضاوت داوود در بین دو اخوی
نوشته ی علمیٔ مهم: قضاوت داوود در بین دو اخوی
قضاوت داوود بین دو اخوی را امتحان بلندمرتبه برای داوود(ع) برشمردهاند[۳۹] که شخصی نزد وی داعیه کرد برادرش نود و خیر گوسفند داراست و میخواهد یک گوسفند اورا نیز بگیرد.[۴۰] داوود آن اخوی را سوای شنیدن کلامش محکوم کرد.[۴۱] داوود خیلی زود خطای خویش را فهمید، استغفار کرد[۴۲] و پروردگار نیز او را آیتم عفووبخشش قرار اعطا کرد.[۴۳]
زرهسازی
قرآن تصریح دارااست که خدا به داوود(ع) ساختن زره را حافظه اعطا کرد.[۴۴] در برخی منابع روایی آمده میباشد که خدا از داوود تعریفوتمجید کرده و اورا عبدای عالی دانست؛ ولی اینکه شغلی نداشته و صرفا از بیتالمال ارتزاق مینماید، ناپسند دانست. داوود از این دستور اندوهگین گردیده و گریست. خدا زرهسازی را به وی خاطر اعطا کرد. داوود نیز زره ساخته و میفروخت و از همین طرز معاش کرده و از مال همه مردم بینیاز شد
صدای خوش
حضرت داوود را بسیار خوش صدا دانستهاند.[۴۶] به سیرتکاملای که خدا به هیچ شخصی صدایی مانند وی نداده و هنگامی که داوود کتاب زبور را می خواند تمامی حیوانها مجاورت وی میآمدند و به صدای وی گوش میدادند.[۴۷] آیت الله مکارم شیرازی مفسر و فقیه شیعه براین یقین میباشد که گر چه، تمامی ذرات عالم بیان، تسبیح و ستایش معبود مىگویند، خواه داوودى با آنها همصدا بشود، یا این که نشود، ولى امتیاز «داوود» این بود که: به هنگام بلند کردن صدا و سردادن نغمه تسبیح، آنچه در کُمون و داخل این موجودات بود، آشکار مىگشت، و زمزمه درونى، به نغمه برونى تبدیل مىشد، همان طور که در امر تسبیح «سنگریزه» در مشت رسول اسلام(ص) نیز در احادیث آمده میباشد. در روایتى از امام درست گو(ع) نقبل گردیده که داود به سوى دشت و کویر بیرون شوید، در حالى که زبور را می خواند و هنگامى که زبور را قرائت مى کرد، هیچ کوه و سنگ و پرندهاى خلا، مگر این که با وی همصدا مى شد.[۴۸]
داوود نزد یهود
حضرت داوود در نزد یهود دارنده مقام والایی بوده و ماجراهای بخش اعظمی از وی در کتاب مقدس یهودیان نقل گردیده است.[۴۹] بخش اعظمی از این قصهها به منابع اسلامی نیز خط مش پیدا کرده و به عنوان اسرائیلیات قرار گرفته[۵۰]
از پیامبران بنیاسرائیل بود که به جایگاه پادشاهی رسید و اورشلیم را برای بنیاسرائیل فتح کرد. کتاب زبور بر وی نازل شد و جایگاه قضاوت نیز در اختیارش بود. داوود صدایی خوشگل داشت و معبود توان زرهسازی را به وی عطا کرد. حضرت داوود در نزد یهودیان از رده بالایی شامل است؛ با این حالا در تورات افتراهایی به وی منسوب مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد شده میباشد.
نسب و خانواده ، داوود بن ایشا[۱] از نسل یَهودا فرزند یعقوب بود.[۲] حضرت داوود را شخصی کوتاه قد، سبزهرو و معدودموی دانستهاند[۳] که ختنه گردیده متولد شد.[۴] حضرت سلیمان فرزند حضرت داوود بود و جانشین وی نیز آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد شد.[۵]
نبوت و پادشاهی ، داوود از پیامبران تعالی بنی اسرائیل بود.[۶] آفریدگار بر حضرت داوود کتاب زبور را نازل کرد.[۷]بعد از حضرت موسی(ع) و حضرت یوشع(ع)، مردانی به رهبری عموم اشتغال داشتند که داوران نامیده میشدند. واپسین داور، حضرت سموئیل بود که بنیاسرائیل از وی خواستند برایشان پادشاهی گزینش نماید. در غایت طالوت (شاؤل) به پادشاهی رسید.[۸] در حین طالوت نزاع بزرگی در گرفت. طالوت وعده بخشید هر فردی جالوت؛ گران قدرترین قهرمان سپاه معاند را بکشد، نصف مالش را به وی می دهد و دخترش را نیز به عقد وی در میاورد.[۹] در آن نبرد حضرت داوود توانست جالوت را بکشد[۱۰] و نصف فرآورده طالوت را گرفت و داماد وی رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد شد.[۱۱]
نبوت و پادشاهی هریک فی مابین نسل خاصی از فرزندان یعقوب باقی بود، با این درحال حاضر آفریدگار این دو رده را برای داوود قرار اعطا کرد[۱۲] و بعد از فوت طالوت، داوود فرمان روا بنیاسرائیل نیز گشت.[۱۳] تاریخ پادشاهی داوود، در کتابهای دهم و یازدهم از عهد و پیمان عتیق، به اسمهای «کتاب دوم سموئیل» و «کتاب اولیه پادشاهان»، تصویب شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد گردیدهاست.[۱۴]
امام باقر(ع) حضرت داوود را از کم انبیایی معرفی مینماید که به حکومت نیز رسید.[۱۵] حضرت داوود با لقمان همبعد از ظهر بوده و هنگامی که لقمان اورا اندرز میکرد، داوود اورا ثنا می کرد.[۱۶]
اورشلیم در روزگار حضرت داوود و به وسیله وی فتح شد.[۱۷]
زبور
نوشتهیعلمیٔ اساسی: زبور
زبور کتابی میباشد که بر پایه ی قرآن و روایات اسلامی، بر حضرت داوود نازل گردیدهاست. این کتاب تیمای میباشد از موعظه و حکمت و نیایش با خداوند. اسم زبور سه توشه در قرآن و در سورههای نساء[۱۸]، انبیاء[۱۹] و اسراء[۲۰] مذکور میباشد. زبور داوود با تیتر «مزامیر»، هفدمین کتاب قول عتیق میباشد و حاوی ۱۵۰ قطعه مناجات میباشد.[۲۱]
صفات پر رنگ
آیه ها و احادیث صفات بخش اعظمی را برای حضرت داوود نقل کردهاند. براساس قرآن حضرت داوود گویش حیوانها را میفهمید[۲۲] و پروردگار به وی حکومت و حکمت را عطا کرد و آنچه میخواست به وی یاددادن اعطا کرد.[۲۳] داوود را شخصی دانستهاند که بسیار عبادت میکرد و در هراس معبود بسیار میگریست.[۲۴]روحانی طوسی در تعبیروتفسیر تبیان در تعبیر آیه۱۰ سوره سباء (وَلَقَدْ آتَيْنَا دَویُودَ مِنَّا فَضْلًا )نبوت و کتاب ها آسمانی زبور و صدای خوش و همنوایی کوه ها را از مصادیق فضل و ادب الهیای دانسته که بخش داوود شدهاست. [۲۵] احادیث مختلفی پیرامون عبادت داوود نقل گردیدهاست.[۲۶] رسول روزه و نماز داوود را ستوده میباشد.[۲۷] حضرت داوود یک روز را روزه میگرفت، بعد روزی را استراحت می کرد و فردایش را دوباره روزه میگرفت.[۲۸]
براساس قرآن، کوهها و طیوران نیز به یاروهمدم داوود تسبیح پروردگار را میگفتند[۲۹] علامه مجلسی در بحارالانوار برای تسبیح کوهها سه احتمال بیان نموده است. تسبیح کوهها کنایه از تسبیح ملائکه بومی در آنهاست و یا این که خواسته رفتار صدای تسبیح در آنهاست و یا کوهها نیز دارنده فهم و شعور میباشند( ومی توانند تسبیح داشته باشند.)او هم اینگونه بر این اعتقاد میباشد که خیر صرفا دلیلی بر عدم قابلیت و امکان پرنده ها برای تسبیح نیست؛ بلکه احادیث فراوانی دلالت بر تسبیح آن ها دارا هستند. [۳۰]
قضاوت
آفریدگار به حضرت داوود حکمت و فصل الخطاب بودن را عطا کرد[۳۱] و به وی امرکرد بین عموم قضاوت نماید.[۳۲] در قرآن مواقعی از قضاوت حضرت داوود مذکور میباشد.[۳۳]آیه ۲۶ سوره ص نیز منزلت خلافت را برای داوود گزارش نموده است. ظواهر خلافت به لحاظ علامه طباطبایی به عبارتی خلافة الله و جانشینی خداست که از شؤونش قضاوتِ به حق در میان عموم میباشد. [۳۴] از امام راست گو(ع) بیان شده که امام مجال بعداز ظهور خویش به مانند حضرت داوود میان عموم قضاوت خواهد کرد.[۳۵]
قرآن در سوره ص، خطایی را از حضرت داوود در قضاوت کردن نقل نموده است. دراین قصه دو شخص به نزد داوود آمده یک کدام از آن ها ابراز داشت که اخوی اینجانب ۹۹ گوسفند داراست و اینجانب صرفا یک گوسفند و وی پافشاری داراست یک گوسفند منرا بگیرد.[۳۶] در اینجا داوود سوای اینکه سخن طرف مقابل را بشنود، قضاوت، کرد و حق را به عایدی شخص نخستین بخشید.[۳۷] داوود بعد از آن فهمید کهاین، آزمون الهی بوده و اشتباه نموده است. وی از این حکم نادرست از پروردگارش طلب آمرزش کرده، به سجده بهزمینخورد و توبه کرد.[۳۸]
قضاوت داوود در بین دو اخوی
نوشته ی علمیٔ مهم: قضاوت داوود در بین دو اخوی
قضاوت داوود بین دو اخوی را امتحان بلندمرتبه برای داوود(ع) برشمردهاند[۳۹] که شخصی نزد وی داعیه کرد برادرش نود و خیر گوسفند داراست و میخواهد یک گوسفند اورا نیز بگیرد.[۴۰] داوود آن اخوی را سوای شنیدن کلامش محکوم کرد.[۴۱] داوود خیلی زود خطای خویش را فهمید، استغفار کرد[۴۲] و پروردگار نیز او را آیتم عفووبخشش قرار اعطا کرد.[۴۳]
زرهسازی
قرآن تصریح دارااست که خدا به داوود(ع) ساختن زره را حافظه اعطا کرد.[۴۴] در برخی منابع روایی آمده میباشد که خدا از داوود تعریفوتمجید کرده و اورا عبدای عالی دانست؛ ولی اینکه شغلی نداشته و صرفا از بیتالمال ارتزاق مینماید، ناپسند دانست. داوود از این دستور اندوهگین گردیده و گریست. خدا زرهسازی را به وی خاطر اعطا کرد. داوود نیز زره ساخته و میفروخت و از همین طرز معاش کرده و از مال همه مردم بینیاز شد
صدای خوش
حضرت داوود را بسیار خوش صدا دانستهاند.[۴۶] به سیرتکاملای که خدا به هیچ شخصی صدایی مانند وی نداده و هنگامی که داوود کتاب زبور را می خواند تمامی حیوانها مجاورت وی میآمدند و به صدای وی گوش میدادند.[۴۷] آیت الله مکارم شیرازی مفسر و فقیه شیعه براین یقین میباشد که گر چه، تمامی ذرات عالم بیان، تسبیح و ستایش معبود مىگویند، خواه داوودى با آنها همصدا بشود، یا این که نشود، ولى امتیاز «داوود» این بود که: به هنگام بلند کردن صدا و سردادن نغمه تسبیح، آنچه در کُمون و داخل این موجودات بود، آشکار مىگشت، و زمزمه درونى، به نغمه برونى تبدیل مىشد، همان طور که در امر تسبیح «سنگریزه» در مشت رسول اسلام(ص) نیز در احادیث آمده میباشد. در روایتى از امام درست گو(ع) نقبل گردیده که داود به سوى دشت و کویر بیرون شوید، در حالى که زبور را می خواند و هنگامى که زبور را قرائت مى کرد، هیچ کوه و سنگ و پرندهاى خلا، مگر این که با وی همصدا مى شد.[۴۸]
داوود نزد یهود
حضرت داوود در نزد یهود دارنده مقام والایی بوده و ماجراهای بخش اعظمی از وی در کتاب مقدس یهودیان نقل گردیده است.[۴۹] بخش اعظمی از این قصهها به منابع اسلامی نیز خط مش پیدا کرده و به عنوان اسرائیلیات قرار گرفته[۵۰]
نقش مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی