بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

اما وقت ازروی اراده نماز عصرتا زمانی است که سایه شی ها دو برابر اندازه خود به علاوه سایه زوال شود و دراین مورد می توان به این حدیث برهان کرد.

حدیث: (( وَوَقْتُ الْعَصْرِ مَا لَمْ تَصْفَرَّ الشَّمْسُ))

ترجمه: (( پایان وقت نماز عصر تا زمانی می‌باشد که رنگ خورشید به زردی نگراییده می باشد.))ماجرا مسلم

توضیح وقت تفویض و بایستگی:

وقت اختيار يعني شخص اجازه این را دارااست تا نقطه پایان هنگامی که به عنوان مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد وقت تفویض معین شده است نماز خود را به تاخیر بیندازد و درصورتی که شخص نماز خود را به تانی بیندازد تا اینکه وقت اختیار تمام شود، وارد وقت بایستگی می‌گردد. وقت ضرورت برای اشخاصی هست که عذروبهانه ویژه ای داشته اند و نتوانسته اند در وقت سپردن نماز فرض خود را بجا بیاورند، هر که در وقت لزوم نماز خود را بجا بیاورد، نمازش اداء آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بحساب می آید اما برای اشخاصی که عذری خاصی نداشته اند این فعالیت لایق نمی باشد و حتی بعضا از علماء می گویند شخص با اعمال دادن این شغل فاسق هم میشود چون نمازش در آستانه فوت شدن قرار می گیرد و شاید شامل عده ای شود آفریدگار درباره آنها در آیه چهار و پنج سوره ماعون می فرماید: فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ *الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ…: وای بر نماز گزاران* اشخاصی که نسبت به نماز خود اهمال می کنند…) و در مقابل برخی از علماء می‌گویند: رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد مبحث وقت از روی میل و وقت لزوم هیچ اصل فقاهتی ندارد و فقط موردنیاز است مبنی بر اوقاتی که در نصوص فقهی نقل شده می باشد نماز خواند شود.

نماز مغرب:

شروع وقت نماز مغرب زمانی است که خورشید غروب می کند.

نقطه نهایی وقت نماز مغرب طبق رای جمهور فقهاء تا قبل از ناپدید شدن شفق قرمز‌رنگ می باشد. شفق قرمز عبارت است از بقایای پرتوهای خورشید که به رنگ قرمز رنگ در افق نمایان می گردد و هر چه بیش تر به سمت شب پیش می‌رویم، شفق کم رنگ تر شده تا اینکه به صورت کلی از دربین می رود.

عهدوپیمان مشهوری از صاحب و نیز قولی از شافعی وجود دارد که مجال قرائت نماز شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد مغرب را اینگونه توضیح می دهد: برای نماز مغرب یک وقت مشخص وجود دارد و آن هم به اندازه ای است که شخص عصمت کرده و عورتش را بپوشاند و اذان گفته گردد و نماز مغرب خود را بپا داراست.

حدیث: (( وَوَقْتُ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ مَا لَمْ يَغِبِ الشَّفَقُ))

ترجمه: ((وقت نماز مغرب تا زمانی است که شفق (احمر) ناپدید نشده می‌باشد.))ماجرا مسلم

نماز عشاء:

اختلافی در این نیست که استارت وقت نماز عشاء بعداز مخفی شدن شفق میباشد ولی در اینکه رنگ شفق قرمز هست یا سفید اختلاف حیث وجود دارااست هر گاه شفقی که بعد از غروب نتیجه ها می شود به کلی ناپدید گشت می قدرت نماز عشاء را بجا آورد.

اختلاف لحاظ در ارتباط رنگ شفق:

بعضا از علماء همچون امام ابو حنیفه، مُزَنِی، مُبَرِّد و بعضی از اصحاب همچون ابوبکر صدیق، عایشه، ابوهریره، و… میگویند منظور شفق سفید می باشد و در مقابل امام شافعی، امام صاحب و مالک، ابویوسف، ثوری و از اصحاب ابن عمر، ابن عباس، عباده بن صامت و … میگویند منظور شفق قرمز‌رنگ هست و قولی از امام احمد وجود دارد که می گوید این شفق از پشت ساختمان ها به صورت سفید و در صحرا به صورت قرمز رنگ نمایان می شود.

در مذهب احناف و شوافع پایان وقت نماز عشاء هنگامی می باشد که فجر درستگو ظاهر میگردد، فجر درست گو زمانی شکل میدهد که تاریکی شب با سفیدی صبح در هم ادغام خواهد شد و این سفیدی در عرش منتشر گردد. وقول مشهوری در مذهب مالکی ها وجود داراست که پایان وقت نماز عشاء را زمانی می‌دانند که یک سوم اولیه شب به نقطه پايان می‌رسد.(شب در شرع از غروب آفتاب شروع شده و تا فجر درست گو ادامه دارااست) و رای حنابله هم بر این می باشد که وقت از روی اختیار نماز عشاء تا نقطه پايان یک سوم اول شب می‌باشد. و این یعنی تا جایی که ممکن می باشد نباید نماز عشاء را بیش یک سوم ابتدایی شب به تعقل انداخت به جز کسانی که عذر ویژه دارند. به عنوان مثال زنی که در عادت ماهیانه بوده و عادتش بعد از یک سوم اولیه شب به نقطه پایان می رسد تا طلوع فجر راستگو وقت دارااست که نماز عشاء خود را بخواند و تاجایی که میتواند ما یحتاج هست در اولین وقت ممکن بخواند.

حدیث: ((وَصَلَّى بِيَ الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ))

ترجمه: در حدیثی که جبرئیل علیه السلام تایم ها نماز های پنج گانه را برای نبی الله صلی الله علیه وسلم به صورت عملی آرم می‌دهند، او میفرمایند: ((و (جبرئیل) نماز عشاء را (تا انتهای) یک سوم اولیه شب با من خواندند))

توصیه:

سزاوار نیست که بشر مسلمان به علت وسعت اوقات نماز های فرض پنج گانه آنان را به تانی بیندازد، زیرا در اکثری از اوقات همین مکث های بی آیتم سبب فوت وقت مهم نماز می گردد و در صورتیکه این عمل تکرار شود به عادت تبدیل شده و اهمال و رخنه‌ نماز برای خداپرست بی آلایش و ریلکس جلوه می کند و این زنگ خطری هست برای عده ای که ایمانشان برایشان اساسی هست و نمی خواهند لکه تیره ای بر ورقه ی سفید ایمانشان قرار گیرد. در روایتی از امام بخاری و امام مسلم آمده می باشد که درباره بهترین اجرا از فرستاده الله صلی الله علیه وسلم سوال شد، او در پاسخ فرمودند: ((الصَّلَاةُ عَلَى وَقْتِهَا)): ((تلاوت هر نمازی سر وقت خودش))
حدیث اصلی و مربوط:

حدیث: عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمَّنِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام عِنْدَ الْبَيْتِ مَرَّتَيْنِ، فَصَلَّى بِيَ الظُّهْرَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ وَكَانَتْ قَدْرَ الشِّرَاكِ، وَصَلَّى بِيَ الْعَصْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّهُ مِثْلَهُ، وَصَلَّى بِيَ يَعْنِي الْمَغْرِبَ حِينَ أَفْطَرَ الصَّائِمُ، وَصَلَّى بِيَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ، وَصَلَّى بِيَ الْفَجْرَ حِينَ حَرُمَ الطَّعَامُ وَالشَّرَابُ عَلَى الصَّائِمِ، فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ صَلَّى بِيَ الظُّهْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّهُ مِثْلَهُ، وَصَلَّى بِي الْعَصْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّهُ مِثْلَيْهِ، وَصَلَّى بِيَ الْمَغْرِبَ حِينَ أَفْطَرَ الصَّائِمُ، وَصَلَّى بِيَ الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ، وَصَلَّى بِيَ الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ» ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ: «يَا مُحَمَّدُ، هَذَا وَقْتُ الْأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِكَ، وَالْوَقْتُ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ الْوَقْتَيْنِ»

حدیث: از ابن عباس ماجرا میباشد که نبی الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «جبرئل دوبار در کنار کعبه امام اینجانب شد، نماز ظهر را هنگام زوال با اینجانب خواند و سایه زوال به اندازه حایل کفشی بود، ( سایه زوال در جای و مجال های مختلف با هم فرق می نماید و چنان که در حدیث مشخصا اورده شده در آن هنگام در مکه به‌این اندازه بوده میباشد.) و نماز بعدازظهر را با اینجانب خواند در حالی که سایه هر چیزی به اندازه خودش بود، ( ولی با به حساب آوردن سایه زوال یعنی سایه هر چیزی به اندازه خودش به علاوه سایه زوال که به اندازه سد کفشی بوده میباشد). و نماز مغرب را در زمانی که روزه دار افطار می نماید( یعنی وقت غروب)با اینجانب خواند، و نماز عشاء راهنگامی که شفق ناپدید میشود با اینجانب خواند، نماز صبح را وقتی با اینجانب خواندکه تناول کردن و نوشید ن برای روزه دار حرام میشود،(یعنی فرصت نمایان شدن فجر درستگو). و فردای آن روز هنگامی نماز ظهر را با اینجانب خواند که سایه هر چیزی به اندازه خویش آن بود، و نماز بعدازظهر را وقتی با اینجانب خواند که سایه هر چیزی دو موازی آن بود، (خواسته فرصت تفویض وقت بعد از ظهر میباشد). و نماز مغرب را زمانی که روزه دار افطار می نماید با اینجانب خواند، و نماز عشاء را (تا انتهای) یک سوم اول شب با اینجانب خواند، و نماز صبح را با اینجانب خواند (تا انگاه که هوا) پر‌نور شد.» بعد جبرئیل رو به اینجانب کرد و فرمود: «ای محمد، این وقت برای پیامبران پیش از تو هم بوده میباشد، (می قدرت اعلام‌کرد مراد این میباشد که‌این وقت ها برای پیامبران دیگر نیز جهت نماز یا این که عبادت قرار داده گردیده است، اما برای اینکه کلیه پیامبران در همگی تایم ها مطرح گردیده نماز خوانده اند، برهان مشخصی ذکر نشده میباشد) و وقت دربین این دو وقت میباشد. ( می قدرت اعلام کرد مراد از دو وقت، مجال استارت و فرصت نقطه پایان نماز هاست ).» قصه ابو داود ابن خزیمه و احمدو

اما وقت ازروی اراده نماز عصرتا زمانی است که سایه شی ها دو برابر اندازه خود به علاوه سایه زوال شود و دراین مورد می توان به این حدیث برهان کرد.

حدیث: (( وَوَقْتُ الْعَصْرِ مَا لَمْ تَصْفَرَّ الشَّمْسُ))

ترجمه: (( پایان وقت نماز عصر تا زمانی می‌باشد که رنگ خورشید به زردی نگراییده می باشد.))ماجرا مسلم

توضیح وقت تفویض و بایستگی:

وقت اختيار يعني شخص اجازه این را دارااست تا نقطه پایان هنگامی که به عنوان مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد وقت تفویض معین شده است نماز خود را به تاخیر بیندازد و درصورتی که شخص نماز خود را به تانی بیندازد تا اینکه وقت اختیار تمام شود، وارد وقت بایستگی می‌گردد. وقت ضرورت برای اشخاصی هست که عذروبهانه ویژه ای داشته اند و نتوانسته اند در وقت سپردن نماز فرض خود را بجا بیاورند، هر که در وقت لزوم نماز خود را بجا بیاورد، نمازش اداء آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بحساب می آید اما برای اشخاصی که عذری خاصی نداشته اند این فعالیت لایق نمی باشد و حتی بعضا از علماء می گویند شخص با اعمال دادن این شغل فاسق هم میشود چون نمازش در آستانه فوت شدن قرار می گیرد و شاید شامل عده ای شود آفریدگار درباره آنها در آیه چهار و پنج سوره ماعون می فرماید: فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ *الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ…: وای بر نماز گزاران* اشخاصی که نسبت به نماز خود اهمال می کنند…) و در مقابل برخی از علماء می‌گویند: رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد مبحث وقت از روی میل و وقت لزوم هیچ اصل فقاهتی ندارد و فقط موردنیاز است مبنی بر اوقاتی که در نصوص فقهی نقل شده می باشد نماز خواند شود.

نماز مغرب:

شروع وقت نماز مغرب زمانی است که خورشید غروب می کند.

نقطه نهایی وقت نماز مغرب طبق رای جمهور فقهاء تا قبل از ناپدید شدن شفق قرمز‌رنگ می باشد. شفق قرمز عبارت است از بقایای پرتوهای خورشید که به رنگ قرمز رنگ در افق نمایان می گردد و هر چه بیش تر به سمت شب پیش می‌رویم، شفق کم رنگ تر شده تا اینکه به صورت کلی از دربین می رود.

عهدوپیمان مشهوری از صاحب و نیز قولی از شافعی وجود دارد که مجال قرائت نماز شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد مغرب را اینگونه توضیح می دهد: برای نماز مغرب یک وقت مشخص وجود دارد و آن هم به اندازه ای است که شخص عصمت کرده و عورتش را بپوشاند و اذان گفته گردد و نماز مغرب خود را بپا داراست.

حدیث: (( وَوَقْتُ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ مَا لَمْ يَغِبِ الشَّفَقُ))

ترجمه: ((وقت نماز مغرب تا زمانی است که شفق (احمر) ناپدید نشده می‌باشد.))ماجرا مسلم

نماز عشاء:

اختلافی در این نیست که استارت وقت نماز عشاء بعداز مخفی شدن شفق میباشد ولی در اینکه رنگ شفق قرمز هست یا سفید اختلاف حیث وجود دارااست هر گاه شفقی که بعد از غروب نتیجه ها می شود به کلی ناپدید گشت می قدرت نماز عشاء را بجا آورد.

اختلاف لحاظ در ارتباط رنگ شفق:

بعضا از علماء همچون امام ابو حنیفه، مُزَنِی، مُبَرِّد و بعضی از اصحاب همچون ابوبکر صدیق، عایشه، ابوهریره، و… میگویند منظور شفق سفید می باشد و در مقابل امام شافعی، امام صاحب و مالک، ابویوسف، ثوری و از اصحاب ابن عمر، ابن عباس، عباده بن صامت و … میگویند منظور شفق قرمز‌رنگ هست و قولی از امام احمد وجود دارد که می گوید این شفق از پشت ساختمان ها به صورت سفید و در صحرا به صورت قرمز رنگ نمایان می شود.

در مذهب احناف و شوافع پایان وقت نماز عشاء هنگامی می باشد که فجر درستگو ظاهر میگردد، فجر درست گو زمانی شکل میدهد که تاریکی شب با سفیدی صبح در هم ادغام خواهد شد و این سفیدی در عرش منتشر گردد. وقول مشهوری در مذهب مالکی ها وجود داراست که پایان وقت نماز عشاء را زمانی می‌دانند که یک سوم اولیه شب به نقطه پايان می‌رسد.(شب در شرع از غروب آفتاب شروع شده و تا فجر درست گو ادامه دارااست) و رای حنابله هم بر این می باشد که وقت از روی اختیار نماز عشاء تا نقطه پايان یک سوم اول شب می‌باشد. و این یعنی تا جایی که ممکن می باشد نباید نماز عشاء را بیش یک سوم ابتدایی شب به تعقل انداخت به جز کسانی که عذر ویژه دارند. به عنوان مثال زنی که در عادت ماهیانه بوده و عادتش بعد از یک سوم اولیه شب به نقطه پایان می رسد تا طلوع فجر راستگو وقت دارااست که نماز عشاء خود را بخواند و تاجایی که میتواند ما یحتاج هست در اولین وقت ممکن بخواند.

حدیث: ((وَصَلَّى بِيَ الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ))

ترجمه: در حدیثی که جبرئیل علیه السلام تایم ها نماز های پنج گانه را برای نبی الله صلی الله علیه وسلم به صورت عملی آرم می‌دهند، او میفرمایند: ((و (جبرئیل) نماز عشاء را (تا انتهای) یک سوم اولیه شب با من خواندند))

توصیه:

سزاوار نیست که بشر مسلمان به علت وسعت اوقات نماز های فرض پنج گانه آنان را به تانی بیندازد، زیرا در اکثری از اوقات همین مکث های بی آیتم سبب فوت وقت مهم نماز می گردد و در صورتیکه این عمل تکرار شود به عادت تبدیل شده و اهمال و رخنه‌ نماز برای خداپرست بی آلایش و ریلکس جلوه می کند و این زنگ خطری هست برای عده ای که ایمانشان برایشان اساسی هست و نمی خواهند لکه تیره ای بر ورقه ی سفید ایمانشان قرار گیرد. در روایتی از امام بخاری و امام مسلم آمده می باشد که درباره بهترین اجرا از فرستاده الله صلی الله علیه وسلم سوال شد، او در پاسخ فرمودند: ((الصَّلَاةُ عَلَى وَقْتِهَا)): ((تلاوت هر نمازی سر وقت خودش))
حدیث اصلی و مربوط:

حدیث: عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمَّنِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام عِنْدَ الْبَيْتِ مَرَّتَيْنِ، فَصَلَّى بِيَ الظُّهْرَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ وَكَانَتْ قَدْرَ الشِّرَاكِ، وَصَلَّى بِيَ الْعَصْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّهُ مِثْلَهُ، وَصَلَّى بِيَ يَعْنِي الْمَغْرِبَ حِينَ أَفْطَرَ الصَّائِمُ، وَصَلَّى بِيَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ، وَصَلَّى بِيَ الْفَجْرَ حِينَ حَرُمَ الطَّعَامُ وَالشَّرَابُ عَلَى الصَّائِمِ، فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ صَلَّى بِيَ الظُّهْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّهُ مِثْلَهُ، وَصَلَّى بِي الْعَصْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّهُ مِثْلَيْهِ، وَصَلَّى بِيَ الْمَغْرِبَ حِينَ أَفْطَرَ الصَّائِمُ، وَصَلَّى بِيَ الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ، وَصَلَّى بِيَ الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ» ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ: «يَا مُحَمَّدُ، هَذَا وَقْتُ الْأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِكَ، وَالْوَقْتُ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ الْوَقْتَيْنِ»

حدیث: از ابن عباس ماجرا میباشد که نبی الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «جبرئل دوبار در کنار کعبه امام اینجانب شد، نماز ظهر را هنگام زوال با اینجانب خواند و سایه زوال به اندازه حایل کفشی بود، ( سایه زوال در جای و مجال های مختلف با هم فرق می نماید و چنان که در حدیث مشخصا اورده شده در آن هنگام در مکه به‌این اندازه بوده میباشد.) و نماز بعدازظهر را با اینجانب خواند در حالی که سایه هر چیزی به اندازه خودش بود، ( ولی با به حساب آوردن سایه زوال یعنی سایه هر چیزی به اندازه خودش به علاوه سایه زوال که به اندازه سد کفشی بوده میباشد). و نماز مغرب را در زمانی که روزه دار افطار می نماید( یعنی وقت غروب)با اینجانب خواند، و نماز عشاء راهنگامی که شفق ناپدید میشود با اینجانب خواند، نماز صبح را وقتی با اینجانب خواندکه تناول کردن و نوشید ن برای روزه دار حرام میشود،(یعنی فرصت نمایان شدن فجر درستگو). و فردای آن روز هنگامی نماز ظهر را با اینجانب خواند که سایه هر چیزی به اندازه خویش آن بود، و نماز بعدازظهر را وقتی با اینجانب خواند که سایه هر چیزی دو موازی آن بود، (خواسته فرصت تفویض وقت بعد از ظهر میباشد). و نماز مغرب را زمانی که روزه دار افطار می نماید با اینجانب خواند، و نماز عشاء را (تا انتهای) یک سوم اول شب با اینجانب خواند، و نماز صبح را با اینجانب خواند (تا انگاه که هوا) پر‌نور شد.» بعد جبرئیل رو به اینجانب کرد و فرمود: «ای محمد، این وقت برای پیامبران پیش از تو هم بوده میباشد، (می قدرت اعلام‌کرد مراد این میباشد که‌این وقت ها برای پیامبران دیگر نیز جهت نماز یا این که عبادت قرار داده گردیده است، اما برای اینکه کلیه پیامبران در همگی تایم ها مطرح گردیده نماز خوانده اند، برهان مشخصی ذکر نشده میباشد) و وقت دربین این دو وقت میباشد. ( می قدرت اعلام کرد مراد از دو وقت، مجال استارت و فرصت نقطه پایان نماز هاست ).» قصه ابو داود ابن خزیمه و احمدو