بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

تاریخ بحث و مباحثه را بایستی با تاریخ پیدایش آدم یک کدام از دانست (1) و همینطور مباحثه در بین ادیان با مقصود به برد رساندن اعتقادات خویش و از میدان خارج راندن حریف از دیرزمان انجام مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد یافته میباشد. البته مشاجره به معنای استخراج به بینشها و ارزشهای مشترک که جدیدا روح نو ای یافته میباشد (2) و آیتم اعتنا ادیان قرار گرفته، نمی اقتدار بدرستی بیان کرد از چه هنگامی شروع گردیده است. پژوهش در تاریخ ادیان گران قدر زیرا مسیحیت و یهودیت این واقعیت را بر ما نمایان می نماید. که هرکدام از اینها تنها خویش را بر حق و دیگری را بر فسخ می آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد دانسته اند. (3) قرآن واکنش یهود و مسیحیت را این سیرتکامل ذکر نموده است:

(قالت الیهود لیست النصاری علی شی ء و قالت النصاری لیست الیهود علی شی ء) (4) یهود گفتند: مسیحیان بر چیزی از حق پایدار نیستند و مسیحیان نیز گفتند: یهودیان بر چیزی از حق نیستند.

ظهور اسلام تحت عنوان یک آیین جهانی و غلبه اعتقادی و جغرافیایی سریع آن در به عبارتی رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد سالهای نخستین نقطه عطفی جهت خاتمه بخشیدن به‌این نوع عکس العمل فکری و طریق و راه و روش غیر اصولی در ارائه درنگ فقاهتی لااقل دراین مورد بود. اسلام خط مش بحث و مباحثه را با دیگر ادیان برای حصول شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد به مشترکات گشود و آن را طریق لایق در ارائه تفکر شرعی به طریقی آزاد و فارغ از اکراه دانست.

اسلام بر مشاجره و مباحثه منطقی تاکید بسیار ورزید و این در حالی بود که اینگونه آرم ای در هیچ یک از ادیان آسمانی چه در متن ها مقدس و چه در سیره و سنت علمای فقهی آن‌ها چشم نمی‌شد. (5) هر یکسری برخی از ادیان تبلیغی زیرا مسیحیت ادعا تبلیغ و جذب رهروان تازه را داشتند، البته هیچ زمان بدن بدین اساسی با ادیان دیگر ندادند.

قرآن و دعوا
در قرآن بحث با موافقان و معارضان هم تحت عنوان یک نحوه نیکو مطرح گردیده و هم مصادیق بخش اعظمی از آن مذکور میباشد. اولیه هر کس طبق نشانه‌ها قرآن به دعوا پرداخته، آفریدگار متعال میباشد. در مساله خلقت انسان، با فرشتگان صحبت گفته و آن‌ها نیز ایده ها خویش را ذکر نموده اند پروردگار جهت ثابت مدعای خویش بشر را بر آن ها عرضه داشت تا بشر تواناییهای خودش را به آن‌ها آرم دهد و به‌این وسیله خطای فرشتگان را در پیش داوری نسبت به خلقت انسان تماما پر‌نور ایجاد کرد. (6) با شیطان که تمرد و قانون شکنی کرده بود نیز به مشاجره پرداخت و به وی تا قیامت مهلت اعطا کرد . (7) انبیاء نیز با اقوام و مخالفانشان به گفت و گو پرداخته اند، بیشترین مشاجره را نوح با خویشاوندان خویش داشت که نهصد و پنجاه سال (8) زمان برد و به وی گفتند (یا این که نوح قد جادلتنا فاکثرت جدالنا) (9) ؛ یعنی ای نوح تو با ما جدل و بحث بسیار کردی. نوح همینطور درخصوص فرزندش با خدا به دعوا پرداخت. (10) ابراهیم نیز افزون بر گفت و گو با قومش در زمینه ی برداشتن عذاب از فامیل لوط با معبود مشاجره نمود . (11) همینطور پیامبران دیگر همانند با تقوا، لوط، موسی، عیسی : و... با خویشان خودشان دعوا کرده اند که در قرآن آمده میباشد.

فرستاده اکرم (ص) و امامان معصوم ( علیهم السلام) نیز با معارضان و موافقان بحثهایی نموده اند که بخشی از آن را مرحوم طبرسی در کتاب باارزش «الاحتجاج» عده کرده است. او در پیشگفتار کتاب بحثی درباره جدال و اقسام آن نموده و مثال هایی از جدال احسن رسول (ص) با کفار که در قرآن نام برده، آورده میباشد. سپس بحثهایی که آن‌ها با سایرافراد داشته اند که در احادیث اورده شده به ترتیب معصومین توده کرده است.

به هر حالا در قرآن آیاتی وجود داراست که گفت و گو و بحث را وظیفه می شمارد از قبیل:

(ادع الی سبیل ربک بالحکمه و الموعظه الحسنه و جادلهم بالتی هی احسن) (12) یعنی با حکمت و راهنمایی نیکو به رویه پروردگارت فراخوان و با آن ها به طوری که عالی میباشد جدل (دعوا) کن.

این آیه تصریح داراست که وظیفه رسول (ص) در شیوه دعوت عموم به آئین معبود حکمت و ارشادوراهنمایی حسنه میباشد و منش حفاظت از آن، جدال احسن میباشد. (13) در آیه ای دیگر به همین مضمون این مجادله را راجع به اهل کتاب به انحصار میگوید:

(و لا تجادلوا اهل الکتاب الا بالتی هی احسن) (14) یعنی با اهل کتاب جز به نحوی که عالی میباشد جدل نکنید.

درین آیه خطاب متوجه همگی مؤمنین میباشد.

در آیه 64 سوره آل عمران قرآن به طور رسمی از فرستاده منظور میباشد که وارد مشاجره با اهل کتاب خواهد شد و اساس اساسی مشاجره نیز معلوم گردیده، مشاهده کنید:

(قل یا این که اهل الکتاب تعالوا الی کلمة سواء بیننا و بینکم الا نعبد الا الله و لا نشرک به شیئا و لا یتخذ بعضنا برخی اربابا اینجانب دون الله فان تولوا فقولوا اشهدوا بانا مسلمون) یعنی ای اهل کتاب به سخنی روی آورید که بین ما و شما یکسان میباشد این که جز معبود را نپرستیم و چیزی را سهم دار وی قرار ندهیم و بعضا از ما بعضا دیگر را غیر از پروردگار یکتا به خدایی نگیرد. در شرایطی‌که روی گرداندند بگویید گواه باشید که ما فرمانبرداریم.

نکته هایی که درین آیه به آن دقت داده گردیده عبارت اند از:

1 (قل یا این که اهل الکتاب تعالوا الی کلمة سواء بیننا و بینکم) در‌این فراز پروردگار امر مصرح داده میباشد که فرستاده (ص) باب دعوا با اهل کتاب را بگشاید و پایه مهم مشاجره، قضیه توحید باشد که کلام تمامی انبیاء قبل بوده میباشد. (15)

تاریخ بحث و مباحثه را بایستی با تاریخ پیدایش آدم یک کدام از دانست (1) و همینطور مباحثه در بین ادیان با مقصود به برد رساندن اعتقادات خویش و از میدان خارج راندن حریف از دیرزمان انجام مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد یافته میباشد. البته مشاجره به معنای استخراج به بینشها و ارزشهای مشترک که جدیدا روح نو ای یافته میباشد (2) و آیتم اعتنا ادیان قرار گرفته، نمی اقتدار بدرستی بیان کرد از چه هنگامی شروع گردیده است. پژوهش در تاریخ ادیان گران قدر زیرا مسیحیت و یهودیت این واقعیت را بر ما نمایان می نماید. که هرکدام از اینها تنها خویش را بر حق و دیگری را بر فسخ می آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد دانسته اند. (3) قرآن واکنش یهود و مسیحیت را این سیرتکامل ذکر نموده است:

(قالت الیهود لیست النصاری علی شی ء و قالت النصاری لیست الیهود علی شی ء) (4) یهود گفتند: مسیحیان بر چیزی از حق پایدار نیستند و مسیحیان نیز گفتند: یهودیان بر چیزی از حق نیستند.

ظهور اسلام تحت عنوان یک آیین جهانی و غلبه اعتقادی و جغرافیایی سریع آن در به عبارتی رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد سالهای نخستین نقطه عطفی جهت خاتمه بخشیدن به‌این نوع عکس العمل فکری و طریق و راه و روش غیر اصولی در ارائه درنگ فقاهتی لااقل دراین مورد بود. اسلام خط مش بحث و مباحثه را با دیگر ادیان برای حصول شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد به مشترکات گشود و آن را طریق لایق در ارائه تفکر شرعی به طریقی آزاد و فارغ از اکراه دانست.

اسلام بر مشاجره و مباحثه منطقی تاکید بسیار ورزید و این در حالی بود که اینگونه آرم ای در هیچ یک از ادیان آسمانی چه در متن ها مقدس و چه در سیره و سنت علمای فقهی آن‌ها چشم نمی‌شد. (5) هر یکسری برخی از ادیان تبلیغی زیرا مسیحیت ادعا تبلیغ و جذب رهروان تازه را داشتند، البته هیچ زمان بدن بدین اساسی با ادیان دیگر ندادند.

قرآن و دعوا
در قرآن بحث با موافقان و معارضان هم تحت عنوان یک نحوه نیکو مطرح گردیده و هم مصادیق بخش اعظمی از آن مذکور میباشد. اولیه هر کس طبق نشانه‌ها قرآن به دعوا پرداخته، آفریدگار متعال میباشد. در مساله خلقت انسان، با فرشتگان صحبت گفته و آن‌ها نیز ایده ها خویش را ذکر نموده اند پروردگار جهت ثابت مدعای خویش بشر را بر آن ها عرضه داشت تا بشر تواناییهای خودش را به آن‌ها آرم دهد و به‌این وسیله خطای فرشتگان را در پیش داوری نسبت به خلقت انسان تماما پر‌نور ایجاد کرد. (6) با شیطان که تمرد و قانون شکنی کرده بود نیز به مشاجره پرداخت و به وی تا قیامت مهلت اعطا کرد . (7) انبیاء نیز با اقوام و مخالفانشان به گفت و گو پرداخته اند، بیشترین مشاجره را نوح با خویشاوندان خویش داشت که نهصد و پنجاه سال (8) زمان برد و به وی گفتند (یا این که نوح قد جادلتنا فاکثرت جدالنا) (9) ؛ یعنی ای نوح تو با ما جدل و بحث بسیار کردی. نوح همینطور درخصوص فرزندش با خدا به دعوا پرداخت. (10) ابراهیم نیز افزون بر گفت و گو با قومش در زمینه ی برداشتن عذاب از فامیل لوط با معبود مشاجره نمود . (11) همینطور پیامبران دیگر همانند با تقوا، لوط، موسی، عیسی : و... با خویشان خودشان دعوا کرده اند که در قرآن آمده میباشد.

فرستاده اکرم (ص) و امامان معصوم ( علیهم السلام) نیز با معارضان و موافقان بحثهایی نموده اند که بخشی از آن را مرحوم طبرسی در کتاب باارزش «الاحتجاج» عده کرده است. او در پیشگفتار کتاب بحثی درباره جدال و اقسام آن نموده و مثال هایی از جدال احسن رسول (ص) با کفار که در قرآن نام برده، آورده میباشد. سپس بحثهایی که آن‌ها با سایرافراد داشته اند که در احادیث اورده شده به ترتیب معصومین توده کرده است.

به هر حالا در قرآن آیاتی وجود داراست که گفت و گو و بحث را وظیفه می شمارد از قبیل:

(ادع الی سبیل ربک بالحکمه و الموعظه الحسنه و جادلهم بالتی هی احسن) (12) یعنی با حکمت و راهنمایی نیکو به رویه پروردگارت فراخوان و با آن ها به طوری که عالی میباشد جدل (دعوا) کن.

این آیه تصریح داراست که وظیفه رسول (ص) در شیوه دعوت عموم به آئین معبود حکمت و ارشادوراهنمایی حسنه میباشد و منش حفاظت از آن، جدال احسن میباشد. (13) در آیه ای دیگر به همین مضمون این مجادله را راجع به اهل کتاب به انحصار میگوید:

(و لا تجادلوا اهل الکتاب الا بالتی هی احسن) (14) یعنی با اهل کتاب جز به نحوی که عالی میباشد جدل نکنید.

درین آیه خطاب متوجه همگی مؤمنین میباشد.

در آیه 64 سوره آل عمران قرآن به طور رسمی از فرستاده منظور میباشد که وارد مشاجره با اهل کتاب خواهد شد و اساس اساسی مشاجره نیز معلوم گردیده، مشاهده کنید:

(قل یا این که اهل الکتاب تعالوا الی کلمة سواء بیننا و بینکم الا نعبد الا الله و لا نشرک به شیئا و لا یتخذ بعضنا برخی اربابا اینجانب دون الله فان تولوا فقولوا اشهدوا بانا مسلمون) یعنی ای اهل کتاب به سخنی روی آورید که بین ما و شما یکسان میباشد این که جز معبود را نپرستیم و چیزی را سهم دار وی قرار ندهیم و بعضا از ما بعضا دیگر را غیر از پروردگار یکتا به خدایی نگیرد. در شرایطی‌که روی گرداندند بگویید گواه باشید که ما فرمانبرداریم.

نکته هایی که درین آیه به آن دقت داده گردیده عبارت اند از:

1 (قل یا این که اهل الکتاب تعالوا الی کلمة سواء بیننا و بینکم) در‌این فراز پروردگار امر مصرح داده میباشد که فرستاده (ص) باب دعوا با اهل کتاب را بگشاید و پایه مهم مشاجره، قضیه توحید باشد که کلام تمامی انبیاء قبل بوده میباشد. (15)